De berg der afschuw

636 51 0

Sorry dat het wat langer duurt voor ik een nieuw hoofdstuk opzet, maar ik heb het echt druk met school.

Ik heb hier voor jullie een nieuw hoofdstuk klaarstaan.

~enjoy~

---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------Ik open 1 deur van de eetkamer en stap naar binnen. onmiddellijk komt er een man en een vrouw.

"Goede avond Lintie." Zegt de vrouw terwijl zij en de man lichtjes buigen.

"Mogen wij uw plaats aanwijzen, zo meteen serveren wij uw eten." Zegt de man beleeft.

Ik zelf kan alleen maar knikken, want ik zie dat ze redelijk zenuwachtig zijn. Vast omdat ze mij voor de eerste keer zien.

Ik volg de vrouw naar de tafel. Ik moet op het einde van de tafel zitten naast een grote stoel. Die stoel is vast voor de koning of koningin. Het dienstmeisje van rond de 30 schuift mijn stoel naar achter en ik ga er gaan opzitten.

"Uw eten komt er zo meteen aan." Ze buigt nog eens lichtjes en draait zich om maar voor ze kan weglopen pak ik haar pols vast. Ik zie dat ze schrikt en ik laat haar meteen los.

"Wilt u misschien nog iets?" Zegt ze verward.

"Mag ik je naam weten?" Ik zie dat ze verbaast is. Ik denk niet dat het hier de gewoonte is om zomaar iemands naam te vragen.

"Mijn naam is Victoria, Lintie." Zegt ze beleeft. Ik lach eens naar haar.

"Mijn naam is Selina." Ze kijkt weer verrast maar dan toch gelukkig.

"Aangenaam kennis te maken." Zeg ik vriendelijk tegen haar.

"Het is ook fijn met u kennis te maken."Zegt ze terug. Victoria vraagt of ze weg mag naar de keuken en ik zeg dat ze natuurlijk mag gaan. Nog geen 2 minuten later zijn ze daar al met een lekker gerechtje.

Het is kip met sla dat denk ik toch dat het sla is en er licht ook nog een raar gele smurrie in die ik niet ken, maar dat zal vast ook heel lekker zijn want de meeste dingen zijn hier lekker.

"Bedankt." zeg ik tegen victoria. Ze knikt eens blij en loopt dan weg. Met veel honger eet ik alles op. Het is echt heerlijk denk ik in mijzelf. Ik denk aan wat de man zij. Wat geweldig dat ik een prinses word en mijn vader een koning. Opeens schiet me iets te binnen. Mijn vader weet van dit land en zijn koninkrijk niets meer. Hoe moet ik dan zijn geheugen terug geven? Misschien is er een spreuk die zijn geheugen terug kan geven. Vlug sta ik op, ik schuif mijn stoel nog onder de tafel om toch een beetje deftig te doen. Vlug loop ik naar de deur. Als ik op de hang ben loop ik naar de ziekenkamer. Voorzichtig open ik de deur om niemand wakker te maken en tot mijn verbazing was iedereen al uit zijn bed. Ik loop naar de mijden met een glimlach.

" Hey hoe gaat het met jullie?" Vraag ik een tikkeltje bezorgd.

Goed, dankzij de zuster genezen we rapper."Zeg Lief blij.

"Weten jullie het goede nieuws al?" Vraag ik opgewonden.

"Neen, vertel." zegt Lief nieuwsgierig.

"Dus toen ik hier nog in mijn bed lag kwam er een man. Hij vertelde dat het volk blij is met de terug keet van hun Lintie. En hij vertelde ook dat mijn vader naar hier mag komen om het land te leiden als koning." Zeg ik blij.

Iedereen kijkt mij blij aan.

" Wat geweldig." Hoor ik Megan zeggen. Opeens verand mijn gezicht van blij naar serieus.

"Er is nog iets belangrijks." Begon ik te vertellen.

" Mijn moeder heeft het geheugen van mijn vader gewist voor onze veiligheid, maar kunnen we niet zijn geheugen terug geven met 1 of andere spreuk?" Ik zie dat Rozelina met krukken wat dichter probeert te komen.

" Alleen degene die de spreuk over die persoon, je vader dus, heeft gesproken kan de spreuk ook weer worden verbroken. Maar er is 1 probleem, je moeder is dood." Zegt ze wat sip, snel herpakt ze zich weer en verteld weer verder. "Er is alleen 1 mogelijkheid om zijn geheugen van waar hij vandaan komt terug te geven en dat is door een witte tulp te plukken van de top van de berg der afschuw."

Bij de naam ' De berg der afschuw weet ik al onmiddellijk dat er iets niet klopt.

"Ok dan gaan we vlug die tulp gaan halen." Zeg ik wat onzeker.

"Eeeuuh Selina. De berg der afschuw is niet zomaar een berg."

"Hoe bedoel je niet zomaar een berg. Een berg is een berg." Zeg ik tegen Rozelina.

"Ja, maar op die berg is niets wat het lijkt. Het kan zijn dat je een lief katje tegen komt en dat hij dan opeens verandert in een mutant die geen genade heeft."
Ik kijk Rozelina geschokt aan.

"Wow deze wereld lijkt niets op de aarde. Maar wat gaan we dan doen?" Vraag ik wat onzeker.

"Ons voorbijrijden er voor." Zegt Megan snel. Ik zie dat Rozelina dat ook wouw zeggen. Megan kijkt plagerig naar Rozelina.
Van hun gezichten moet ik wat lachen.

"Wanneer gaan we dan gaan?"

"Als we beter zijn ." zegt Rozelina.

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

~comment~vote~share~

The Missing Fairy  Lees dit verhaal GRATIS!