CHAPTER 1

2 0 0

Chap. 1

 " if i will not do it... i will surely lost my job!!"

Mahigit tatlong oras na akong nakaharap sa laptop ko, ngunit wala parin akong maisip na isusulat. Then suddenly lumapit sa desk ko ang secretary ng boss namin.... may daladala syang brown envelope na agad nyang inilapag sa desk ko.

          

        

 "Ano to? "-ako

            

            

"Eh ano pa... edi trabaho!! ...ano ba naman kasi maureen! Gandahan mo naman yang mga sinusulat mo! Matamlay na ang takbo ng kompanya.... sabi ni boss pag di pa daw gumanda uli ang performance nyo... manananggal sya ng mga tauhan "     

        

          

"Ginagawa ko naman po ang trabaho ko eh! ...anong gusto nyo? Gumawa ako ng malaking intrega at manira ng buhay ng iba?"

              

         

"Exactly!! ..baka nakakalimutan mo mau...hindi tayo binayaran para magsulat ng fairy tale.. trabaho natin ang manghimasok ng buhay ng iba! "- nancy

          

          

"Wow huh!! ... ang lakas din pala ng pandinig mo nan.!.... biruin mo... ang layo ng desk ko sayo..pero narinig mo parin Ang usapan namin? "-ako

   

       

Binuksan ng secretary ang brown envelope at inilabas nya ang laman nito.

        

            

"Heto.! Sya ang target natin ngayon!!! Ang sumisikat pa lamang na si 'Owen Jung'... siguraduhin mong magagawa mo ng tama yang trabaho mo ah! Heto ang schedule ng mga appointments nya... siguraduhin mo rin na di nya malalAman na sinusundan at minamatyagan mo sya... maliwanag?, "

   

       

Labag man sa loob ko pero pinilit ko na lang sumang-ayon mahirap ng mawalan ng trabaho sa sitwasyon ko ngayon.

          

         

 "Mau.... alam kong ayaw mong gawin yang pinapagawa sa iyo ng boss.... pero isipin mo na lang na para din yan sa ikakabuti ng kompanya at pati na kay joshua! "-nancy

          

           

"Tama ka nan!  Kaylangan ko pa naman ng pera para sa pangdialysis ni joshua... di ko afford na mawala sya.."-ako

        

           

"Oh!  Ano?  Lakad na!! "-nancy

 

Armed with my pen,notebook at camera... lumarga na ako at sumakay sa scooter ko papunta sa mall. May mallshow kasi si Owen at doon ang una kong destinasyon.

Natural lang na maraming tao sa mall pero sa pagkakataong ito ubod ng rami ang mga taong nakikita ko at sobrang siksikan sa loob..

   

Wrong timing!  Paalis na ng mall si Owen... kaylangan ko syang makunan ng kahit picture man lang! Sa sobrang dami ng mga tao nagkastampid at isa ako sa mga nadaganan.

       

        

" Ano ba! .... natatapakan nyo na ako eh! ...nasira tuloy tong sapatos ko!.."          ╰_╯

       

        

Naku naman oh!  Panira talaga ng araw! ...kainis!!!.wala na si Owen ng tumayo ako.

         

         

"Ayay!!! ... wala na sya.... ano ba yan!! "

 

         

Nakasimangot akong bumalik sa parking lot.

           

"Ano ba namang araw toh... muntik na nga akong mabali-an... nasira pa tong sapatos ko at worst of di ko man lang nakunan ng kahit isang picture man lang si Owen!!...

Sa sobrang inis ko ibinato ko ng ubod ng lakas ang sapatos ko.

      

          

"Kainis!!!! ....."

     

       

"Wang-wang-wang-wang "

Nagalarm ng malakas ang kotseng natamaan ng sapatos ko..

     

        

"Naku....paano to patatahimikin?"

------------

THANKS FOR READING

GOSSIP MAKERBasahin ang storyang ito ng LIBRE!