Bir gün erkenden gelen yeni bölümle merhabalar canlarım! Yorumlar da azalma var ama bu bölümde telafisi olacak gibime geliyor. Bomba bir bölümle karşınızda olduğumu umuyorum. Zeykere son bölümler diyorum. Az daha sabır. Güzel günler bizi bekler ;) Haftaya ki yeni bölüm de görüşmek üzere. Hepinizi çok öpüyorum :*

 

Bu bölümün ithafı “Aylintilkisbsv” e gidiyor :*

 

Keyifli okumalar..

 

 

Üç Şey Gizli Kalamaz; Güneş, Ay, GERÇEKLER..

Bir yandan da düşünüyorum. Peki, ben bu zamana kadar hak ettim mi? Kendime çok kızıyorum Kerem’e yaptıklarım için ama bazen de oh olsun aldım öcümü diyorum. Peki, niye içim hiç rahat değil niye bir hayal kırıklığı, yıkılmışlık içindeyim? Bazen hayatı ve hayatın getirilerini kabul etmek zordur. Biten aşklar, ağlatır. Ölüm sorgulatır. Varılamayan hedefler, içimizi sızlatır. Çünkü hepsinin ardında yıkılan hayallerimiz, kaybolan umutlarımız vardır. Kerem her bana samimi bakışında gözlerinin altında yatan ateşle kaybetti umutlarımı. Her gülüşünde ise umut bulan hayallerimi geri getirdi. Karmaşadan oluşan hayatıma bir de imkânsızlık ekledi. Eklediler. Benim imkansızımdı Kerem Sayer..

 

“Hı hı belli oluyor!”

 

“Hı? Ne? Ne belli oluyor?” diyorum düşüncelerimde onun sesiyle çıkarken.

“Ne düşünüyorsun bakayım sen?”

 

“Seniii ay yani şey seni değil tabi ki of kerem! Sana ne!” diyorum kırdığım potu düzeltmek adına ama yemedi galiba mösyö kas yığını!

“Hmm. Demek beni düşünüyorsun. Ne oldu daha demin ki asi kıza? Bir an elin ayağına falan dolandı!” diyor ormanda gezinirken ki olaya hatırlatarak

“Seni. Düşünmüyorum. Hem o asi kız hep vardı Kerem! Sadece çıkması için bir zamanı vardı ve bugünde zamanı geldi! Ha ama istersen arada gene çıkartırım. Tabi bunu pek istediğini sanmıyorum o halinden sonra!” Hii! Can damarına bastım resmen! Of bir kes sesini Zeyno ya! Bunun intikamını kötü çıkartacak benden kesin! Off! Aman be çıkartırsa çıkartsın artık karşısında o saf Zeyno yok! Kadınların gücü adına! Hah! Aferin! İçimdeki feministte birazdan dışarı çıksın, e hadi buyurun halaya!

“Elimden kaza çıkmadan kapa çeneni!”

 

“Vay vay! Kısasa kısas diyorsunuz demek ki Kerem Bey hodri meydan!”

 

“Sen içtin mi? Ne yaptın? Nereden geliyor bu özgüven patlaması! Bir ara hatırlat havanı alayım senin!”

 

“Havanı alayımmış! Laflara bak kıro!”

 

“Duydum dediklerini!” Yok, yok kesin bir bana beddua falan etti bu ne ya iyice iç sesim hükmediyor beni. Neyse çaktırma Zeyno devam et!

Ya Sen Olmasaydın? (Düzenleniyor)Bu hikayeyi ÜCRETSİZ oku!