winter ♡ prologue

7 0 0
                                                  

"Aalis lang kami saglit, ha? Hintayin mo kami dyan," sabi ni Summer sa akin, malawak ang ngiti habang hinahatak si Autumn kasama niya.

Napakunot naman ng kaunti ang noo ko pero pumayag ako, dahil sabi nga naman nila ay saglit lang sila. Nandito kasi kami ngayon sa isang carnival at unang araw ng pagsnow. That was one of the reasons bakit pumayag din ako na lumabas. I love winter, not only because it was my stage name but because it was the season I was born in.

"Sige, um, mag isa ko lang?" Tanong ko, naiilang, dahil marami din namang tao dito.

Lumaki ang ngiti ni Summer at naramdaman ko na parang may iba sa ngiti na yun pero hindi ko pinansin. Bahala na.

"Hindi! Dadating na din yung mga kasama natin, mamaya. Sila naman pupunta sayo, kaya wag kang mag alala," sabi ni Summer, at taga-tango lang si Autumn sa tabi niya.

Tumango nalang ako, at nakita na paalis na sila so I just watched them go. Nagkalat ang mga bata at mga teenagers as well as families in the carnival, making it seem as if it was a winter wonderland. The thought brought a smile to my face, kaya naman hindi ko mapigilan ang maging masaya sa palalim na gabi.

I knew that my hair was starting to get wet because of the snow falling on them, but I was fine by it.

I fiddled with my jacket, seeing my gloved hands slightly trembling. Iniisip ko na kung anong parte ng carnival ang pupuntahan ko, kaya lang ay agad naman akong nakarinig ng footsteps na nagtigil sa likuran ko.

Hindi ako lumingon dahil baka nag aassume lang ako na ako yung pinunta dito, kaya lang ay tumabi naman sa akin yung tao at napatingin ako sa baba.

B-Bakit ang tangkad pala talaga niya? Halos isang ulo ang tangkad niya sa akin at lahat siguro ng nakakatabi niya ay ang liit tignan!

His dark hair fell perfectly on his forehead at ang ilang stray snow na nagkalat dun ay tila pinagmukha siyang biyaya galing sa langit. His slightly tan skin glistened because of the moonlight and the numerous lights in the venue, and fog puffed out of his lips as he breathed.

He was gazing upwards as if snow was the most beautiful thing in the world, and I couldn't deny it. He looked happy as he watched them fall, and I wonder how such a scenery could soften the heart of someone who looks as tough as Kim Mingyu.

Lumingon naman siya sa akin na siyang nagpalingon sa akin palayo dulot ng hiya. Naramdaman ko na namula ang pisngi ko dahil sa kahihiyan na makitang nakatitig ako sa kanya kanina, but I only heard his deep chuckle.

Hindi ako alam ang gagawin ko, kaya naman hinayaan ko nalang na wag magsalita but he beat me to it. Tinignan niya ako at mukhang nangungulit pa ang mga mata niya, kaya naman mas nag iwas ako ng tingin na siyang nagpatawa sa kanya ng kaunti.

Bakit ba hindi sinabi sa akin nila Summer na si Mingyu pala ang kasama namin?!

"Winter's pretty, right?" Wika niya, at nanlaki naman ang mga mata ko. Alam kong iba yung ibig niyang sabihin, pero yung tono ng pagkakasabi niya nun ay parang naiiba ang nais iparating. Pinili ko nalang na intindihin yung tunay na dapat niyang tono, at yun ang sinagot ko.

"Y-Yeah, I guess," sagot ko naman, at narinig kong ngumiti siya na may halong paghinga.

Bago pa naman siya makapagsalita ay agad na nakarinig kami ng malakas na tawanan sa likuran namin, causing us to turn our heads toward the noise. Tumambad naman sa amin ang nakatawang Summer, kasama sina Yuta, Hoshi at Autumn na halatang nagpipigil ng tawa.

"H-Hyung! Bakit mo ako iniwan kasi dito?" Sabi ni Mingyu, nang lapitan na kami ng apat. Hindi ako makapagsalita dahil gulat pa din ako sa mga pangyayari.

"Bawal na ba? Kaibigan ko din naman sila Autumn. Besides, nahanap mo naman si Winter-"

"Teka, Winter pangalan niya?!" Sabi ni Mingyu, at mas nagtawanan naman sila.

"Oo, bakit?" Sabi ni Summer, at lumingon ako palayo.

"Never mind," sabi ni Mingyu, at hinatak naman siya palayo ni Hoshi.

Naglakad na kami palayo sa kinatatayuan namin ni Mingyu kanina, at nag umpisa na sa pagpili ng pupuntahan. Since Summer and Yuta are 'dating', magkasama sila. Si Hoshi naman at si Autumn ay close kaya magkasama din sila. That left me with Mingyu, as we awkwardly walked behind them.





"Ano, kamusta kayo ni Mingyu?" Tanong ni Summer agad, nang makarating kami sa dorm namin. Si Autumn naman ay nakikinig lang, kaya hinayaan ko lang. At least.

"Anong kakamustahin dun?" Mahinahon na tanong ko, habang inilipat ang page ng libro na binabasa ko saka humigop sa hot chocolate na iniinom ko.

"You see, Mingyu likes flirting with girls. But he doesn't like being in a relationship, for some reason. Hoshi told us that. Ikaw naman, mukhang tingin mo sa mga lalaki ay may sakit, kahit na normal naman sila. You said you wanted to know what love feels like, pero ayaw mo naman na magtake ng action para maumpisahan yun. Kaya sinet up namin kayong dalawa ni Mingyu, kasama kong nagplano si Hoshi at si Autumn. If it all went to waste, sayang lang," sabi ni Summer, at napataas naman ang mga kilay ko sa pagkagulat.

They did that?

Hindi ako nakapagsalita. Did he have any idea about this? Mingyu, I mean?

"No, hindi rin alam ni Mingyu na set up yun," sabi ni Autumn bigla na siya namang nagpagising sa akin.

"Ano ba kasing nangyari? Bakit ang awkward ninyo kanina?" Tanong ni Summer, and I blushed at the thought.

"He said that winter is pretty. I stuttered." Mahinang pagsabi ko, at nagsqueal naman silang dalawa.

"That's quite cute! Although he doesn't know na Winter pala yung stage name mo, Hwayoung," sabi ni Summer, surprised that she mentioned my real name.

"And he knows my real name?" I asked, gaping, at tumango sila.

"Oo, kasi yun yung sinabi namin."

"Anyways, Pretty Winter," panimula ni Summer, na siyang nagpagulat sa akin. "I hope you learn something from meeting him."

I did. It was how boys can make you feel shy and special just with their words.

winter ♡ kim mingyuWhere stories live. Discover now