40-"Onu Seviyorum."

407 33 28




Keyifli okumalar...

Multimedya: Asel, Burçin, Beren :)



BURÇİN MERCAN

Karşımda duran kafeye ilerlerken kendimi gergin hissediyordum. Bugün Sarpla konuştuktan sonra Canı aramış ve onunla buluşmak istediğimi söylemiştim. Sarpın bir an da bu bebeği önemsiyor oluşuna bir anlam veremesem de ondan izin falan almayacaktım. Bebeği onsuz, Can ile büyütecektim. Tabi Can bu durumu kabul ederse...

Kafeye girdiğimde burnumu yoğun kahve kokusu doldurdu. Kahveyi pek sevdiğim söylenemezdi. Hele ki hamileliğim mide bulantılarıyla geçiyordu. Kahveden de nefret ettiğim için şu an midemin bulandığını hissediyordum.

Köşede ki masada oturan Can görüş açıma girdiğinde adımlarımı hızlandırarak çok geçmeden yanına ulaştım. "Selam!"

Can telefonundan başını kaldırdı. Yüzünde büyük bir gülümsemeyle ayağa kalktı. Bana sarılmak için bir adım attığında kollarımı açarak ona sarıldım. "Selam!" dedi. "Seni ne kadar özlediğimi tahmin edemezsin."

Can, université döneminde peşimden yılmadan koşmuştu fakat benim hayatımda sadece Andaç olmuştu. Ona delicesine aşıktım ve herkesi geri çeviriyordum.

"Ben de."

Can, bana olan aşkını içine gömmüştü ve her zaman bir arkadaş olarak yanımda durmuştu. Andaçın beni aldattığında , benim perişan olduğum günlerde beni aramış, buluşmak istediğini söylemişti ama ben o sıralar kimseyle görüşmek istememiştim.

Canla birbirimizden ayrıldıktan sonra karşısında ki sandalyeye oturdum.

"Görüşmeyeli nasılsın?" diye sordum.

"Nasıl olayım? Hala üniversiteye devam." dedi.

"Yanlış hatırlamıyorsam sen ikinci üniversiteyi okuyordun." dediğimde kafasını salladı.

"Sen nasılsın?"

Derin bir nefes aldım. "İyiyim."

"İyi değilsin." dedi. Beni bu kadar iyi tanıdığına inanamıyordum. "Göz altların hiç iyi görünmüyor. Zayıflamışsın."

Gülümsedim. "Sadece bir kaç kilo verdim."

"Neyin var?" dedi. "Yoksa şu Andaç iti mi rahatsız ediyor seni?"

Keşke o rahatsız ediyor olsaydı!

"Hayır." dedim. "Benim seninle önemli bir şey konuşmam lazım."

"Tamam, konuşalım."

"Ben senden bir şey isteyeceğim Can." dedim ve derin bir nefes aldım. "Çok önemli bir şey hemde."

Canın kaşları çatıldı. "Ne isteyeceksin?"

"Ben hamileyim."

Bu sefer kaşları şaşkınlıkla havaya kalktı. "Ne?"

"Hamileyim ve yardımına ihtiyacım var."

Can sesli bir şekilde yutkundu. "Kimden?"

"Kimden olduğunu boşver." dedi. "Beni ve bu hayatına bebeği bir kaç aylığına kabul etmen gerekiyor."

"Nasıl yani?" dedi.

"Bu bebeğin babası olmanı istiyorum."

"Burçin bu çok öz-özel bir şey." dedi. "Yani seni ne kadar çok sevdiğimi ve değer verdiğimi biliyorsun ama..." cümlesini tamamlamadı.

"Haklısın." dedim üzüntüyle. "Hayatını benim için bir kenara atamazsın. Tam bir saçmalıktı zaten."

"Bana şu planı düzgünce anlatır mısın?" dediğinde gözlerim umutla parladı.

OLANAKSIZ  #wattys2019Read this story for FREE!