Bölüm şarkısı: Güntaç Özdemir - Benimle yan

>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>

 Sabah sımsıcak kollarda gözlerimi açtım. Ama karşılaştığım donuk bakışlar korkmama sebep oldu.

"Günaydın"

"Günaydın."

"Imm şey bir sorun mu var?"

"Sana kızgın olduğumu anlayamayacak kadar aptal olamazsın!" 

Hızlıcayanımdan kalkıp gidince neye uğradığımı şaşırdım. Dün gece yanımda uyuyan adam ile bu adam aynı kişi miydi yani?

"Bunları konuşmuştuk Özgür!"

"Kahretsin onca zaman kaybettik!" diyerek çevrede ki eşyaları dağıtmaya, kırmaya başladı . Sanırım  bir kişilik bozukluğu yaşıyor! Evet, evet.. Daha dün gece sarılarak uyuduk yahu.. 

"Onlara ne dedin Allah aşkına?! Öldü mü dedin, uzakta mı dedin.. Şimdi onlara nasıl söylemeliyiz. Beklemeli miyiz acaba? Yoksa hemen konuşsak mı? Ağğğhhh! Delireceğim!"

Kahkaha atmamla sinirlibakışlarını bana yönlendirdi. 

"Komik bir şey varda ben mi göremiyorum Miray?"

Sesinde ki soğuluğu takmayacağımmm...

"Kızlaarr..."

"Ne olmuş kızlara?"

"Şey aslında onlar babalarının sen olduğunu biliyorlar.."

Kocaman olmuş gözlerle bana bakarken sanırım gözleri seğirmeye başladı.

"Anasının kızları.."

"Hey!"

"Onlar tam anlamıyla cadılar! Ama ben onları çok seviyorum"

Seviyorum derken gözlerinde ki o sevgiyi görememek imkansızdı. Peki beni..?

"Hadi kalk kızlara gidelim"

"Tamam"

Davranışlarına anlam vermek zor. Kızları sevdiğini biliyorum. Ben buraya her şeyi yoluna koymaya geldim. Ama onun hiç benimle ilgili hiç bir düşüncesi yok.

Kızlarla bu ikinci karşılaşması aslına.. Almira ve Alisa'nın bu kadar mutlu olacağını bilsem asla bu anı ertelemezdim.

"Ee baba siz ne zaman evleneceksiniz?"

Alisa'nın sorusuyla gözlerim kocaman açıldı. Özgür dönüp bana bakınca uzun süre bakamayıp kafamı çevirdim.

"Kızlar hadi dışarı bir yerlere gidelim. Bunlar annenizle benim aramda."

"Tamam babaa"

Kızlar içeri koştururken bende ayaklandm.

"Bende onların giyinmesine yardım edeyim" diye mırıldandım.

İlerlerken belime sarılan kollarla kalbim birden hızlandı.

"Kaçma"

"Bana kızma"

"Sana değil kendime kızıyorum, sen benim sevdiğim kadındın öyle davranmam hataydı.."

Kadın-dın! ?

"Herşey geçmişte kaldı"

"Hayır bak.."

Beni önüme döndürmesiyle sıcak dudaklarını hissetmem saniyeleri aldı.. Dudaklarını çekince kıkırdadı. Ah! Bu adamın öyle büyüleyici bir sesi var ki.. Kalbim deli gibi atıyor... Kafayı sıyırmassam iyi.

 Önümde diz çöken bir Özgür görüntüsüyle düşüncelerim dağıldı.

"Bazı hatalar yaptık. Çok çabuk tükettik birbirimizi. Ama tükenmeyen baz şeyler vardı, aşkımız gibi. Bu dünyada yüzümü güldüren çok fazla insan var ama kalbimi bir tek sen güldürebiliyorsun. Benimle evlenir misin?"

Düşüp bayılsam ayıp olur mu acaba? Hani sen bana kızgındın ama? -,-

"Be-ben.."

Özgür ayaklanıp omzuma dokundu.

"Bak ben özür dilerim.. Sanmıştım ki.. Sende hala beni.."

Söyleyeceği şeyi anlayınca cümlesini bitirmesine izin vermeyip bu sefer ben onu öpmeye başladım. Öpüşmemiz gülüş sesleriyle kesildi.

"Sence düğünde ne giysek Alisa ?"

"Bilmiyorum ki Almira ama bizim de çok güzel olmamız lazım hemen alışverişe çıkmamız lazım."

Ellerini çırparken bir yandan da konuşmaya devam etti Almira.

"Kendi anne babamızın düğününü görücez. Çok şanslıyız.

"Kızlar isterseniz bir kaç yılda bir nikah tazeleriz." deyip kıkırdayan müstakbel kocamın göğsüne gömdüm kafamı.

...

Düğün hazırlıkları beni öldürsede Özgür ve kızların büyük ısrarları üzerine 1 ay içinde hazırlıkları tamamladık. En korkuncu isteme kısmıydı sanırım. Annemler her şey adetine uygun olsun demişti ve Özgür beni istemye geldiler. Annem tabiyki sonunda mutlu olduğum için çok sevinçliydi ama yine de Özgür'e kök söktürdü. O hallerini hatırladıkça hala çok gülüyorum. Bir de Özgür 'ün tuzlu kahveyi içtiğindeki hali..

Biz zaten evliydik benim gözümde. Bir imzaya ihtiyacımız kalmamıştı ki.. Pencereden düğünün yapılacağı yere baktığımda gördüğüm kalabalık beni daha da heyecanlandırdı. Kapı tıklatıldığında içeri kızlarımla birlikte Gaye ve Feyza girdi. Gözleri kocaman açılan minik kızlarımın sevimli görüntüsüne gülümsedim.

"Anne çok güzel olmuşsuuun"

"Ee kimin annesi?" Bilmişlik taslayan tabiyki de Alisa'ydı.

Feyza ve Gaye sırayla bana sarıldı.

"Sonunda mutlu olduğunuza çok sevinçliyim Miray. Cidden hakediyorsunuz"

"Ah evet nihayet" deyip kıkırdadım.

Kapı tekrar çalınınca gelen kişinin Özgür olduğunu anlamak için müneccim olmaya gerek yoktu. Sabahtan beri kapının önünde karısının doğum yapmasını bekleyen kocalar gibi  dönüp durduğunu annem söylemişti.

"Hadi kızlar biz aşağı inelim, babanızda annenizi alıp gelsin.."

Onlar dışarı çıkınca içeri Özgür girdi. Bana gülümseyerek bakan müstakbel kocama baktım..

...

Alkışlar eşliğinde imzalarımızı attığımızda kızlar kucağımıza atladı. Biz balayına gideceğimiz için bizi 1 hafta göremeyeceklerini öğrendiklerinde bu kadar neşeli olabilecekler mi acaba?

***

İlerleyen yıllarda Miray ve Özgür'ün aşkında çok fazla değişen bir şey olmadı aslında.. Biraz daha artmış olabilir.  Aileye Tuna isminde minik bir oğlan katıldı. Özgür'ün tek sorunu kızlarının sevgilileri oldu.

Her Şey Sensin |Tamamlandı|Bu hikayeyi ÜCRETSİZ oku!