Hoofdstuk 4 - Waarheid

21 0 0

De volgende ochtend wordt Jo vroeg wakker. Nog een beetje slaperig bekijkt ze zichzelf en ziet dat ze de kleren van gisteravond nog aan heeft. Jake heeft haar waarschijnlijk naar boven gedragen en in bed gestopt. Ze herinnert zich plotseling wat ze hem allemaal verteld heeft. Het is alsof ze een heel stuk lichter is, nu ze het allemaal met hem gedeeld heeft. Maar ze vermoedt dat het voor hem niet zo positief voelt. Het heeft het misschien wel erger voor hem gemaakt. Ze gaat rechtop zitten en wrijft in haar ogen, voordat ze haar armen uitstrekt. Eerst maar even douchen en dan proberen koffie voor Jake te maken, voordat hij wakker wordt. Zodra ze haar kamer uitkomt, ruikt ze de geur van koffie en eieren met spek. Nou daar gaat haar plannetje om eerder wakker te zijn. Ze doucht zich vlug en trekt één van haar nieuwe shirts aan: een blauwe, die haar schouders bloot laat. Strakke jeans en sneakers eronder en haar haar in een vlecht.

Ze rent van de trap af naar beneden en ziet dat Jake bezig is met de voorbereidingen voor het ontbijt in het café. Gekookte eieren, roerei, spek, geroosterd brood, sinaasappelsap, koffie en thee. Hij verzamelt een aantal dingen op een dienblad, waar al een vaasje met bloemen op staat. Ze blijft doodstil in de deuropening staan, bang dat hij dit moment liever privé had gehouden. Jake voelt dat ze beneden is en zet het bord met eten neer. Hij draait zich om naar haar met zijn armen gespreid en zegt: "Kom hier. Ik heb een knuffel nodig van mijn favoriete meisje." Jo twijfelt geen seconde en rent op hem af en knuffelt hem warm. "Hoe voel je je vandaag lieverd?", vraagt hij, voordat hij een kus op haar haar drukt. Jo doet een stapje achteruit en kijkt naar de vloer. "Dat kan ik beter aan jou vragen. Ik heb je heel wat verteld gisteren. Het kan niet makkelijk zijn geweest om dat allemaal te horen." Jake legt een vinger onder haar kin en duwt zachtjes omhoog, zodat ze hem aankijkt en zegt: "Ik ga niet tegen je liegen. Het was heel erg zwaar om dat allemaal te horen, veel zwaarder dan jij je ooit voor kunt stellen. Maar ik voel me boven alles vereerd dat je me genoeg vertrouwt om dit allemaal met me te delen. En ik weet nu ook wat er allemaal schuilging achter die verdrietige ogen van je. Ik hou nog meer van je en ben zo verrekte trots op je. Ik zal je voor altijd beschermen, alsof je mijn echte zusje bent. Ik zal er altijd voor je zijn, wat er ook gebeurt. En ik heb het gros van mijn emoties gisteravond verwerkt, nadat ik je naar bed gebracht heb."

Jo kijkt verbaasd, zich afvragend wat hij gisteravond precies gedaan heeft. "Ja, dat ga ik je niet vertellen. Maar het zou kunnen dat ik Dart verteld heb hoe je aan dat litteken gekomen bent." Hij wrijft er zachtjes met zijn duim over en ziet de bezorgdheid in Jo's ogen. "Ik heb hem verder niets verteld. Maar ik was behoorlijk opgefokt gister en hij is niet dom. Ik wilde het je gewoon eerlijk zeggen. Hij is een goede vent, hij gaat dit echt niet aan iemand anders vertellen." Jo kijkt Jake recht aan en vertrouwt hem meer dan genoeg om hier geen probleem van de maken. Het is misschien zelfs wel makkelijker als Dart er al iets vanaf weet. Zo kan ze hem beter leren kennen, zonder te hoeven liegen over dat stuk van haar verleden. Als ze daar ooit de kans voor krijgt natuurlijk. Ze staat daar in gedachten verzonken, als Jake het dienblad optilt en richting de deur loopt. Hij kijkt over zijn schouder en zegt: "Pas jij even op de zaak? Ik ga Maria een ontbijtje brengen."

Jo kijkt hem glimlachend na, zet de radio aan en opent de deur van het café om wat frisse lucht binnen te laten. Ze schenkt een kop koffie voor zichzelf in en leunt tegen de bar, zachtjes neuriënd. Ze verwelkomt de eerste gasten en helpt ze, vrolijk kletsend, met hun ontbijtwensen. Voordat ze het weet is de ontbijtdrukte voorbij en verlaten de gasten het café met volle magen en een glimlach op hun gezicht. Jo zet de radio harder en zingt en danst in het rond, terwijl ze de afwas verzamelt en de tafels schoonmaakt. Ze voelt zich blij, relaxt en een stuk lichter dan ze zich in een lange tijd gevoeld heeft.

Dart sleept zichzelf richting het café, gapend en mopperend. Hij heeft een goede bak koffie nodig. Afgelopen nacht was een nacht met weinig slaap en vol emoties die hij helemaal niet wilde voelen. Hij loopt richting de ingang en hoort muziek en iemand zingen. Hij blijft buiten staan en staart naar Jo, geschokt omdat ze er zo gelukkig uit ziet. Ze is hard aan het werk om het café netjes te krijgen, met een grote glimlach op haar gezicht. Hij voelt een warm gevoel in zijn borst en staat op het punt om weg te lopen, onzeker over zijn eigen gevoelens. Jo kijkt naar Dart en ziet de gepijnigde blik op zijn gezicht. Ze zet de radio zachter en vult twee mokken met koffie, voordat ze naar hem toe loopt. Dart blijft doodstil staan en staart naar haar. Ze glimlacht naar hem en geeft hem een mok aan. Ze gaat op één van de stoelen buiten zitten en geniet van de zon met haar ogen dicht. Ze glimlacht lichtjes en blijft stil zitten met haar ogen gesloten. Ze voelt dat hij naast haar gaat zitten en hoort hem zijn koffie drinken met een zachte kreun. Ze opent haar ogen en gaat rechtop zitten, een slok van haar koffie nemend, terwijl ze hem voorzichtig bekijkt. Hij kijkt haar aan met een scheve glimlach en zegt: "Dankjewel! Ik had dit echt even nodig." Hij tilt zijn mok op en neemt een paar slokken. Ze lacht naar hem en knikt.

Nog niet verslagenLees dit verhaal GRATIS!