Geheime gang ?

571 50 1

Vlug loop ik naar mijn raam en kijk naar buiten. Daar zie ik allemaal wachters met wolven en mensen vechten. "Wat moeten die wolven toch?" Opeen hoor ik dat er op de deur word gestamd. Vlug draai ik me om en blijf ik versteen van angst naar de deur kijken.

"Selina doe open!" Schreeuwt een mannenstem.

"Wie ben je." Probeer ik er zo normaal mogelijk uit te krijgen.

"Ik ben de bewaker. "Doe vlug open ik moet je in veiligheid brengen." Zegt hij schreeuwend. Vlug loop ik naar de deur en haal de stoel weg van de klink. De deur wordt onmiddellijk open gegooit, ik kan nog net ontwijken of ik had een deur in mijn gezicht.

"Kom Lintie volg mij en blijf dicht bij mij." Ik kan alleen maar knikken. Vlug loopt de bewaker weer uit mijn kamer en ik volg hem. Overal waar ik kijk zie ik bloed en dode wolven liggen. Het lijkt hier net op een spookkasteel.

Na een eindje door allerlei gangen te hebben gelopen stoppen we bij een gang die doodloopt.

"Wat doen we hier?" Vraag ik met gefronste wenkbrauwen.

"Kijk en leer." Zegt de bewaker alleen. Ik kijk hem raar aan. Wat bedoeld hij daar nu weer mee. Ik zie dat de bewaker zijn hand op de muur legt. Voor wat is dat nu nodig? Vraag ik me af. Opeens zie ik dat er een omranding van een deur zich vormt in fel licht. Ik sta alleen maar bevroren te kijken."Hoe kan er nu een deur verschijnen?" Vraag ik verward.

"We zijn niet op aarde Lintie. Hier is alles ander." Hij kijkt me aan en pakt dan mijn hand vast en trekt me mee deur in. Voor ik het weet staan we in een oude hang vol spinnenwebben en al die viezigheid. "Deze hang is zeker ook al geen jaren meer gebruikt?" Zeg ik met een vies gezicht. Ik zie dat er op het gezicht van de bewaker een kleine glimlach is.

"Ja inderdaad. Deze gang wordt alleen gebruikt als er een noodgeval is zoals deze."

"Maar waar komt de gang dan uit?"

"In een ander land. Daar ben u voorlopig veilig." Ik knik alleen maar. De bewaker begint rustig te wandelen en ik volg hem.

"We kunnen toch geen eeuwigheid lopen tot we daar zijn."

"Dat hoeft ook niet, deze hang is magisch zoals veel dingen hier. Als je door deze gang loopt ben je er 10 keer sneller dan dat je er gewoon zou naartoe gaan." De bewaker glimlacht eens.

"Hoe heet je?" Vraag ik nieuwsgierig.

"Ik heet Lion."

"Wat een mooie naam." Het is wel een mooie naam, maar die naam heb ik echt nog in geen 100 jaar gehoord. In de verte zie ik een deur. Zou die deur de uitgang zijn? Zouden we nu al in dat ander land zijn?

"We zijn er." De bewaker wijst naar de oude deur.

"Zijn we nu al in dat ander land? We hebben amper 5min gewandeld."

"Ja we zijn er al." De bewaker loop naar de deur en opent die.

"Komt u mee?"Vraagt de bewaker vriendelijk. Ik kijk hem aan en loop dan ook richting de deur. Als ik door de deur kijk zie ik dat we buiten zijn.

"Loop maar door Lintie." Ik had het niet door dat ik stond te staren, vlug loop ik naar buiten. Het is wel wat ongemakkelijk met hakken op gras lopen, maar ja dit hoort er nu eenmaal bij als je prinses bent.

"Hier zijn we dan."

"Maar welk land is dit en wat moeten we nu doen?" Ik kan alleen maar blijven staren naar het prachtige bos waar we ons nu in bevinden.

"Dit is het land van de Vampiers en we gaan nu naar de koning van dit land om hulp te vragen."

"Wat bestaan er ook al vampiers. Betekend dit dat ze ons gaan uitzuigen?" Vraag ik angstig.

