Son sözü söylemek mi? Sevdiğine git demek mi? Zordur.

-----------------------------------------------------------------------

"Anne lütfen gitmek istemiyorum."

"Hayır Ilgın, gidiyoruz!"

Evet. Bu apartmandan ayrılıyorum. Annem Bahadır'dan uzak kalmam için bunu yapıyor. Ben ondan uzak kalmak istemiyorum ki!

Ama onlara, aileme karşı gelemem, benim hastalığım yüzünden zaten çok acılar çektiler. Hayatlarını yaşayamadılar.

"Anne lütfen."

"Gidiyoruz"

Bavullarımızı çoktan toplamıştı. Ben ise sadece ona yalvarıyordum. Bu şehirden gitmiyoruz. Sadece apartman değişecekmişiz. Hastane burada.

Annem bavulları alıp kapının önüne çıkartıyordu. Ev sahibinide arayıp anahtarı vermiştik bile. İşte gidiyordum. Bahadır'a haber bile veremeden. Onunla görüşemeden.

Apartmanın önüne geldik. Annem bavulları arabaya koyuyordu. Sonra Bahadır'ın evine baktım. Ahh, hayır bizi pencereden gördü. Şimdide geliyor.

"Ilgın hadi bin."

"Anne..."

"Ilgın, bin!"

Arabaya bindim Bahadır apartmandan inmişti. Annem arabayı çalıştırdı. Sadece öyle bakıyordu Bahadır. Hayır Bahadır seni böyle bırakmak istemezdim...

BAHADIR'DAN.................................................

Ilgın gidiyordu. Bavulları bile hazırdı. Bana birşey demeden gidiyordu. Hemen onu aradım. Ama açmadı. Evime çıktım. İçkimi alıp kafaya dikmeye başladım. Beni bırakmışmıydı?

"Abicim çok içtin."

"Bırak beni Mert!"

"Ne oldu?"

"Ilgın gitti tamam mı ? Gitti!"

"Nereye? Niye?"

"Bilmiyorum hiçbir şey bilmiyorum. Sadece onları giderken gördüm aradım açmadı."

"Üzülme Abicim illaki arar, siz iyiydiniz yani bir sorun yoktu aranızda."

Gözlerim ağırlaşımıştı. Gözlerimi uykuya kapattım.

Gözlerimi açtığımda karşımda Ilgın vardı. Hemen ona sarıldım. Gelmişti benim için gelmişti. Bunları görürken gerçekten uykumdan uyandım . Hayır rüyamı görmüştüm? Ahh! Ilgın neden gittin?

------------------------------------------------

Ayça'yı gebertebilirsiniz. :D

∞ HASTA SEVGİLİM ∞Bu hikayeyi ÜCRETSİZ oku!