GÖRSELLERDE:RÜZGAR

DEVRİM'İN AĞZINDAN

Havalimanına vardığımda saat tam 11 olmuştu.Bir yerde oturup Rüzgar'ın beni bulmasını bekledim.Karşılamaya gelmiş olabilirim ama onu aramaya da niyetim yoktu.Telefonumu açıp arayanlar listeme baktım tahmin ettiğim gibi Şiir aramıştı geri döndüm ama telefonu kapalıydı.Bende aramaktan vazgeçtim.Sonunda Rüzgar beyimiz sallana sallana teşrif ediyorlardı.Huylarımız birbirine benzerdi oda benim gibi biraz duygusuz ve soğuktu ama benden daha iyi durumdaydı orasıda ayrı mesele.

-Sonunda teşrif ettiniz.

-Yapacak bişe yok anca sizin gelmenizi beklemiyordum aslına bakarsınız.Hani insanları satmayı çok seviyorsunuz ya

-Aslında düşünüyordum ama sonra işime yarayabilirsin diye düşündüm.Birde seni annemin yanına gönderirsem bir daha geri gelmezsin diye düşündüm.

-Teyzemle kalacağıma şurdan geri bir uçağa binip giderim.

Güldüm.Annem bir insanı gereğinden fazla sıkardık yani özgür gezmene filan izin vermezdi bu yüzden onun yerine babamın yanında kalıyor gözüküyordum tabi orada da kalmıyordum.Annem bunu ilk duyduğunda evi başımıza yıkacak diye korkmadım değil ama sonra alıştı.Rüzgar:

-Bir kafeye gidip bişeyler atıştıralım çok açım.

-Ne zaman değilsin ki?

-Hadi susta taksi arayalım.Yoksa havalimanını yerim haberin olmaz.

Bir taksi çevirip bindik.Şiir'e Rüzgar'ın geleceğinden bahsetmemiştim inşallah sorunsuz geçiririz şu bir haftayı Araf gidene kadar yani.Çünkü ne Araf  ne de Rüzgar rahat dururdu.Araf laf geçirince bizimki altta kalmaz ve kavga çıkardı.Kafeden içeri girip en göze batmayan yere oturduk.Ne gördüm bilin bakalım benim mavi gözlü çocuk ordaydı yanında kız arkadaşı olduğunu düşündüğüm biri kızı inceledim güzel kızdı.Salak bakışlarda atmıyordu.Çocuğa olan ilgim azalmıştı artık.

-Hey sipariş verecek misin?

-Hıı dalmışım yok vermicem ben.

Deyip.Yeniden o tarafa baktım ve kalkmışlardı gerçekten ilgim azalmışmıydı?Kimin umrunda Rüzgar'a döndüm.

-EE seninkine ne oldu?

-Hangisi?

-Piç ! Bilmem birinden biri işte.

-Hepsi aynı mal boşver senin hayatında hareket var mı?

-Bilmiyorum aynı gibi duruyor işte biliyorsun durumları.

-Anladım.Ee bugün sizde kaldığıma göre şu malum arkadışınıda tanıcam galiba.Neydi adı unuttum.

-Şiir, evet ama uzak durman gereken bir bölge orası ilk baştan uyarıyımda sonra başını yakma .Ben neysem oda o anlaştık mı?

-Anlaştık ama sen neyse o lafı biraz ona bağlı okey?

-Okey doydunsan seni eve bırakıyım benim halletmem gereken bir iş var onu yapacam.

-Tamam daha ilk dakikadan   terk ediliyorum ,süper yazdım bunu.

-Tribini sonraya sakla canım.

Dedim.Eve doğru yürürken havadan sudan öyle konuştuk.Tabi ki başıma nasıl derde soktuğumuzu da anlattım bunun karşılığı olarak iki tane kafama ağır darbe aldığıma inandığım şaplaklar yemiştim.Sonunda eve varınca ev dünden biraz savaş alanına benzesede yapacak bişe yok Araf yukardaki Şiir'in yanındaki odayı almıştı oyüzden Rüzgar'a da en ortadaki oda kalıyordu.Odayı gösterdim ve onu evde yalnız bıraktım.İçimden dualar ederek çıkıyordum inşallah ben gelinceye kadar sorun çıkmaz.Şimdi babamın şu tatlı sarışın sekteriyiyle uğraşacaktım.

Sürtük×AyyaşBu hikayeyi ÜCRETSİZ oku!