30-Terslik

525 43 18

Multimedya : Burçin Mercan

Herkese selam :)

Önce ki bölüm için sınır koymuştum ama tabi ki sınırı geçemedi. Fakat yeni bölüm için o kadar fazla mesaj aldım ki sizi kırmak istemedim. Okuyupta oy vermeyenlere artık pek bir sözüm yok ama sadece emeklerimin karşılığını almak istiyorum.

Keyifli Okumalar...

-

BURÇİN MERCAN

Kafa karışıklığından nefret ediyordum.

Kendimi, onu düşünürken bulmaktan nefret ediyordum. Neden onu düşünüyordum ki? Benim sorunum neydi?

Şu sıralar kafamın bulanmasının ve dikkatimin sürekli dağılmasının sebebi neydi? veya kimdi?

Sarp Tekinsoy.

Dikkatimi dağıtan ve kafa karışıklığıma sebep olan oydu!

Beni kullanıp, kenara atan sevgili biricik ortağım.

Yaptığı pislikçe şeyden sonra bir daha nasıl olurda yüzüme bakabilirdi? Nasıl bana dokunabilirdi ki?

Peki ben bunca şeye rağmen nasıl hala onu düşünebilirdim?

Sesli bir şekilde derin bir nefes aldım. Bugün Asellerden ayrıldıktan sonra eve gelip, sıcak bir duş alıp, üstümü değiştirmiştim. Biraz kitap okumak istemiştim ama daha iki sayfa okuyamadan dikkattim dağılmıştı. Bu sıralar bu pek çok kez yaşanıyordu.

Telefonum çalmaya başladığında yanımda ki sehpaya uzanarak telefonu elime aldım. Arayan kişi asistanım Duruydu.

"Efendim Duru?"

"Burçin hanım yarın sabah saat dokuz da  olacak olan toplantınızı hatırlatmak için aramıştım." dedi Duru.

Ben Bodruma gelmiştim ama daha asistanım Duruya bile haber vermemiştim. Nasıl unutabildim ki?

"Duru ben dün akşam Bodruma gelmek zorunda kaldım. Bir kaç gün burada olacağım." dedim.

"Ama bugün ki toplantı, ortağınız Sarp beyle gireceğiniz önemli bir toplantı." dedi. "Ayrıca ortak olarak gireceğiniz ilk toplantı."

İptal etsem babam bana kızabilirdi. Sonuç da Duru önemli bir toplantı olduğunu söylüyordu. Bugün İzmire dönsem, yarın ilk uçakla tekrardan buraya gelebilirdim. Hem Asel yalnız değildi. Devrim, Beren ve Serhan buradaydı.

"İzmire ilk uçuş kaçta?" dedim.

"Bir saniye hemen bakıyorum Burçin hanım." dedi ve tuş sesleri kulaklarımı doldurdu. Çok geçmeden Duru konuşmaya başladı. "Bu gece saat on bir de Burçin hanım."

"Tamam, bana bir tane bilet al."

"Oldu bilin Burçin hanım." dedi ve telefonu kapattı.

Derin bir nefes aldım ve oturduğum yerden ayağa kalktım. Annem ve babam Bodruma Cumartesi günü geleceklerdi. Bugün perşembeydi ve bodruma onlarla birlikte gelebilirdim.

Sadece tek yapmam gereken şey Duruya programımı düzenlettirmekti.

Asele acilen İzmire döneceğimi ama en yakın zamanda geleceğimi bildiren uzun bir mesaj yazdım. Onu bırakıp gitmek içime sinmese de gitmek zorundaydım.

-

İzmire ayak bastığımda serin hava tenimi gıdıkladı. Yazın bitmesine oldukça az kalmıştı.

Duru, birini beni alması için yolladığını söylemişti. Etrafıma bakındım ama görünürde kimse yoktu. Uçak yolculuğu beni çocukluğumdan beri yorgun düşürürdü. Şuan bile kendimi çok yorgun hissediyordum.

OLANAKSIZ  #wattys2019Read this story for FREE!