hoofdstuk 12

957 24 5

De volgende morgen wordt ik wakker van een raar zoem geluid. Ik kijk op mijn wekker en zie dat het kwart voor negen is. Shit!!! Ik sta snel op. Ik ben te laat voor school! Ik trek snel wat kleding aan en ren naar beneden om de rest te doen.

Na 20 minuten ben ik klaar. Ik open de voordeur en fiets zo snel als ik kan naar school.

Als ik op school aankom, houdt een man me tegen.

' Te laat jonge dame?' Hij kijkt streng. Ik knik.

' Wat is je naam?'

'Chloé.' Zeg ik snel.

'Ga maar gauw, ik zet je neer in het systeem.' Ik loop stevig door de gangen opweg naar mijn lokaal. Als ik de deur open, kijkt mijn lerares heel boos. Ze wenkt me.

' En waarom ben jij te laat, Chloé?' Sist ze.

' Verslapen, maar ik sta al ik het systeem hoor, de man beneden heeft me erin gezet.' Ze zucht.

' Nou, ga snel zitten.' Ik kijk de klas rond, en zie Dean naar me kijken. De plek naast hem is niet vrij, dat blondje zit weer eens naast hem. Ik neem vooraan plaats. De halve les is al afgelopen, dus het duurt niet zo heel lang meer.

Als de bel gaat pak ik snel mijn spullen, en loop ik Dean achterna het lokaal uit. Hij gaat de achtertuin in, terwijl het verschrikkelijk koud is. Ik heb de behoefte aan een jas, maar die zit in mijn kluisje, en ik ben bang dat alsik hem pak, ik Dean uit het oog verlies. Dean Stopt bij het schoolhek. Verder dan dit mogen de leerlingen niet.

' Waarom volg je me?' Hoor ik Dean schor vragen.

' Omdat ik met je wil praten.' Zeg ik snel. Ik krijg het echt koud. Dean draait zich om.

' Ik dacht dat ik je wel af geschrikt zou hebben.' Hij Kijkt me serieus aan.

' Was dat je bedoeling?' Ik bibber. Dean antwoord niet.

' Declan heeft me verteld over jou. Over dat hij mij wilde offeren om zelf weer mens te worden, maar dat jij hem hebt tegen gehouden.' Begin ik klappertandendend.

' O ja?' Zegt hij half lachend. Ik wrijf met mijn handen over elkaar om het warmer te krijgen.

' Ja, en wanneer jullie veranderd zijn. Over waarom jij stephanie vermoord hebt.' Ga ik verder. Dean trekt zijn wenkbrauw op.

' En dat jullie allebei... van mij houden..' Zeg ik moeizaam. Dean's wenkbrauw zakt weer, en ongemakkelijk kijkt hij weg. Ik klappertand nog steeds, en ik adem wolkjes uit.

' Dean, dank je dat je me toen gered hebt, en dat je me gered hebt van Lykean.' Ik zet een paar stappen naar voren.Dean kijkt me alleen maar aan.

' Ik ga weer naar binnen, ik vries anders dood.' Ik glimlach even en ik draai me om om terug te lopen, als ik door Dean heel snel weer wordt om gedraaid.

' Wat heeft hij je nog meer verteld?' Dean kijkt me doordringend aan. Ik sta nu tegen Dean aan.

' Dat was het. Hoezo?' Dean laat me weer los. 

' Gewoon.' En dan loopt Dean ook naar binnen. Oké, raar... Ik loop ook snel naar binnen. Als ik binnen ben zie ik Blake. Ik loop op hem af.

' Hee.' Ik ga voor hem staan. Hij glimlacht.

' Hee chloé.' Hij geeft mee een knuffel. Blake is lekker warm, en hij ruikt heel lekker. Naar het bos. Ik hou hem stevig vast.

' Je mag hem wel loslaten hoor.' Hoor ik Aaron's stem. Ik laat Blake langzaam weer los. Blake kijkt boos naar Aaron, die grijnzend terug kijkt.

' Hoe gaat het met je?' Ik kijk Blake onderzoekend aan.

' Niet goed. Als je jou vampiere vriendje nou eens in bedwang kan houden, en hem uit onze buurt houdt, zou dat heel fijn zijn.' Hoor ik Aaron zeggen.

What are you?!Lees dit verhaal GRATIS!