Chapter 18: Courage to Fight, Faith to Believe

332 3 0

Chapter 18: Courage to Fight, Faith to Believe

Kyle’s POV

Kami nalang natira don nina Carl, Camille, Jasmine at ako. Pero, after a few minutes, umalis na ren sina Carl at Camille ng magkasama. Hinde nila sinabe kung saan sila pupunta, may date yata? Kaya, kami nalang ang natira sa room ni Jasmine, kasama si Josh. After 20 minutes dumating na ren naman yong mommy ni Josh. Tinanong namin kung saan nanggaleng pero sabi niya don lang daw kay Dr. Domingo. After nun, nagdecide na kaming umalis ni Jasmine, nag-volunteer naman akong i-hatid siya.

Kyle: Jasmine, ihahatid na kita.

Jasmine: Sure ka?

Kyle: Yup.

Jasmine: Ok.

Kyle: Pero, bago kita ihatid, labas muna tayo.

Jasmine: Saan tayo pupunta?

Kyle: Kahit saan, basta kasama kita.

Jasmine: Bumabanat ka na ngayon?

Kyle: HAHA! Hinde biro lang yon. * I denied*

Jasmine: Wushuuu!

Kyle: Tara na nga.

I grabbed her hand and headed outside the hospital. Nasa labas na kame nang hospital pero hawak ko pa ren kamay niya. Mahal ko na yata siya talaga, first time to mangyare eh, kaya naman halos mangisay ako sa kilig. Pero siyempre, hinde ko pinapahalata kay Jasmine.

Nagpunta nalang kami sa park since wala akong maisip na ibang puntahan. Akala niyo ba, I can be a little romantic naman.

Jasmine: Bakit tayo nandito?

Kyle: Wala lang, wala akong maisip na puntahan eh.

Jasmine: Ganon?

Kyle: Yup.

Umupo ako sa swing, tapos sumunod naman siya. Habang nag-uusap kami, napansin kong nilalamig si Jasmine, sakto naman at naka-jacket ako. Mag-gagabi na kasi non kaya medyo malamig.

Kyle: Nilalamig ka?

Jasmine: Medyo.

Hinubad ko yong suot kong jacket tapos tumayo. Pumunta ako sa likod niya tapos isinuot sa kanya yong jacket.

Kyle: Ayan, para hinde ka na lamigin.

Umupo ulit ako sa swing.

Jasmine: Salamat.

Kyle: Kahit ano, basta para sayo.

Parang kinilig siya sa sinabi ko, gusto niya rin kaya ako? Pero, ayoko mag-assume, baka masaktan lang ako. *Sasabihin ko na kaya sakanya?*

Kyle: May gusto sana ako sabihin sayo eh.

Jasmine: Ano yon?

Kyle: Ano kasi eh.

Jasmine: Ano nga yon?

*Bakit ba kasi ang torpe ko!?*

Kyle: Jasmine, Ilikeyou, Ihopeyoufeelthesameway.

Jasmine: Sandale, dahan dahan naman, hinde ko maintindihan eh.

Tumayo ako tapos umakyat sa table na nasa harap niya.

Kyle: JASMINE, I LOVE YOU!! *sigaw ko*

I hope you feel the same way too. *I whispered*

Binago ko yong sinigaw ko sa sinabe ko kanina. Kase yon naman yong totoo kong nararamdaman eh. Magtatapat na ren lang naman ako, baket hinde pa lubusen diba?

Back To Where It Started, Back To YouBasahin ang storyang ito ng LIBRE!