Chapter#18

Janine Villarial?

Janina Pov..

pag ka pasok ng dalawang Tao sa Pinto ng Room ni Janine.Natulala ako.

Bakit sa gantong paraan pa?Bakit sa gantong Pag kakataon pa?At bakit siya pa?

"Papa?mama?"sambit ni Janine.

"Anak?Anung Nangyari sayo bakit nag ka ganyan ka?"tanung ng mama ni janine.habang umiiyak ito.

"Janine.!"Sambit ng papa niya na papa ko rin..

Eto ba yung dahilan kung bakit niya kame iniwan ni mama?

Si Lorenzo Matias Villarial.

Ang Papa ko.

Mukang di pa niya kame napapansin.gusto ko umiyak pero hindi ko magawa..Bakit ba? Puno ng galit ang nararamdaman.Ngayun nakita ko siya.aaminin ko namimiss ko Siya gusto ko siyang Yakapin.pero sa nakikita ko ngayun ang Sarap niyang kotongan.

"Ms.Janina Villarial?uminom muna po kayo ng gamot tara na po sa room niyo?" Isang nurse ang Tumawag sakin. Kaya agad silang napalingon sakin..Pati si papa..

"Janina Villarial?"Tanung ni papa.

"Tara na!"sambit ko sa Nurse at akmang lalabas na kasama a kyle at adrian..Naiiyak na ko..Naiinis na ko..

Pero Biglang may humatak sa Braso ko.

"Anak?"humarap ako sa kanya ng Lumuluha at Agad na umalis sa.kwarto na yun

Nung Nasa kwarto na kame.Nadatnan namin dun si Marged at si mama.

"Janina?Bakit ka umiiyak?!"-marged

"Iwan niyo muna ko"

"Anak ayus ka lang ba?"-mama

"Iwan niyo muna ko!"

"Per-"-marged

"Sabi ng iwan niyo muna ko!!!"Sigaw ko na ikinagulat nila.

"Sige basta.pag di mo na kaya Nandto lang kame" Huling sambit ni marged at agad na Lumabas ng kwarto.

Pati kaibigan ko Dinadamay ko.

Sa Problema ko..

Ano nga ba Problema ko?

Ano ba yun? nakalimutan ko na!

Ahh..oo nga pala si Papa.

Para kong tanga tumatawa ko mag-isa.Grabe ang daming Rebelasyon ang nangyari ngayon araw..Kanina Sarap Pumatay ng Tao..ngayun naman..hay nako..

Ang Daming Tanung ang Hindi ko Alam ang sagot..

Bakit kame iniwan ni papa?

Bakit may iba siyang pamilya?

Bakit hindi niya na ko nakilala?

Ganun na ba ang pag kakaiba ng muka ko noon sa ngayun.para hindi niya ko makilala kung hindi pa ko tatawagin ng Nurse sa pangalan ko hindi niya pa malalaman na ako yung anak niya.Kainis..

Naka-kapit na ko sa unan ko.. Binubugbug ko na nga eh..

Pero Biglang nag salita yung unan.

Unan:Sige iiyak mo lang,Nandto lang ako para sapakin mo,Pangigilan mo ayus lang sakin basta ikakasaya mo!

Ms.Student Council President Meets The BullyBasahin ang storyang ito ng LIBRE!