1.Bölüm *KURTARICI MELEKLERİM*

688 28 12

Asu Lina'dan...

" Hay kökünü sattığımın saçı yine kabardı!''

Şuanda saçımı tarıyorum ve saçım lanet olsun ki yine kabardı. Nefret ediyorum saçlarımın kabarmasından. Ama ne yaparsam yapayım yine kabarıyor. Yine spreye mahkumuz ne yapalım? Banyoya gidip spreyimi aldım. 2-3 fıs sıkıp tarıyordum ki gıcığın sesi geldi. "Asu hadi kızım otur şu masaya ne oyalandın be!?" diye bağırıyordu aşağıdan. "Geliyorum be! Sen ye." diye böğürerek karşılık verdikten sonra dolabıma yöneldim. Kendime adet edinmiştim saçlarımı giyinmeden önce yapıyordum. Günlük sade bir tişört ve kot bir kapri giydim. Gözlüğümü alıp mutfağa indim. Ağabeyim kahvaltı yapıyordu. Ben de masaya oturdum. "Geldik işte ne bağırıyorsun?" dedim oturur oturmaz. "Sus da kahvaltını yap okula gideceksin bugün." dedi ciddi ciddi. Ck ck ck! Muşmula suratlı şey ne olacak!? 

    Annem ve babam, işleri için yurt dışına çıkmıştı. Malum işleri onlar için çok önemlidir. Biz de ağabeyimle beraber yaşıyorduk. Bir de yardımcımız Dilek teyze vardı. Bu yaz ayrı bir eve geçmiştik. Okulum da değişmişti haliyle. Kahvaltıdan sonra kayıt yaptırmaya gidecektim. Kısa sürede tabağımı doldurup mideme indirdim. Hayatımda yaptığım en hızlı aktivitedir yemek yemek.  Kahvaltımı bitirip kalktım masadan. "Benim okul nerede?" dedim. Evet gideceğim okulun yerini bilmiyordum. "Aşağıdaki caddeye in, caddenin en ucuna git. Market var orada. O marketin solundan devam et çıkar karşına." dedi ağabeyim. "Eyvallah." deyip küçük çantamı takıp dışarı çıktım. 

    Caddeye çıkınca marketin soluna marketin önünden değil de ara sokaklardan dönmeyi tercih ettim. Caddeye çıkıp biraz aşağı indim ve bir ara sokağa girdim. Amacım diğer tarafa geçmekti. Biraz yürüdükten sonra etrafta içki şişeleri, yırtılmış kıyafet parçaları ve bir sürü çöple karşılaştım. Tedirgin olmaya başlamıştım. Daha fazla ilerlemeye cesaretim vardı ama içki içen ayyaşlarla karşılaşma düşüncesi midemi bulandırıyordu. Geldiğim yöne doğru döndüm. Dönmemle korktuğumun başıma geldiğini anladım. 

    Üstelik tek bir kişi de değildi. İki kişilerdi. "Lanet olsun!" Hızla arkamı dönüp koşmaya başladım. Sendeleyerek peşimden geliyorlardı. Daha da hızlandım. Nereye gittiğimi  bilmeden koşuyordum. Ayaklarımda derman kalmamıştı artık. Bir çıkış yolu arıyordum ama yoktu. Sürekli çıkmaz sokakla karşılaşıyordum. Yine bir çıkmaz sokakla karşılaştığımda döneceğim hiçbir yer yoktu. Sürekli sokaklara saptığım için aramız biraz açılmıştı ayyaşlarla. Burada çöp konteynerından başka bir şey yoktu. İçine girip saklanmak şuan için en mantıklı şey olurdu. Hızla içlerine baktım. İçleri çok pis ve çok doluydu. En azından onlara zarar verecek bir şey bulma umuduyla karıştırmaya başladım. "Neredesin cici kız?" Allah kahretsin! Geliyorlardı! Hızlı bir şekilde her yere baktım. En sonunda elime uygun bir sopa bulmuştum. Konteynerların arkasına geçip gelmelerini bekledim. Gelir gelmez sopayı kafalarına geçirecektim. Tabi geçirebilirsem.

  "Korkma güzelim sadece biraz oynayacağız." İşte sesleri geliyordu.

'' Sen ne yapıyosun lağn'' diye bağırıp yüzüme sert bir tokat attı. Kafam yana düştü. Yanağımda çok keskin bir acı vardı. Ama acıya dayanıklı bir kızımdır buna dayanabilirdim. Dudağımda bir sızı vardı kesinlikle patlatmıştı dudağım o.çoçuğu. Beni duvarla arasında sıkıştırdı. Artık gözlerim dolmaya başlamıştı.

'' Şşş sadece oynayacağız güzelim ağlama ama.''
Adi o.çocuğu yüzünü yüzüme yaklaştırıyordu. Şuan çok yakındık ve giydiğim tişörtü yukarı doğru sıyırıyordu. Durum gittikçe daha da tehlikeli oluyordu. Hemen bağırmaya başladım.
"İMDAAT! YARDIM EDİN! İMDAAT! KİMSE YOK MU?! İM-" Elini ağzıma kapadı piç. 'Allahım nolur bana yardım et bu şerefsizleri at başımdan nolur Allah'ım' dua etmeye başlamıştım artık. Tişörtümü iyiyce yukarı çıkarıyordular ki birden üzerimden çekildiler.
######
Asena Eda'dan...

PSİKOZLARBu hikayeyi ÜCRETSİZ oku!