15

15.1K 176 21
                                                  

Unedited

Mahina ngunit madinin kung naikuyom ang akin palad habang pinagmamasdan ang papel na gutay-gutay sa lamesa ni Vaughn.

Gaya ng mga nauna kung ibinigay sa kanya ay pinunit niya lang ng walang pasubasta iyon sa aking harapan at dirediretso ang tungo sa basurahan na hindi man nga lang pinagkaabalahan basahin o buklatin

"Bakit mo na naman pinunit!" Inis kung sigaw kay Vaughn habang simpatyang nakatingin sa basurahan kung nasaan ang resignation letter na pinaghirapan kung renivise.

"I told you, hindi ko tatangapin ang resignation letter mo. Hanga't wala akong nakikitang magandang rason, kung bakit ka aalis." Turan ni Vaughn na may paglarong emosyon sa gilid ng kanyang mga mata.

Inis akong napabuntong hininga. Mukhang ayaw talaga akong seryosohin ng lalaking ito! Kung bakit ba kasi ayaw pa niya akong patahimikin? Diba andito na naman si Irenne. Bakit di nalang ito ang guluhin niya.

"Kaya nga nirevise ko ang letter at nagbigay ng mas marami at magandang rason kung bakit ko na gustong magresign. Tsaka papaano mo malalaman e pinunit mo!"

Nagkibit balikat lang si Vaughn at parang walang narinig na tinalikuran ako at tinungo ang isa pang lamesa na naglalaman ng mga mamahaling alak at nagsalin sa baso.

"Vaughn! Nakikinig ka ba?" Mahina akong napapadyak sa aking kinatatayuan dahil sa inakto niya. Kunti nalang talaga, kunting-kunti nalang.

These past few day pagkatapos naming nakauwi galing sa Cebu ay maigting ko nang iniiwas at inilalayo ang sarili ko sa kanya.

Hindi lang dahil sa personal na rason ko kundi dahil din sa kapakanan niya at ng karamihan.

I wouldn't allow myself to be a certified selfish bitch. I may be a bitch, that I wholeheartedly accepted now. But not too selfish, to hold someone that aren't mine from the start.

Tsaka papaano nalang kung malaman ito ng mga magulang niya at ng mga magulang ni Irenne?

Na ang kinakalantari ni Vaughn ay sarili sekretarya niya. Malaking gulo, sigurado iyon. Kaya hagang maaga pa dapat ko nang apulahin ang ano mang gustong simulan ni Vaughn.

Dahil tiyak hindi lang kaming dalawa ang matutupok at madadamay. Sa rami ng pinapakaing sikmura ng kompanya at paano nalang pagnatuklasan ng mga magulang ni Vaughn na anak ako ni Antonio Valdez?

Na dating company lawyer ng kompanya. Sira na nga ang pangalan ni daddy dahil sa pagkalulong sa sugal sisirain ko pa lalo. Baka ako lang ang maging sanhi ng pagkamatay niya.

"I, do" Lumagok siya bago humarap sa akin.

Mahina akong napaatras ng maglakad siya papalapit sa akin. Ng makita niya ang pagkabalisa ko ay sumilay ang malungkot na ngiti sa kanyang mga labi.

"Don't be scared, Tary. I will not eat you. Well not for now. Wag ka lang masyadong malayo, sumisikip ang dibdib ko pagkaganoon." Mapait niyang turan bago lumagok sa basong hawak.

Lumuwang ang aking palad at ang inis nakanina na halos maghari sa aking sistema ay biglang naglaho ng parang bula.

For a milisecond, is was gone like a sand that vanish in the midst of oasis just by looking at the man in front of me.

The pain, the sorrow in his eyes were painfully breaking me inside. He is like a child, a child who is lost in a middle of nonewhere. Walang makapitan at walang mapuntahan kundi..ako lang.

Pino kung nakagat ang laman nanasa likod ng aking pisngi, di na nararamdam ang sakit dahil hinigitan na iyon ng puso kung wasak at nanghihina.

Damn! As much as I want to close our distance and hug him and give the best comfort he needed. That I wasn't able to do cause I'm all rooted.

SecreTary [R-18]Where stories live. Discover now