22.Bölüm ~YANINIZDAKİ ÇOCUKLAR KİMDİ?~

625 55 27

Asu'dan

'Seni seviyorum Asu.' Şuan önümde Berkan vardı ve elinde de çiçekler vardı. Hem de benim en sevdiğim çiçekler; PAPATYA!! Aşırı derecede heyecanlı hissediyordum. Resmen beni sevdiğini söylemişti. Ben de ona karşı boş değildim. Ayrıca çok hoş giyinmişti. Krem renginde bir pantolon ve üstünde de kot bir gömlek vardı. Kendi üstüme baktım. Benim üstümde de kot uzun bir elbise vardı. Ben hala heyecanlı gözlerle Berkan'a bakarken ''Lan at kafası kalksana!'' diye bir ses duydum. Aynı zamanda da önümdeki Berkan da silikleşiyordu. Biri beni sarsıyordu ama hiçbir şeyi anlayamıyordum.

''ASU! Kalksana sesi bozuk!'' hala sesleri de duyuyordum. Of! Çıldıracaktım nereden geliyordu bu sesler? En sonunda yüzüme bir şeyin 'şılap' diye çarptığını hissettim. Gözlerimi açtığımda başımda Asena ve Alesya duruyordu. Gözlerimi tam açamıyordum ama onları az çok seçebiliyordum. Gözümü açamıyordum çünkü yüzüm ıslaktı. Dolayısıyla gözlerime de su gelmişti. Hızla gözlerimi silip yerden kalktım. Bir dakika lan. Ben niye yerden kalkıyorum? Dün gece yatakta değil miydim lan ben? Kalktığımda kızlar odadan çıkış için hazırlanıyordu. '' Ben bunu sizin yanınıza bırakır mıyım lan!?''

Ellerini 'yaw he he' dercesine sallayıp gülüşerek odadan çıktılar. Tabi ben de durmadım arkalarından çıktım. Tabi çıkmakta biraz zorlandım. Çünkü çıkarken kapıyı kapatıp gitmişlerdi. Kapıyı açıp depar atmaya çalıştım ama atamadım çünkü duvara çarpmıştım. Alnımı çarpmıştım bir de üf! ''Kim koydu lan bu duvarı buraya? Alnım göçtü.'' Dememle birinin anlımdan öpmesi bir oldu. Ha! Ne oluyor lan? Kim öptü alnımdan? Kafamı kaldırıp kimin öptüğüne baktım. Wtf? ''Berkan?'' At gibi sırıtıyordu ibne ya! Çok fazla yakındı bana. Benim bundan rahatsız olmam gerekiyordu ama olamıyordum.

Niye? Kalbim aşırı derecede hızlı atıyordu ve bu beni hem korkutuyor hem de rahatsız ediyordu. Yanaklarımın yanmaya başladığını hissetmiştim. Berkan hala bana bakıyordu ama ben ona bakamıyordum. Utanıyordum çünkü. Artık bu durumdan gerçekten rahatsız olmaya başlamıştım. Berkan'ı itmeye hazırlanıyordum ki sol taraftan Asena'nın sesini duyduk. '' Ne oluyor lan orada!?'' Asena'nın sesiyle Berkan da çekilmişti önümden. Utancım daha da artarken Berkan'ı ve kızları takmayıp odaya girdim. Zaten yeni uyanmıştım yüzüm eminim ki habeş ornitorengine benziyordu. Off! Kendimi yolmak istiyorum şuan. Alesya'nın yüzüme döktüğü suyun yarısı hala bardakta duruyordu. Bu sefer ben kendim suyu yüzüme çarpmıştım. Bu sayede üstüm daha da ıslanmıştı. Aman ne güzel! Dün çıkardığım tişörtümü alıp banyoya geçtim. Zaten yüzüm yeterince yıkanmıştı ama tekrar yıkadım ve üstümü giyindim. Sadece tişörtümü giymiştim altımda eşofman vardı zaten. Banyodan çıktığımda kızlar da odadaydı. Bu sefer Kumsal da buradaydı ve kendini yine titreşime almıştı. Kızlar olayı anlatmıştı demek ki. Gözlerimi kısıp kızlara ölümcül bakışlar atmaya çalışmıştım ama başaramamıştım sanırım. Çünkü hepsi haykırmaya başlamıştı. Sinirden köpürüyordum ama bir şey yapmadım. Yerden yastığı alıp Asena'nın kafasına attım. Hayvan gibi anırıyordu i*ne. Yastık kafasına gelmişti ama yine de gülüyordu. ''Allah'ım seçerek mi veriyorsun yarabbim?'' diyerek odadan çıktım.

Mutfağa indim. Aynı zamanda da etrafıma bakınıyordum çünkü Berkan'a yakalanmak istemiyordum. Resmen alnımdan öpmüştü. Hatırladıkça içim bir tuhaf oluyordu. Mutfağa girdiğimde efsane güzel bir masayla karşılaştım. '' Kim hazırladı lan bu sofrayı? Çok güzel!'' Neredeyse çığlık atmıştım çünkü çok açtım. '' Ben hazırladım beğendin mi?'' diyerek Kumsal girmişti mutfağa. Bilerek "Iyy hiç güzel olmamış. Öykk!"dedim. "O yüzden mi silip süpürdün 5 dakikada tabağını?" Deyip gülmüştü bunun üstüne. Doğru söylüyordu. Oturur oturmaz neredeyse bitirmiştim. Biz gülüşürken diğerleri de gelmişti. Berkan'ı görür görmez tek odağım tabağım olmuştu.

PSİKOZLARBu hikayeyi ÜCRETSİZ oku!