023

48 3 0

narration
Yurina




Lumabas ako ng dorm habang busy sila Yuna na maglaro ng kung ano ano.


I'm just going somewhere.


Tahimik ang daan papunta don. Naririnig ko lang yung paghinga ko tsaka yung paglakad ko. It's cold outside, pero mas cold siya syempre. Ayjok.


After ilang minutes na paglalakad. Andito na ako. Mas madilim 'tong place na 'to kesa sa nilalakaran ko kanina eh.


Tahimik din akong naglakad papunta sa puntod niya. Pero agad akong napatago ng nakita kong may tao na...binibisita siya??????


Nagtago ako sa isang puno. Tinitigan kong mabuti kung sino yon. Ay wait, parang kilala ko--


Si ex, hmmmmm.


Nagdadalawang isip akong lapitan yung puntod. Kasi una, andon siya. Pangalawa, ang haba nung nilakad ko babalik pa ako. Pangatlo, si ate naman yung pinunta ko dito ah.


Huminga ako ng malalim tsaka naglakad papunta don.


Umupo ako sa tabi niya nang walang sinasabi.


"dalawang taon na pala 'no?" sabi niya. Tinignan ko sita sa peripheral vision ko. Ako kinakausap ata kinakausap niya pero sa puntod siya nakatingin.


Atsumi Yanna
1997-2016



hmmmm, ate, I miss you.


Panira naman kasi 'tong si Chan. Kaya nga ako pumunta dito para kausapin ate ko tungkol sakanya pero pota.


"a-ah oo nga." sagot ko si sinabi niya. Rinig ko naman na tumawa siya. Hmmm, ano nakakatawa dun?


"si Yanna yung tinatanong ko. Pero, since andito ka na. Tagal na rin 'no?" ay sorry naman, si ate pala kinakausap niya.

Ramdam ko naman yung pag tingin niya sakin.


"a-ah, siguro. Bat ka nandito?" tas napaubo ako pagkatapos non. Ang awkward naman huhu.


"nandito ako lagi every Friday ng gabi. Masama ba bisitahin ate mo?" this time tinitigan ko siya. Hmmm, medyo namiss ko yung smile niya ha. Tsaka nung kami pa lagi namin binibisita si ate eh. Wait--bat ko binabalik yung past. Hmmmmm.


"hindi naman." then an awkward atmosphere surrounded us.


"I miss you." bigla niyang sabi. Nagulat naman ako don.


"h-huh?" tas napangisi naman siya.


"yun na yon, di ko na uulitin." tas tuluyan na siyang tumawa.


Biglang may nag pop up na question sa utak ko.






Please brain wag





Please wag





Wag





Please lang




"si ate naman yung una mong minahal diba?" at yon, di ko napigilan. Ngena naman.


"Yuri--I mean Yurina. Siya lang yung may ganon na nararamdaman sakin. Oo she loves me, but I was in love with someone else. Ikaw yon diba." tas ayun, rinig niyo yon? That's the sound of my heart being shattered.


"bago mamatay si ate, nililigawan mo ako. But thank God, hindi siya nagtanim ng galit bago siya umalis. If only I could bring back the time, sana ako yung na aaksidente hindi siya. Sana siya ako. She sacrificed so much. Sana pala nagsacrifice ako para sa kasiyahan niya." I'm trying to hold back my tears habang sinasabi ko yon. Ang emotional ko naman ngayon bat ganon.


"it's not your fault. Di niya rin naman ginusto na mabangga yung dinadrive niya na kotse. She already found her happiness bago siya umalis. She saw you happy with me." ramdam ko naman na hinawakan niya yung balikat ko.


"anyways, sige. Aalis na ako." agad akong tumayo pero pinigilan niya ako.


"ihahatid na kita. Delikado na gabing gabi na oh." nanlaki ang mga mata ko sa sinabi niya. Nyeta ayoko nga. "wag kang aangal. Lika na." hinawakan niya yung kamay ko tsaka hinila. Hmmm, intertwine mo nga, dejok.


Tahimik yung paglakad namin. Mas gugustuhin ko pang matakot kesa makasama 'to eh.


"ano pala balak mo sa club?" tanong niya bigla.

"ewan ko, nakakastress eh." tas napakamot na lang ako ng ulo. Totoo naman eh.

"ah ganun ba." tas awkward silence ulit.


"bat pala bigla kang nagparamdam? Yung pagbigay mo ng sandwich. Para san yun?" sorry naman di ko napigilan itanong.

Tumigil naman siya sa paglalakad. Tas tinignan ko yung paligid at andito na kami sa harap ng dorm.


"will you believe if I  say na, I'm going to prove myself again. Na hindi tama yung paghihinala mo sakin non. Yurina, mahal pa rin kita. Um-oo ka man o hindi, liligawan ulit kita. Bye Yuri." tumalikod siya tsaka umalis. Habang ako dito naiwan na nakatulala.






Hmmmmm, comeback iz real?



smile // bang chanWhere stories live. Discover now