Hoofdstuk 4 - Waarheid

Start bij het begin

De koffie doet wonderen voor zijn slaperige brein, want het begint langzaam weer te werken. Hij is verbaasd dat Jo nog geen woord heeft gezegd. Alsof ze wist dat hij niet wilde praten. Het lijkt wel of ze een band hebben die aan woorden voorbij gaat. Het fascineert hem en maakt hem bang tegelijk. Ze schraapt haar keel en vraagt zachtjes: "Heb je al ontbeten?" Dart schudt zijn hoofd en Jo staat op. Ze loopt naar binnen, hem alleen achterlatend. Hij vraagt zich af of hij achter haar aan moet gaan of niet. Hij drinkt zijn mok leeg en besluit het café in de te lopen om te zien wat ze aan het doen is. Ze komt de keuken uit lopen met een bord vol roerei, spek en geroosterd brood in haar ene hand en een glas sinaasappelsap in haar andere. Ze zet het op de bar en wijst naar de kruk er tegenover, zijn mok afpakkend om daar nieuwe koffie in te doen. Hij gaat zitten, een beetje in de war van alles, maar de geur van het eten verleidt hem. Hij begint te eten en werkt het naar binnen alsof hij in dagen niet gegeten heeft.

Jo bekijkt hem met een glimlach op haar lippen. Ze voelde dat hij aandacht zonder woorden nodig had vandaag. Als ze hem zo ziet, dan heeft hij een slechte nacht gehad. Hij voelt zich vast beter na het ontbijt en ze kan hem op deze manier van dichtbij bestuderen. Ze dagdroomt over zijn sterke armen en zachte lippen en schokt zichzelf ermee, een dieprode blos op haar wangen uitlokkend. Op dat moment kijkt Dart op van zijn bord, ziet haar dromerige blik en vloekt binnensmonds. Mijn God, ze wordt nog zijn dood. Die blik in haar ogen, maakt dat hij haar dolgraag zou willen kussen. Hij staart naar zijn bord, in een poging om zijn emoties weer onder controle te krijgen. Jo loopt de keuken in en hij heeft het ineens koud. Hij zegt tegen zichzelf: "Hou op met naar haar verlangen! Het is een slecht idee. Verdomde eigenwijze hart!" Hij staat op, legt geld op de bar en loopt snel naar de deur, waar hij bijna tegen Jake opbotst. Jake bekijkt hem aandachtig, maar wenst hem gelukkig alleen maar een goede morgen en loopt naar binnen. Dart rent weg, bang voor zijn eigen gevoelens.

Eenmaal binnen kijkt Jake rond in het schone café en weet dat Jo hard gewerkt heeft. Hij hoort geluiden uit de keuken komen en loopt door de deur. Jo heeft helemaal niet door dat Jake er is, druk met het vullen van de vaatwasser en met haar eigen gedachten. Hij leunt tegen het aanrecht en bekijkt haar, zich afvragend of er iets tussen haar en Dart is voorgevallen. Jo doet de vaatwasser dicht en draait zich om, ze schrikt, maar herstelt zich snel en lacht naar Jake. "Je hebt hard gewerkt meisje! Ik had niet verwacht de bar zó netjes aan te treffen. Heb je je kunnen redden in je eentje?" Jo neemt een superheld pose aan en Jake grinnikt. "Hoe ging het met Maria? Was ze blij met het ontbijtje?" Jake glimlacht en zegt: "Ja, ze was er blij mee. Maar ze had een grotere verrassing voor mij. Ze heeft me de foto's laten zien, die ze van je genomen heeft toen je haar kleding gepast hebt. Je ziet er zo mooi uit in al die foto's. Vooral in dat zwarte jurkje met dat kant bovenaan." Jo bloost, luisterend naar Jake die klinkt als een trotse broer. "Maria en ik hebben wat bedacht." Hij laat Jo een poster zien met de daarop de tekst: 'Summer Dance' gesponsord door Maria's Boetiek en The Sidewalk Cafe. Op de poster staat Jo, in het zwarte jurkje, met een verleidelijke blik in haar ogen. Jo staart ernaar met haar mond open. Jake vertelt verder: "Dit komt in alle plaatselijke kranten en blaadjes te staan en we hangen de posters overal in de buurt op. Het gaat een geweldig feest worden! Jij kunt die mooie jurk aan doen en we kunnen allemaal plezier hebben, terwijl we onze zaken promoten."

Hij stopt met praten, zich realiserend dat Jo nog niets gezegd of gedaan heeft. "Ben ik te ver gegaan Jo? Gaat het?" Ze kijkt hem verdwaasd aan en fluistert: "Ik zie er zo... zo sexy uit... mooi... Ik..." Ze kan niet uit haar woorden komen en legt een hand op haar hart, met tranen in haar ogen en een voorzichtige glimlach. Hij loopt op haar af, slaat zijn armen om haar heen en zegt: "Je bent mooi! En zoveel meer! Het wordt tijd dat je dit zelf ziet! Het heeft niets met de kleding of de fotografe te maken, die hebben alleen geholpen om het zichtbaarder te maken. Maar het was er altijd al, je zag het alleen zelf niet." Ze verbergt haar hoofd tegen Jakes borst, met een brok in haar keel en zoekend naar de juiste woorden om hem mee te bedanken. Hij doet een stapje achteruit om in haar ogen te kijken en alsof hij haar gedachten kan lezen, zegt hij: "Heb het lef niet om me weer te bedanken. Beloof me gewoon de eerste dans, zodat ik aan iedereen daar kan laten zien hoe mooi je bent."

Nog niet verslagenWaar verhalen leven. Ontdek nu