"Neen, dit zijn geen vampiers zoals jullie denken op aarde. Dit zijn vampiers die gewoon je energie kunnen stelen of weer bij vullen. Dus deze vampiers zijn een stuk vriendelijker dan de vampiers dat u kent." Ik kijk de bewaker wat geschokt aan.

"Wat verwarrend zeg."

"Maakt u u maar geen zorgen, alles zal goed komen." Glimlacht hij.

"Dank je Lion."

"Volgt u mij naar het paleis van de vampiers." Zicht de bewaker beleeft.

"Ja tuurlijk." Lion draait zich om en loopt naar een padje dat wat verderop licht. Voorzichtig loop ik door het gras want het is moeilijk gaan op zo'n hoge hakken. Ik ben blij als we op het pasje lopen, het is een stuk makkelijker lopen dan op het gras. Terwijl we wandelen door het bos kijk ik bewondering rond. Ik ben hier ongeveer 1 week en ik heb nog niet eens mijn eigen wereld ontdekt. Het is de eerste keer dat ik in het bos loop op deze planeet en het is echt prachtig. De bomen zien hier groter, de kleuren zijn feller, mooiere bloemen, de dieren zijn hier niet bang van ons. Het is gewoon te mooi voor woorden. Na een eindje door te stappen en rond te kijken komen we aan de rand van het bos. Voor ons licht een groot koninkrijk, als ik naar de huizen kijk zijn ze een andere stijl dan in mijn koninkrijk. Hier zijn de huizen modern en bij ons zijn ze eerder aan de schattige stijl. 'Typisch feeën.' Denk ik met een grijns op mijn gezicht. Het paleis ziet er ook zeer modern uit.

"Gaat u mee?" Ik wordt opgeschrikt uit mijn gedachten door Lion.

"eu ja tuurlijk." zeg ik wat afwezig."

We zijn nu ondertussen al een eindje uit het bos en we komen steeds dichter bij het paleis. Maar ik maak me steeds zorgen over de meiden. Zij zijn nog bij die wolven wie weet wat er allemaal met hen kan gebeuren.

"Is er iets Lintie?" Vraag Lion, blijkbaar was de ongerustheid op mijn gezicht af te lezen. Ik stop met wandelen en kijk naar mij voeten.

"Ik maak me zorgen over die aanval met de wolven." Zeg ik triest.

"Geen zorgen we zijn krachtig genoeg om die wolven aan te kunnen. Maar nu is het belangrijk dat we vlug naar het paleis gaan."Lion wijst met zijn vinger naar het paleis terwijl hij mij aankijkt.

"Oké" Zeg ik maar en we beginnen dan allebei weer door te stappen. Paar minuten later komen we al aan in het dorp of beter gezegd de stad van de vampiers. Eerst moeten we door een grote stenen boog lopen met aan beide kanten een standbeeld van een vampier veronderstel ik. Ik kijk over rond en iedereen dat we voorbij lopen kijkt ons ook aan. Ze denken vast wat een fee hier doet tussen de vampieren. Maar hoe meer ze naar mij kijken hoe strakker ik terug kijk waardoor ze vlug terug hun blik draaien. Ik haat het echt als iemand me aanstaart.

Niet veel later komen we aan een grote gouden poort waar er veel bewaker bij staan met speciale pakken aan. Ik zie dat 1 van de bewaker naar on toeloopt.

"Wie zijn jullie en wat komen jullie hier doen?" Zegt de bewaker met een enorm saaie stem.

"Wij komen van Utopia en wij moeten uw koning spreken omdat wij zijn aangevallen door 'Wolven'." Zegt Lion.

"De wolven." Zegt de bewaker met een bevroren blik. Vlug draait de bewaker zich om en opent de poort.

"Welkom in Transylvania." zegt de bewaker nog. Serieus zij de bewaker nu Transylvania, dus een deel van de sprookjes van bij ons kloppen toch.

"Komt u mee Lintie?" Vraagt Lion. Ik knik naar hem en we lopen samen door de poort. Ik kijk nog snel eens achter me en ik zie dat de grote poort zich weer automatisch aan het sluiten is.

The Missing Fairy  Lees dit verhaal GRATIS!