Cemetery

83 5 1

Toen ik een jaar of zes was, was het een gewoonte van mijn familie om elke zondag naar de begraafplaats te gaan om overleden familie te bezoeken en te zorgen dat de bloemen op hun graven vervangen werden. Ik verveelde me vaak als we er waren en vroeg dan ook regelmatig of ik voor mezelf rond mocht lopen over de begraafplaats dit mocht meestal omdat de begraafplaats absoluut niet groot was en ik moeilijk kon verdwalen. Meestal dwaalde ik gewoon een beetje rond en las de namen op de grafsteen, wanneer ze geboren waren en hoe oud ze waren wanneer ze overleden. Ik liep soms zelfs naar rouwende families toe om met ze te praten over hun overleden families. Op een koude dag stond ik te verkleumen op de begraafplaats terwijl de rest van mijn familie bezig was met het graf van mijn vroeg overleden oom netjes te maken. Ik besloot rond te lopen en zag dat de deur van een cenotaaf op een kier stond. De cenotaaf op deze begraafplaats was een klein huisje waar de kist in stond van de heilige die een paar jaar eerder overleden was. Normaal was de deur vergrendeld en was er geen manier om naar binnen te komen. Maar op deze dag was iemand dus vergeten de deur dicht te doen. Ik glipte naar binnen en keek naar de mozaïeken die op de muren gemaakt waren het zag er erg indrukwekkend uit. Het heeft zoveel indruk op me gemaakt dat ik naar al die jaren de felle kleuren van de mozaïeken aan de muur me nog erg goed kan herinneren. Langzaam liep ik naar het centrum van het cenotaaf waar de kist stond waar de heilige in begraven was. Aangezien ik klein was en nieuwsgierig deed ik de deksel van de kist open om naar binnen te kijken... Ik stond oog in oog met een lijk dat half weg gerot was. In paniek rende ik daar weg sinds dien ben ik nooit meer met mijn familie naar de begraafplaats geweest. Ik kan me de geur van zijn lijk nog steeds herinneren... Ik vond het toen ik klein was geen raar idee een kist open te maken maar ik weet nu wel beter.

Creepiest things children have ever said. (Nederlands)Lees dit verhaal GRATIS!