Chapter 20: Love Means Never Having to Choose

328 4 0

Chapter 20: Love Means Never Having to Choose

Josh’s POV

After an hour or 2 makakalabas na ako ng hospital, I’m getting excited, very much excited. Gusto ko na makagala ulit, at makasama si Dane araw araw. Yong masaya talaga kami, we can go wherever we want to go, we can do whatever we want to do, diba? Pero of course, we have our own limitations, kayo ahh! baka kung ano ano na iniisip niyo. I know my limitations and I have no plans to go beyond that. Anyways, let’s go back to the story proper.

Habang nagpapahinga ako, dumating si Dr. Domingo, sabi niya pwede na daw ako magtatatakbo. Good thing daw at hindi tumama yong blade sa internal organs ko, kung hinde, I would have to undergo in a gruesome surgery.

Paglabas ni Dr. Domingo, tinulungan ko na si Mom mag-ligpit ng mga gamit. After non, nagbihis na ako. Habang nagbibihis ako, kinatok ako ni Mommy, sabi niya nandyan na daw si Dane. Kaya nagmadali akong magbihis tapos sinuot ko na shoes ko. I looked at the mirror (kasya whole body) and winked. Lumabas na ako ng cr, and saw Dane wearing a beautiful dress. She looks very stunning tonight.

Josh: Wow, you look very stunning…tonight.

Temptation, Psh! It kills me. May trust saken si Tito, hinde ko sisirain yon.

Dane: Salamat.

Josh: Salamat? for what? I’m just saying the truth.

Dane: Bolero! Magbihis ka naman ng maganda oh.

Josh: Ganon? Ok sige, nakakahiya naman sa bihis mo eh.

Dane: Sira! ang sama mo talaga!

Josh: I’m just kidding.

Dane: Dali na!

Josh: Pero, wala akong dalang magandang damit ngayon.. Pwede bang paglabas ko dito, samahan mo ko bumili ng clothes?

Dane: Sure!

Josh: Sandale sandale, what’s with this day ba? Aside from lalabas na ako dito sa effin’ hospital na to. Ano bang meron?

Dane: Wala lang.

Umupo ako sa couch katabi ni Dane tapos nagkwentuhan kami.

Josh: Finally, makakalabas na ren ako.

Dane: Oo nga eh. Nakakamiss ka ren noh!

Josh: Alam ko yon.

Dane: Sandali, mahangin, masyadong mahangin.

Josh: HAHA! Joke lang naman!

Dane: Joke lang den.

After a few minutes, dumating sina Kyle, Carl, Jasmine at Camille.

Carl: Oh yes! Pwede ka na pala tumayo?

Josh: Yup, hinde naman sa legs yong tama ko eh.

Carl: Ay oo nga, baket hinde ko naisip yon?

Nagtawanan kami lahat dahil sa sinabe ni Carl. Tapos biglang nagsalita si Kyle, tapos tumahimik lahat, nandon pa ren yong tension.

Kyle: Nasan si Tita May?

Josh: Nasa labas, inaasikaso yong bill.

Kyle: Ahh, sige puntahan ko lang.

Lumabas si Kyle ng room.

Carl: Ano nanamang problema non? Kanina pa yon eh! Pag ako naines, masusuntok ko yon eh.

Josh: Tss, hayaan mo nalang.

Nag-uusap kami, kwentuhan ganyan. Pero, halatang halata na malalim iniisip ni Jasmine. Kaya sinubukan kong magparineg.

Josh: Tss, Tension speaks louder than words.

Back To Where It Started, Back To YouBasahin ang storyang ito ng LIBRE!