Her Seyin Baslangıcı

40 1 1

Yine bir okul cikisiydi galiba, her zamanki berbat gunlerimden birini yasayip üniversitede yürüyerek biraz kafa dağıtmakti amacim.Genel olarak liseler dagildigindan otobüste ayakta kalmış tutunacak yer zar zor bulmuştum vicik vicik ter kokusuna ve insanlarin sahte kahkahalarina dayanamayip tek carenin kulakligimda oldugunu anlamam zaman almadı.Son ses calan sarkim bir nebzede olsa rahatlatmisti beni.Artik rahatlikla insanlari kesebilirdim tek tek herbirine goz gezdirirken; birden ona rastladım otobüsün camindan zorda olsa secebildigim buzul mavi gozleri, uzun acik kahverengi saclariyla gayet dikkatimi cekmisti.Isin garibi bu kiz bizim okulun formasini gecirmisti üstüne , her kapi acilip otobus biraz daha bosaldiginda dahada yaklinlasmak her ayrintisini aklımda tutmak istercesine ama bi o kadar da çaktırmadan onu seyretmek istiyordum.Acaba hangi siniftaydi? Bunca zaman nasil olduda gorememistim onu? Ve en onemlisi bi daha gorebilcek miydim?Buna benzer aklima gelen bütün sorular beynimi kemirirken benim icin olan son duraga yani üniversiteye gelmistim otobusten indigimde tek yapabildigim ona son bir kez bakis atmak olmustu...

Cikardim kulakliklarimi geçirdim hirkamin kapsonunu basima ve yavas yavas üniversitenin en tenha yerine dogru yürüyor buldum kendimi.Buraya her geldigimde hep oraya gider bir bankta oturur birazcik kus civiltilariyla birlikte hayal kurardim.Hayallerimle yasiyordum adeta bana tek mantikli gelen, her seyin mukemmel işlediği ve dunyanin benim etrafimda dondugu tek yerdi hayallerim çünkü cesurdum orada ben hata yapmaktan korkmazdim birakabiliyordum hayati akisina geçmişte yaptigim butun o sacmaliklari unutabildigim tek yerdi hayallerim.Ama sansa bakki gercek dunyada yasiyoruz monoton, sıkıcı , sacma hayatim hayallerim beni biraktigi gibi devam etcekti ve ediyordu.Oturdugum banktan kalktim birazcik daha yürüyüp eve gitcektim.Gunes tenimdeki her hucreyi ilik bir esintiyle harekete gecirirken telefonum cebimde titremeye baslamisti

-Efendim anne?

-Baban seni soruyor cantasini okulda unutmus dedim neredesin sen!

-Hemen geliyorum.

Degisik bir tempoyla otobüse vardim bombostu, herhangi bir yere oturdum ve o filmlerdeki sahnelerdeki gibi kafami cama yaslayip belki cool dururum cabalarina girmistim.Ama saolsun saniyede 50 kere basim cama carptigindan kendimi mal gibi hissettim.

Eve gelmistim annemin yanagina kucuk bir opucuk kondurup odama dogru yururken'Aç degil misin?'' diye sorunca kurt gibi aciktigimi farketmistim ellerimi yıkayıp oturdum sofraya, yemegimi bi guzel tıkınırken bi yandanda sıkıcı gunumu anlatiyordum anneme.Tek dostumdu o benim.Tıka basa doyduktan sonra odama girdim.

VE YINE ODAMA BiR KADIN ELI DEGMIS TEMIZLENMISTI GÜYA!!!

Yahu kac kere diyorum ellemeyin odamdaki hic bir seyi ,kirli olan bir sey yokki odamda.Her temizlik yapildiginda aradigim hic bir esyayi bulanazdim ben.Derin bir ic gecirdikten sonra ustumu degisip ders calismaya oturdum ama aklimdaki tek sey o kizdi sadece 3 5 dakika gormeme ragmen bayagi ilgimi cekmisti en azindan onumde bir kitap acikta bulunsun diyip tekrar onu dusunmeye baslamistim.Ah ama sonra kim oldugunu ogrensem ne olacakti sanki diyede aklimdan geçirmeden duramiyordum.O kiz mi sana bakcakti Alican ahahah kandirma kendini dedim kendi kendime bu sayede biraz da olsa derse odaklayabilmistim kendimi.Biraz ders calistiktan sonra telefonumu sarja taktim ve yarinin hic gelmemesini istercesine hayaller kurarak uyuyakaldim...

BörteçineBu hikayeyi ÜCRETSİZ oku!