1. BÖLÜM

11K 523 773
                                    

Olaylar 3. Bölüm gibi başlıyor sıkıldım bu nasıl kitap demeyin diye diyorum iyi okumalar 🥰❤

Yazardan ekstra ekleme: Şu kitabı 8 bin oy yapmamız yok mu arkadaşlar💕

...............................................

"Sadece yapmam gereken tek şey var."

Aynada dolan gözlerime baktım ve tekrar ettim.

"Sadece lanet olası şeyi yapıcam ve bitecek!"

Bu lanet evden kurtulmak istiyorum artık, bu hayatı ben seçmedim ve kaderimi gerekirse ben yazacağım!

Duvara sabitlenmiş baltayı hızla aldım ve aynanın karşısına geçtim.

Elmacık kemiğimde oluşan morluğa, koyu mavi gözlerime, kızıl saçlarıma son kez baktım.

Hızla elimdeki baltayı aynaya vurdum ve kırılan parçaların lavaboya düşüşünü seyrettim.

Baltayı elimden bıraktığımda acıyla inledim. Ayağıma düşmüş olmalıydı.
Bu saatten sonra ayağımın ne önemi vardı ki ? Zaten toprağın altında yok olmayacak mıydım?

Elime kırık cam parçalarından en büyüğünü aldım ve sıkıca kavradım.
Lavaboya damlayan kanımı uzun süre seyrettim.

Dışarda kopan gürültü umrumda değildi.
Hizmetlimiz Amy teyzenin bağırmalarını duyuyordum. Benim için ağlıyor olmalıydı. Belki de bu hayatta en çok onu özleyecektim.

Kırık cam parçasının en sivri kısmını buldum ve koluma doğru götürdüm.
Bileğimi enlemesine kestim ve oturup ölümü beklemeye başladım.

.....

"Uyanıyor, uyanıyor!"

"Owen amca koş! Valerie uyandı!

Hâlâ etrafı tam olarak net göremesem de bir şeyi iyi anlamıştım.

Ölmemişim

Ama nasıl olur?

Neden sulandığını bilmediğim gözlerimi kırpıştırdım ve etrafıma baktım.

Siyah perdeler sonuna kadar açılmış ve günün tüm ışığı odaya giriyordu. Hemen karşımdaki beyaz dolabın aynasından kendimi görebiliyordum.
Kendi odamda yatağımda yatıyordum ve bu dünyanın en saçma şeyiydi.

Sağ tarafımda bi hareketlilik sezince gözlerimi o tarafa yönelttim.

Sadist köpek kapının önünde öylece durmuş bana bakıyordu.

Gözlerinde ne bir acıma duygusu ne de sinir vardı. Sadece boş boş bana bakıyordu.

Gözlerimi kaçırdım ve önümde duran Lucas'a baktım. Elimi sıkıca kavramış ve gözlerimin içine dolu gözleriyle bakıyordu.

"Val... Seni çok özledim"

Lucas bana birden sarıldığında ancak kendime gelebildim.

Yine hicbir şey yapamamıştım. Yine bu lanet kaderi değiştirememiştim.

Lucas'a sargılı olmayan elimle sarıldım.

"Hey Bücür! Ağlama başımın dibinde"

Lucas tekrar doğruldu ve gözlerimin içine baktı.

"Ben artık Bücür değilim Valerie!"

"Sen her zaman benim bücürümsün."

Biz Lucas'la konuşurken yaklaşan Amy teyze yanıma eğildi ve yanağıma bir öpücük kondurdu.

SANGUİSHikayelerin yaşadığı yer. Şimdi keşfedin