025

285 17 3

narration
Areum








"gusto mo pa ng isa?" tanong sakin ni Haechan na nakatatlong ice cream na large size na ata.



"sige, ibang flavor naman para happy na." sabi ko tas umayos ng pagkakasandal ko sa upuan.




Kinuha ko ulit yung plastic spoon tsaka sinimot pa yung tunaw na ice cream sa may paper cup. Pagkatapos non kinagat kagat ko muna yung spoon.




Pero habang kinakagat kagat yon sumagi bigla sa isip ko si Dongpyo.




Hay nako eto na naman akooooo





Nahulog mula sa bibig ko yung kutsara ng makita ko si Dongpyo sa pumasok sa ice cream shop. Kasa si Kuya Seungwoo.





Kinusot ko ulit yung mga mata ko para mamake sure.




Tinignan ko yung table namin ni Haechan at nakita yung jacket niya.




Kinuha ko yon tas agad na sinuot. Sinikipan ko yung hoodie para itago yung mukha ko. Buti may mask ako na dala. Sinuot ko din yon tsaka umupo ng maayos. Pero bigla akong may naalala.






Nung highschool, nung napagkamalan ko na sila ni Ate Minju.






Napangiti na lang ako kesa sa umiyak.






"oh? Bakit suot mo jacket ko?" ramdam ko yung kalabit ni Haechan sakin. Tinignan ko siya tas may large size na naman siyang dala na ice cream. "oh eto na ice cream mo, cheesecake flavor naman yan." nilapag niya sa table namin tas umupo na.





"psst andito si Dongpyo." medyo niluwagan ko yung hood ko tsaka kumain nung ice cream habang patingin tingin kay Dongpyo na nasa counter.




"oh bakit? Iiyak ka na naman?" tinignan ko siya na busy kumain nung churros na inorder niya.




"aba bakit naman? Sus okay lang ako, siguro namiss ko lang siya kagabi kaya ganon." tas kumain ulit ako ng ice cream.




"hay nako sana all nadalian mag move on." then I heard him sigh.




"okay ka naman na siguro kay Ate Lian?" tinignan ko siya, at ngayon buti di na siya mukhang malungkot.




"okay naman na kami. Then I became okay nung dumating ka. Kabog ka kasama eh." napangiti na lang ako sa sinabi niya. Tumingin ulit ako sa may counter. Pero nagulat ako si nagka eye contact kami ni Dongpyo.




pero mukhang di ata ako napansin. pero nagulat ako kasi sa likod ng table namin sila umupo. Triny kong di sila pansinin as much as possible.




"hoy babae nakikinig ka ba?" natauhan ako ng bigla niyang sinandal sakin yung ulo niya.



"hoy pota ano ginagawa mo?" itutulak ko na sana yung ulo niya pero pinigilan niya ako.




"nah, just go with the flow." tas nag act siya na parang jowa ko.




"oo na." inakbayan ko naman siya habang nakain nung ice cream.





"hyung nacoconsensya talaga ako."






Alam ko kung kanina yung boses na yon.






"wag nga kasi, you did it para walang mangyari na masama sakanya diba."





"hyung gusto ko na aminin."





"wag muna."





"alam ko masasaktan ko siya, mahal ko siya. Pero okay lang kung kay Haechan hyung siya babagsak."





"hay nako pyo, ayos lang yan. Baka di siya yung para sayo."







Parang sumakit bigla yung puso ko. Tinignan ko si Haechan na naka sandal pa rin sa balikat ko.





"hi Haechan." sabi ko bigla.




"hi Areeeeeeeuuuum." medyo nakakantok yung tono ng boses niya.





"tulungan mo ako, kakalimutan ko na talaga siya."






"sure, kelan start?"






"bukas."








sweater | son dongpyo | jacket book 2Where stories live. Discover now