Chapter 22

732 35 5

Maxwell's POV

"Sir."

do_ob

Natinag kaming dalawa sa nangingibabaw na boses ng isang lalaki sa likuran namin. Nilingon ko ito at nakita ko ang tauhan na pinapunta ko rito kasama ang dalawa pang tauhan namin.

Tumayo ako at hinarap ang tatlo, "Bring that guy to the police station right now." Dinuro ko ang walang malay na Jake at nilingon ulit ang mga tauhan namin. Pinaliwanag ko lahat ng nangyari at inabot ang SD-Card na may lamang video. "Here's the evidence. Gather more information about this person. For now, I want him in prison right away. Just call a doctor to check on him. Don't take your eyes off of him." Ma awtoridad kong utos sa mga ito kaya agad nilang ininspeksyon ang walang malay na Jake.

"Let's go." Baling ko kay Yaz

"Wait." Mahinang usal nito at nilapitan si Jake, "He's not alone."

do_Ob???

"What do you mean?"

May kinuha ito sa ilalim ng coat ni Jake... Cellphone?

Timing naman at may tumawag sa cellphone nung Jake. Kinuhaan ng litrato ni Yaz ang screen ng phone nito gamit ang sariling phone niya tsaka sinagot ang tawag na naka speaker.

"How was it?! Saan ka na?! Ano naaa?! Nakatulog na ba?!!!" Isang boses ng lalaki sa kabilang linya. Napansin kong nandidilim nanaman ang paningin ni Yaz na nakatingin sa ibaba, salubong na salubong ang mga kilay at nagtiim ang bagang, "Jake! Ba't hindi ka nagsalita?! Jake! For heaven's sake, Jake Romero, speak up!"

"He's down." Simpleng sagot ni Yaz. Biglang natahimik ang kabilang linya at pakiramdam ko ay natigilan ito, "Have a good night, Whyse." at binaba kaagad ang linya. Inabot nito ang cellphone sa isa sa mga tauhan at may ginawa sa sariling cellhpone.

Humarap ulit ito sa'kin kaya binigyan ko ito ng nagtatakang tingin, "Kilala mo 'yon?"

Umiling ito, "Nope."

"How'd you know his name?"

"Yun yung nakalagay sa contact eh hahaha" Mahinang tawa nito at muling tumingin sa'kin na nakangiti, "Will you give me a ride?"

d-_-b

Kunwari pa akong tumingin sa labas na gilid ng veranda kung saan makikita ang highway, "Walking distance lang naman ang mansyon."

Inirapan ako nito at bahagya pang natawa, "Tsk! Sus! Kunwari ka pa'ng ayaw mo akong sabayin." Pang-aasar nito kaya tinignan ko ito ng seryoso.

"I'm serious."

Bakas naman sa mukha nito ang kaba, "J-joke lang! L-let's go? Hehehe" Pang-uuna nito sa paglalakad.

d-_-b

'Tsh. This girl.'

Sumunod ako sa kaniya at pumantay ng lakad palabas ng restaurant.

"Dito kayo nag farewell dinner?" tanong niya

dO_Ob!

'I forgot about that!'

Nilingon ko kaagad ang pwesto namin kanina ngunit wala nang nakaupo doon!

d>>_<<b

'Umuwi na ata. Tsk. Hindi ako nakapag paalam ng maayos!'

"Mm." Simpleng sagot ko nang tuluyan na kaming makalabas ng restaurant.

A Yazwell FanfictionRead this story for FREE!