047

233 11 18

narration
Areum










"sasamahan na kita." hinawakan niya bigla yung braso ko.








"may kasama na nga kasi ako." binawi ko naman yung braso ko.







"sure ka ha?" umupo na siya sa may upuan at nagphone na lang. "hintayin kita dito sa cafe."







"matagal ako mamili ng bibilhin sorry bye." tumalikod na ko sakanya at tuluyan ng umalis sa cafe. Bahala siga dyan.




Pumunta na ako sa department store para kitain si Ate Minju.






Agad ko siyang nakita sa entrance ng dept store agad ko siyang binati at ganon din siya.






"tulungan na lang kita sa susuotin mo, since si Pyo din pala yung date mo para gabi na yon." ngumiti siya at napangiti din naman ako pero yung awkward.






Talagang di matanggal sa isip ko yung nagawa ko non.















"Areum, I think mas bagay sayo yung blue. Mas lumilitaw yung kagandahan mo." tinaas ni Ate Minju yung blue na dress na abot taas ng tuhod ko.






"ate, masyadong maikli." nagpout ako at napangiti na lang.





"hindi naman ah, this complements your body well Areum." nilagay na niya sa cart yung dress at nagulat ako ng dumiretso na siya sa may cashier.





"ako na magbabayad Reumie." sabi niya sabay kuha nung wallet niya na galing sa bag niya.






"pero unnie, andami niyan."






"hindi okay lang, since mahalaga ka kay Pyo, I'm going to do this." she smiled sweetly as she transferred the clothes sa counter.





shocks, nakakaconsensya naman yung ginawa ko non.






Nag-intay lang ako na matapos yon at sabay na kaming lumabas ni Ate Minju sa department store.






"Ate, ano ba yung sasabihin mo?" tanong ko ng napansin ko na malapit na kami sa cafe kung nasaan si Haechan.






"actually Reumie, wag ka magalit sakanya ha?" sakanya? Dongpyo? "walang amnesia si Dongpyo. Di siya naaksidente. Naaalala ka niya Areum, never ka niyang kinalimutan at never ka niyang kakalimutan."







"ano pong ibig niyong sabihin?" tanong ko habang medyo nanginginig yung kamay ko.







"ayaw ng dad niya sayo, Areum." parang biglang bumagsak yung buong mundo sakin. "habang ldr kayo pinagsabihan na siya ni tito na layuan ka, kasi kung hindi sasaktan ka nung daddy niya. Kaya Dongpyo broke up with you and pretended na may amnesia para kalimutan mo na talaga siya. And it looks like nagawa mo nga yon."







"s-seryoso?" medyo nanginginig boses ko, pero di ako naiiyak. Tumango siya at niyakap ako.







"samahan na kita hanggang sa pag-uwi mo."






"sige po, pero tawagin ko lang yung kasama ko sa nasa cafe." ngumiti siya at sinundan ako papunta sa cafe.





Nanlaki mga mata ko ng andon na sila Chenle at Jisung.






"oh, akala ko buong mall na bibilhin mo eh." agad na tumayo si Haechan at kinuha yung mga dala ko at ganon din sila Jisung.






Lumapit sakin si Haechan at may binulong. "sino siya?" tanong niya na mukhang tinutukoy si Ate Minju.






"mamaya, may ikukwento ako sayo." tumango na lang siya at ngumiti samin ni Ate Minju. Lumabas na kami ng cafe at umuwi na.







then pumasok ulit sa isip ko yung sinabi ni Ate Minju.









so nagsinungaling pala si Dongpyo sakin.









sweater | son dongpyo | jacket book 2Where stories live. Discover now