Benden aldıkların, neden benden fazla?...

----------------------------------------------

Bahadır'ın telefonuna cevap vermemiştin çünkü annem telefonuma el koymuştu. Şimdi yeni evimize gidiyoruz. Hastahaneye yakınmış. Arabada annemle hiç konuşmamıştık.

Eve gelip eşyalarımızı yerleştiriyorduk. Annemden gizli masada duran telefonu alıp Bahadır'a mesaj attım.

'Annem ile başka bir eve taşındık. Üzgünüm annemin kararıydı. Ben istemedim. Görüşmek istiyorum...'

Telefonu hemen yerine bıraktım. Kendi odama geçip eşyalarımı düzenlemeye başladım. Ahh! Anne ben o hastahanede yatmak istemiyorum. Ama senin için, Bahadır' ın istediği için yatıcam.

"Ilgın hadi hazırlan hastahaneye gidiyoruz."

Hemen bir banyo yapıp hazırlandım. İşte yine burdayım. Bu hastahanelerin beyaz ve soğuk olması insanı dahada korkutuyor.

"Merhaba Ayça hanım geldiniz demekki."

"Evet Ilgın yatmayı kabul etti."

"Tamam o zaman odanı gösterelim Ilgın."

Odaya girdik. Yine beyazdı. Bir banyosu vardı. Ortaya yatağı, yanınada koltuklar koyulmuştu. Yatağın üstünde büyük bir makine vardı. Bunu daha önce hiç görmemiştim.

"Bu makine -eliyle işaret ettiği makine- senin kalbinin daha düzenli kan pompalamasını sağlıyor. Buna hergün bağlanacaksın ve kalbini bu ritme uydurmaya çalışacağız. Bir zaman sonra makineye bağlanma süreni hergün kısacağız ve kalbin bu ritme alışmasını sağlayacağız."

"Ahh! İşiniz baya zor olacak. O çok inatcıdır-elimle kalbimi gösterdim- bu kadar tedaviye bile cevap vermedi."

"Bu onun için iyi olacak."

Teşekkür edip mavi elbiseyi giymeye başladım. Başlıyorduk. İçeriye iki hemşire geldi ve bana serum taktılar.

"Bu ne için?"

"Sizi ayakta tutabilmek için ve bu makineye alışmanız için. Çok yorucu olacak."

Deyip odadan çıktı yatakta yatıyordum. Annemde koltuğa oturup bana bakıyordu. Ona beni Bahadır'dan ayırdığı için kızamazdım. O hepsini benim için yapıyordu.

Sadece üzgündüm Bahadır yanımda olunca mutluyum.

"Anne canım çok sıkıldı. Telefonumu verir misin?"

Hasta olduğum için bana karşı koyamıyordu. Ben acımasını istemiyordum.

"Teşekkür ederim."

Telefonumu açıp Bahadır'a attığım mesajın cevabını merak ediyordum. Evet! cevap yazmıştı.

'Nerede görüşelim.'

'Ben hastahanede yatıyorum.'

Telefon elindeydi sanırım hemen cevap yazdı.

'Oraya geliyim?'

'Annem burda.'

'Nasıl geleceğim?'

'O bir şekilde yanımdan ayrılır bende sana mesaj atarım.'

'Tamam :)'

':)'

Sanırım ağzım kulaklarıma varıyordu ki. Annem bana baktı.

"Neye gülüyorsun?"

"Bir video izledim de ona."

"Banada izletsene."

"Kapattım."

Ucuz kurtulmuştum. Kaç saattir Bahadır ile masajlaştığımı bilmiyordum. Ama doktor içeriye geldi.

"Evet Ilgın, başlayalım artık."

Makinenin koblolarını kalbimin üstüne bağladı. Makineyi çalıştırdı.

"Bu kablolarda uyarıcı sinyaller var ve kalbini bunlar sayesinde düzene sokacağız."

Bir kaç dakika sonra kötü bir ağrı kalbime girip çıkıyordu.

"Ilgın buna alışmalısın."

"Hayır Ahh! Çok kötü."

"Doktor bey, başka bir tedavi yok mu?"

"Üzgünüm, lütfen dayan Ilgın önceden verdiğimiz serum acını biraz hafifletdi ama bu kadar engelliyor üzgünüm."

Deyip odadan çıktı. Ahh! Bu acıya dayanabilirim. Ama uzun bir süre değil!

"Kızım dayan."

Sanki kalbimi birşey sıkıp bırakıyor. Birşey kopuyor gibi. Bu acıyla uyumaya çalıştım. Uyandığımda makine çıkarılmıştı. Havayı açlıkla içime çektim.

"Nasılsın kızım?"

"Yorgunum."

"Dayan kızım biticek. Hergün 1 saat takacaklar bu makineyi sonra hergün kısaltıcaklar."

"İyi"

Daha fazla dayanamayıp gözlerimi yine kapadım. Bu hastalık birgün, iyileşmeyecek beni ölüme getirecekti...

-----------------------------------------------

Sa kankalar vote ve yorumunuza ihtiyacım var lütfen.

∞ HASTA SEVGİLİM ∞Bu hikayeyi ÜCRETSİZ oku!