forty-three dark angel

6.1K 148 13

May 18, Wednesday

ACCEL’s pov

Just woke up. We usually spend this day together. Parang thanks giving for my second life. Napaupo ako sa kama ko. Labinglimang taon na ang lumipas pero I still feel the guilt. I told mom I wanted to meet his family. But they often time tell me that its not yet the right time. Kalian?kailan ako makakhingi ng tawad sa kanyang pamilya?

Isang marahang katok ang nagpabalik sa aking sa kasalukuyan.

jaifer…”tawag ni mama sa akin.

Pinagbuksan ko siya ng pinto. “bakit ma?”

Agad niya akong niyakap. Ganito kami lagi sa tuwing dumarating ang araw na to. She keeps on hugging me. Tsss.”I love you baby girl….”ginulo pa niya ang buhok ko. Tsk.

ma? Di ka pa ba nagsasawa sa kakayakap sa akin?” I pouted.”malaki na ako oh….”

“hindi…” sumimangot naman siya. tsss.”ma?senior citizen ka na?mabilis nang magtampo?” I hug her.” Yan…ako na yayakap say o…”

She pinched my nose.”pilya pa rin ang baby girl ko…prepare ka na…naghihintay na sina papa mo at kuya…”

Saka siya umalis. Naalala ko yung box sa sinasabi ni maam. Thought of opeing it pero kinukulit ako ni mama kaya naghanda muna ako para sa lakad naming ngayong araw na ro.

9 am nang umalis kami ng bahay. All day gala with family to. Sagot lahat ni papa. Hihi.

ZAI’s pov

Just the usual day except that napag-usapan naming ni jai na hindi muna magtext sa isa’t-isa ngayong araw na to. She’ll be spending time with her family samantalang magkakaroon naman ng padasal ditto sa amin para sa death anniversary ni papa.

Maaga pa lang naghanda na sina lolo at lola. Naabutan naman akong nakatulala sa kwarto ko ni mama. Lumapit siya sa akin.

angtagal na zairah….”

kaya nga po e…” I sighed.

palayain mo na ang galit sa puso mo…” hinaplos niya ako sa likod.

Napailing lang ako. “mama…hindi ko magawa..sana nalunod na lang yung bata..sana hindi siya niligtas ni papa…”

Hindi ko mapigilan ang luha ko. At niyakap ako ni mama.”zairah…patawarin mo na siya…hindi niya kasalanan ang mga nangyari….”

But I didn’t speak a single word. Sa sarili ko hindi ko kayang mapatawad ag dahilan ng pagkamatay ni papa. Sa murang edad ko nakita ko kung paanong halos mamatay si mama sa sobrang kalungkutan. Kahit hanggang ngayong nakikita ko siyang umiiyak ay nagbabalik ang bawat hibla ng galit sa loob loob ko.

ck-mode it started with a smashBasahin ang storyang ito ng LIBRE!