On Üçüncü Bölüm

266 13 17

Evet. Yine başka bir bölümle karşınızdayım. Hikayemin okunma sayısı 1802'ye ulaşmış. (Bir de akşam baktım. 1856 olmuş!) Bu benim için gerçekten güzel bir şey. Çünkü bu kadar okunacağını beklemiyordum. Ne bileyim. :3.  2000 kişiye ulaşırsa çok özel bir bölüm olacak. Ama şimdilik size Sara Bareilles - Brave'i öneriyorum. Yeni buldum ve çok güzel. Ve bu bölüme özel olarak hikayeyi interaktif hale getiriyorum. Bu bölümde ilk nereye gideceğinizi siz karar vereceksiniz. Hikayeye devam ediyorum.

"Aileni nasıl komaya sokarsın?"

"Bilmiyorum. Ailece televizyon izliyorduk ve birden hepsi bayıldı."

"O gün seni üzen bir olay olmuş muydu? Veya tetikleyici bir olay?"

"Hayır. Nomal bir gündü. Sadece birden bayıldılar."

(Ömer) "Yalnız komadaki insanlara solunum sağlanmazsa ölebilirler."

"Biliyorum o yüzden akciğerlerini çalıştırabildim ama uyanamadım."

(Tarık) "Belki ben onları uyandırabilirim."

"Nasıl?"

"Geçen günlerde ellerimi birer elektroşok cihazı olarak kullanmıştım."

"Zaman kaybetmeden ailenin yanına gitmemiz gerekiyor."

(Ömer) "Sadece ikiniz gidin. Eğer biz de gelirsek Tarık aileni uyandırdıktan sonra kaçamayabiliriz. Bizi görmemeleri lazım."

(Uğur) "Orası tamam da okulu nasıl ekeceğiz. İki yol var biri illegal diğeri ise bütün okulu tatil etmek."

(Tarık) "Ben ikinci yolu tercih edelim diyorum."

İçimden Batuhan'a "Müdür camdan bakıyor." diyorum. Müdür camdan bakmayı birden kesiyor ve mikrofondan cızırtılar duyuluyor. 

"Ses, ses, ses, ses... Evet çocuklar. Bugün Milli Eğitim Bakanlığı'ndan bir duyuru geldi. Bugün okullar yarım gün. Yani evlerinize gidebilirsiniz."

Benim için yeterli bir açıklama değil ama çocukların hepsi sevinç naraları atıyordu. Sınıflarımıza çıktık eşyalarımızı topladık ve aşağıya indik.

Okuldan Tarık ve Batuhan koşarak gittiler. Bende Ömerle yavaş yavaş çıktık sonra Gürcan Teyze yanıma geliyordu. Üzgün bir yüzle ama.

"Uğur? Ailene olanlar hakkında üzgünüm."

"Ne oldu ki?" Uğur da o sırada bana garip bir yüzle baktı.

"Şey Akçakoca'daki evde bir yangın çıkmış."

O an yüzüm şöyleydi:      "O_"O

Ve kekeleyerek "Yani ö-ö-öl..?"

"Maalesef."

Evet hikayenin interaktif bölümü geldi. Bu bölümün nasıl devam etmesini istiyorsanız yorumlara seçeneğin şıkkını yazın. Sadece bir şık yazabilirsiniz.

Hikayenin ilerki bölümde nasıl devam etmesini istiyorsunuz?

A) Batuhan ve Tarık Batuhan'ın ailesini komadan çıkarmaya çalışırken.                                                     B) Ömer'in Uğurlara gidip Uğur'u teselli ederken.                                                                                             C) Uğur'un evde tek başına üzülüp kendisini teselli ederken. (Birazcık da depresyon.)

İyi şanslar.

KONTROLSÜZBu hikayeyi ÜCRETSİZ oku!