Hoofdstuk 15

925 26 6

Blake:

Shit, ik heb het er uit gegooit, en ik was nog zo van plan om het niet te zeggen. Ze is verward, boos, en gekwets weg gegaan. Chloé keek me met afschuw aan, alsof ik hier het monster ben. Terwijl die klote vampieren het zijn. Wat ziet zij in hun, en waarom ziet zij niet wat ze voor mij betekent. Alsof ik echt achter haar aan wil. Maar ik verdomme geen keus!

Boos schop ik tegen het hek aan. Ik zie hoe het lichaam langzaam wordt opgetild, en wordt weg gevoerd.

Ik sta nog steeds op het schoolplein, als ik Adam zie lopen. Hij kijkt woedend heen en weer, en wanneer onze blikken kruizen, loopt hij op me af.

' Godverdomme Blake! Ik wist het wel! Hoe naief kon ik zijn?! Natuurlijk zat dit eraan te komen!' Hij vloekt een heel stuk achter elkaar door.

' En waar is Chloé? Verdomme, ik ga haar even goed door elkaar schudden. Zij weet niet met wie ze omgaat! Blake, jij had haar verdomme van hun weg moeten houden. Slapjanus!' Hij kijkt boos naar mij. Ik kijk beledigend weg. Er tegen in gaan heeft toch geen zin..

' Ik heb haar al duidelijk gemaakt wat dit inhoud.' Zeg ik zacht.

' En?!' Adam kijkt naar de wegstromende mensen.

' Wat EN?! Hoe denk je dat ze het opgevat zou hebben. Denk even na man!' Barst ik uit. Adam grijpt me bij mijn kraag.

' Heb je het verpest bij haar? Mooi! Dan is het teminste makkelijker om haar keel door de bijten!'

' Zo ver komt het toch niet!' Grom ik.

' O nee? Je weet allang welke partij ze gaat kiezen! Ze ziet je niet staan hoor!' Schreeuwt hij. Er komt woede in me op.

' O ja? En waarom was ze dan zo overstuur?! En ook al zou je wel gelijk hebben, ik geef wel om haar!' Ik duw Adam van me af. Adam stopt met schreeuwen en kijkt me alleen maar aan.

' Klootzak.' Zeg ik iets rustiger, en loop dan weg. Ik ben nog steeds boos. Woedend.

Aan de rand van het bos, stop ik even, en ga zitten tegen een boom. Ik adem diep in, en denk even na. Ergens heeft Adam wel gelijk, maar ik wil het niet aan mezelf toegeven. Dat kan ik gewoon niet. Ik voel me alleen...

' He wolfje.' Hoor ik een vrouwlijke stem. Mijn hoop is dat het Chloé is, maar de stem lijkt er verre weg niet op.

' Lola..' Ik kijk op en zie haar glimlachen.

' Vanwaar dat sippe gezicht?' Ze kijkt me met een brede glimlach aan.

' Ik ben niet echt in de stemming om blij te doen, Lola.'

' Pff, saaierd. Aaron of Tyler zijn veel leuker. Maar wel minder sexy..' Ze komt naast me zitten.

' Ga je mee op jacht naar de vampiers?' Ze streelt mijn wang.

' Nee. Wacht, waarom ga je op vampierjacht?' Ik kijk haar verbaast aan.

' Gewoon, ik heb zin om Dean pijn te doen, niet perse vermoorden.. Maar dat hebben we zo lang al niet meer gedaan.. Toe nou..' Ze kijkt me met een pruillipje aan. Ergens denk ik aan hoe heerlijk ik het zou vinden om Dean echt pijn te doen. Hij is die gene die alles verpest.

' Goed. Laten we gaan.'

' Hij is vast hier ergens in het woud.' Zegt ze vermakelijk. Ik sta op.

' Nou, laten we gaan.' Zeg ik dan maar.

Na een half uur te hebben gelopen, geef ik het bijna op. Maar Lola, gebaart me stil te staan.

' Hallo Dean.' Zegt ze dan. Ze kijkt naar boven. Ik volg haar blik en zie Dean hoog op een tak zitten.

What are you?!Lees dit verhaal GRATIS!