Chapter 5

1 4 0
                                                  

Alex's Pov...

Kinaumagahan ng madaling araw nagising ako ng kumirot yung tuhod ko.

Tinawag ko agad yung nurse para macheck niya. Sabi naman ng nurse namanhid lang daw kaya pinainom niya ako ng gamot.

Tinanong ko naren yung nurse kung pwede na ba ako lumabas. Ang sabi niya saken pwede naman daw kaya nag decide nalang ako na umuwe nalang kase habang tumatagal ako dito sa hospital mas lalaki yung babayaran ko.

At mula ngayon kailangan ko naren magtipid dahil wala na akong aasahang magulang na tutulong saken sa pag aaral ko.

Buti na lang may naiwang pundo si Papa at mama noong bago sila pumanaw. Laking papasalamat ko sa kanila dahil nabuhay ako at pinalaki ako ng maayos. Dahil kwento saken ni mama noong nabubuhay pa siya muntik na daw ako mamatay nong baby pa ako dahil sakitin akong bata.

Kaya ngayon kilangan kung matutonan kung paano pinapalakad ni Papa at Mama yung Company na iniwan nila saken. Ako lang yung nag iisang anak kaya saken nila yun ipinamana yung ari-ariaan nila bago sila pumanaw.

Bago namatay si mama ng sakit sa puso binilin niya sakin na alagaan ko daw si papa at ang sarili ko.

Pero diko yun nagawa dahil yung papa ko pinatay nalang siya. Gusto kung hanapan ng hustisya ang pagkamatay ni papa. Gusto kung pagbayaran nila ang ginawa nila sa papa ko.

Gusto kong magdurusa ang may gawa ng pag patay kay papa. Kaya ako na maghihiganti sa papa ko.

Alam kung mahina ako dahil isa akong babae. Pero di nila alam ang kaya kung gawin. Di nila alam kung paano ako gumanti.

Mula ngayon di ko na papairalin yung pagiging mahina ko. Ayaw ko na maging mabait ng subra.

Siguro panahon na para ako naman yung lumaban para sa family ko. Para sa Papa kung pinatay ng walang dahilan...

Gusto ko malaman kung bakit ginawa yun sa papa ko. Alam kung subrang bait ni papa at alam kung di niya kayang manakit ng iba.

"Pero bakit?"

Naiiyak na naman ako... pinunasan ko yun. Mula ngayon ito na yung huling iyak ko. Ayaw ko nang maging mahina.

3Months ng nakalipas at hanggang ngayun di paren ako maka move on sa mga nangyare. 3months naren akong di pumapasok sa school at gusto kung lumipat ng school. Ayaw ko na sa dati kung school dahil naalala ko lang si papa pag hinahatid niya ako.

Sabay kase kami umaalis ng bahay pag pumupunta si papa sa company namin. Kaya maraming memories ang nandodoon sa school namin. Gusto kung mag aral kung saan nag aaral yung mga kaemployee ni papa sa company. Alam kung sikat na university yun kaya doon ako papasok.

Gusto kung mapag aralan yung mga kilos ng kaemployee ni papa sa company. Kaya dito ko sisimulan sa school ng "ZHING HUTTON UNIVERSITY" ... Dahil dito nag aaral yung mga anak ng kasamahan ni papa sa company ata alam ko ren na dito nag aaral yung mga anak ng pumatay sa papa ko.

Inaayos ko na yung sarili ko at yung gamit ko para makauwe na ren ako sa bahay namin. Panigurado akong nag aalala na saken si Nana yung matagal na naming kasambahay sa bahay namin. Tinuring ko narin yung parang isang ina.

Simula noong nagkasakit si Mama sa puso. Siya na yung nag alaga saken pati kay Mama kaya nana yung tawag ko sa kanya.

Subrang lapit ng loob ko sa kanya. Pati noong nawala si Papa siya yung anjaan para saken pero sa subrang depress ko simula noong nawala si Papa wala na akong pakialam sa sarili ko. Sa loob ng 3Months tanging ginagawa ko lang nag iinom ako sa bar mag isa... Para kahit papaano makalimut ako.

Dumating ren sa point na pinapalayas ko si nana dahil ayaw kung maging concern siya saken kapag nag iinom ako. At ayaw kung may nangingialam ng buhay ko.

Kaya simula ngayun Aayosin ko na sarili ko... Hahanapan ko ng hustisya ang pagkamatay ni Papa.

7am

Natapos nako mag ayos sa sarili ko at palabas naren ako sa hospital. Medyo masakit yung tuhod ko pero nakakaya ko pa naman tiisin. Tinawagan ko nalang si nana para sunduin sa hospital.


Subrang nag aalala siya saken. Sinabihan pa niya ako kung saan ako nag susuot, at bakit raw ako nasa hospital. Sinabihan ko nalang siya na ipapaliwanag ko nalang sa kanya pag naka uwe na kami.

Sumangayon naman siya agad. Makalipas ang 30min. Nakarating naren si Nana sa hospital at niyakap niya ako agad.

Inaya ko na si Nana na umuwe agad. Namimiss ko na yung bahay namin. Inalalayan niya ren ako maglakad para di ako matumba. kitang kita ko sa mga mata niya yung pag aalala niya saken.



Next~










My Evil Twin'sWhere stories live. Discover now