Chapter 2

707 26 2

skip na natin yung pinatawag ang magulang ni Lea

---------------------------------------------------------------------------

Fast forward...

Umuwi na ang pamilyang Salonga nauna na si Lea bumaba sa kotse at sinundan naman ito ng nanay.

Helen: Lea! Ano ba ang nangyayari sayo ah.

Lea: Ma for the last time hindi ko naman talaga inaway si dawn eh!!!

Helen: Sinisigawan mo ba ako!!

Lea: Hindi ma kasi paulit ulit na lang.

Eddie: Lea pwede ba respetuhin mo yang nanay mo.

Lea: eh kayo dad nirespeto niyo ba ako?

Eddie: Alam mo? nawala na yung Lea na nakilala ko.

Lea: hindi dad eto pa rin ang dating Lea siguro nasbi niyo yan dahil hindi niyo nman ako nakakasama palagi eh tsaka parang hangin lang ako sa inyo hindi ko alam kung bakit hindi niyo ako pinapansin ni mama eh.

Helen: anak bakit naman namin gagawin yun?

Lea: Dahil kay ate si ate na lang lagi nung nawala siya, siya na lang lagi ang espesyal sa inyo bakit ako hindi niyo mabigyan ng kahit konting pagmamahal para maramdaman ko lang ano bang meron si ate na wala ako. Ampon ba ako ma. Answer me?!

Hindi na kinya ni Eddie ang pinagsasabi niya kaya nasampal niya si Lea at nagulat naman ito.

Eddie: Paano kung sinabi kong oo ampon ka lang pasalamat ka at inampon ka pa namin matapos ka iwan ng nanay mo sa labas ng bahay namin, kaya mas mahal namin ang ate mo dahil siya ang tunay naming anak at hindi ikaw.

Dahil dun tumakbo na lang di Lea na umiiyak dahil 18 years na tinago ng pamilya niya ang kanyang pinagmulan. Pumunta siya sa kuwarto ni Nanay Lupe at sinalubong siya nito.

Nanay Lupe: oh anak bakit ka umiiyak?

Lea: nanay a - ampon lang p - pala akong nina dad eh ( umiiyak )

Nanay Lupe: cge tahan na, wag ka na umiyak ah.

Lea: kaya pala mas mahal nila si Ate dahil tunay nila itong anak pero ako hindi. Wala ng nagmamahal sa akin ( umiiyak )

Nanay Lupe: anak meron pang nagmamahal sayo, ako hinding hindi kita iiwan. Mahal na mahal kita.

Lea: mahal na mahal din kita nanay.

Nanay Lupe: cge matulog ka na lang diyan at kukuha lang ako ng kumot.

Lea: salamat po ( yawn )

----------------------------------------

Kila Dawn naman tayo.

Katatapos lang nila rumaket ni Vice at pauwi na ito.

Vice: Ateng kaya mo pa ba mag lakad kasi ako hindi na.

Dawn: gusto mo muna matulog sa amin?

Vice: tatanggi pa ba ako siyempre GO!!!

Dawn: tara na gabi na pagalitan pa ako ni nanay.

Fast Forward...

Nakauwi na sila ng bahay nakahiga na sila sa banig at nagkwekwentuhan.

Vice: kapag ako yumaman bibili ako ng mga mamahaling damit at mga bag.

Dawn: kapag ako yumaman papagawa ako ng magandang bahy mansyon ba?

Vice: hay matulog na tayo at mapanaginipan pa natin iyon.

Dawn: cge.

Matutulog na sana sila ng may kumtok

* Tok tok tok *

Vice: anak ng tipaklong oh istorbo ah.

Dawn: ako na ang magbubukas.

Pagbukas niya nakita niya si Richard na may dalang bulaklak at chokolate.

Richard: para sayo.

Dawn: sorry pero di ako tumatanggap ng kung ano ano sa mga taong hindi close sa akin.

Richard: per---

Dawn: goodnight ( sinaradi ang pinto )

Vice: oh sino yun?

Dawn: Si Richard

Vice: talaga asan na-- ( binatukan ni Dawn ) aray ang sakit ah.

Dawn: pagkasabi lang ng Richard aligaga.

Vice: hay naku makatulog na nga antok na ako.

Dawn: cge goodnight

End Of Chapter

--------------------------------------------------------

Oh diba lumabas na ang CharDawn hhaahhahahaha mga LeAga fans hintay muna kayo ha ma drama pa kasi ang sitwasyon ni mommy Lei ngayon eh.

Follow or Add me

Twitter: @BamboosAngel

Facebook: Jannia Noelle Mercado

Vote.Comment.Share

The Half SisterBasahin ang storyang ito ng LIBRE!