Kendimi yere bırakırken yaşadığım onca güzel anıları aklıma getirmeye çalıştım ama sonra abimin aklıma gelmesiyle o anı hatırladım.

"Abi?"

"Hı?"

"Bu araba çok güzel değil mi? "

"Tabi oğlum kimin arabası." Diye güldü yandan.

"Sen ölürsen bu araba bana kalacak."

Dedim ve kahkaha attık.

"Bu benim sana vasiyetim." Dedi tekrar güldük. Sonra önden gelen bir araba yüzünden abim dengesini kaybetti ve kendimi boşlukta hissettim. Uçurumdan düşüyorduk. Ani bir şekilde yere çarptık ve takla atıyorduk. Hiçbirşey hissetmiyordum öylece kaldım. Sonra birden yere yeniden vurduk ve gözlerim karardı. Gözlerimi açtığımda hastanedeydim. Kolum ve sağ bacağım alçıdaydı. Kalbimde bir sargı vardı. İşte benim hikayem buydu o kazada abimi kaybetmiştim. Kalbimin hastalığınıda o kazada öğrenmiştim. Bu hastalık doğuştanmış. Tedaviye çok geç kalındığı için hastalığı tamamen geçiremediler. Her zaman tetikte olmak ve kendin için endişelenmek çok kötü bir his heran bir şey olacakmış gibi tedbirli yaşamak. Ve işte yine ölümün pençesine 2. Kez düşüşüm kırtulabilecekmiydim? Bunları düşünürken karanlığa doğru gözlerimi yavaşça kapadım.

Uyandığımda. uyandığımda? Yinemi kurtulmuştum. Evet burası tanıdıktı. Beyaz ve makinelerin sesleri ile yine bu odadaydım. Sonra otomatik kapının açılma sesini duydum. Ağırmış saçlarıyla Mete bey.

"Bahadır beni duyuyor musun?" Dedi başımı salladım.

"Nasılsın?"

"İyiyim."

"Bahadır bu umursamazlığın yine seni hastanelere düşürdü. Neden ilaçlarını unutuyorsun. Ya birgün kimse seni bulmadan..."

Dedi ve sustu.

"Bulmadan ölürsem değil mi? Bunları kaç defa daha duyacağım. Artık böyle yaşamaktan bıktım."

"Bahadır tedaviye devam etmeliyiz hastaneye yatmalısın. Ama bunu kabul etmiyorsun sadece ilaç alıyorsun. "

"Hayatımı bu hastane kokusunun içinde geçirerek berbat etmicem. İlaçlar beni nereye kadar götürürse devam edicem."

"Peki Bahadır sonra konuşuruz dinlenmelisin. "

"Ne zaman çıkacağım yine 3 gün mü 5 gün mü? "

"Bahadır tedaviyi kabul etmediğin her süre senin hastalığını daha kötü hale getiriyor ve ne olduğu anlamamız için daha fazla burdasın."

Dedi ve odadan çıktı. İşte yine burdayım. Bu sefer beni kim getirmişti? Acaba kim yine bu acizliğimi görüp bana acımıştı?

-------------------------------------

Selam küçük götcükler :D hikayeme vote ve yorum yaparsanız sevinirim.

Beğeniyomusunuz?

Hikaye karakteri hala seçmedim. :D

∞ HASTA SEVGİLİM ∞Bu hikayeyi ÜCRETSİZ oku!