13.BÖLÜM

4.2K 134 6

Dudağının kenarı hafifçe yukarı doğru kıvrıldı.Ama karşılık vermedim.Çünkü alaylı gibiydi.Bundan rahatsız oluyordum.Ben gülmeyince oda ciddileşti.İkimizde birbirimizin yüzüne dik dik bakıyorduk.Alaylı olması beni sinirlendirmişti.Ben buna kızmıştım.Peki o neye kızdı?Dengesiz.

'Yanlış düşünüyorsun , ben sana farklı davranmıyorum'dedi.Çok ciddi gözüküyordu.Bilmiyorum , belki de bunu bilerek yapıyordu.Ama şuanda ben mantıklı düşünemiyordum.Sadece ona bakmak istiyordum.Ve içimden gelenleri söylemek istiyordum.

'Yanlış düşünebilirsin , yanlış kararlar alabilirsin , yanlış davranışlarda bulunabilirsin ama yanlış hissedemezsin.Ben düşünmüyorum , ben hissediyorum.'dedim.

Yüzünde daha önce görmediğim bir acı farkettim.Çok anlamlı bir bakış , farkedilecek bir hüzün , anlamsızca bir gülüş ve kalbime iğneler batıran bir acı.

Gerçekten böyle hissetmek istemiyordum.Ama ona doğruları söylemiştim.Sadece doğruları..

'Sana dün gece dediklerimi hatırladın mı?' diye sordu.Evet , tabiki aklımdan çıkarmam mümkün müydü?Hayır.Başımı onaylar gibi salladım.

'Şu dediklerine bak.Ne kadar da doğru söylemişim.Evet kesinlikle doğruydu hepsi.Hiçbir kıza bakarken böyle hissetmedim.Hiçbir kızın söylediği şeyler yüzünden böyle hissetmedim.Tuhaf.Garip.Ama doğru mu bilmiyorum.O yüzden ileri gitmek istemiyorum'dedi.

Sözleri bittiğinde ağladığımı farkettim.Şu anda sadece söylediği şeyler yüzünden ağlıyordum.Kalbime dokunuyordu.İçimden birşeyler kopup gidiyordu.Buna engel olmak çok zordu.Hislerinizi durduramazdınız değil mi?

Ona çok küçük bir gülücük yolladım.Ne diyebilirdim ki.Ne dicektim.'Sana karşı birşeyler hissetmeye başladım'Bunu diyemezdim.Asla diyemezdim.Daha kendime bile yeni yeni itiraf ediyordum.

Gözleri dudaklarıma kaydığında heyecandan kasılmalar yaşamaya başladım.Yavaş yavaş bana doğru eğiliyordu.Ama ne yapacağımı bilemiyordum.Sadece duruyordum herzaman yaptığım gibi.Çok yakınıma geldiğinde nefesini dudaklarımda hissediyordum.Lanet olsun!Öpecek miydi?

Buna hazır mıydım?

Sonra bir adım daha yanıma yaklaştı.Dudaklarıma doğru biraz daha eğildiğinde alnını alnıma yasladı.Gözlerimin içine bakarak konuşmaya başladı.

'Korkma , seni öpmeyeceğim.Düşünsene sadece baktığım için tuhaf hissediyorum.Eğer öpersem çok farklı şeyler olur.Kendimi durduramam.'dedi.Bu iyi birşey miydi kötü mü anlamamıştım.Çok kapalı konuşuyordu.Anlamamı zorlaştırıyordu.

Alnı alnımda , elleri ise kollarımı tutuyordu.Bir süre sonra gözlerini kapattı.Lanet olsun!Kalbim duracaktı.Evet fazla atmaktan duracaktı.Bende gözlerimi kapattım.Sadece beş dakika boyunca böylece durduk.

Azem bana dokunduğunda heyecanlanıyor , ne yapacağımı bilemiyordum.Sadece izliyordum.Onun bana dokunmasına izin veriyordum.Kendime kızsam da buna engel olamıyordum.Onu hissetmek çok farklıydı.Bana huzur veriyordu ama bir yandan da tedirgin ediyordu.Nedenini bilmiyordum.

Onun yanında olduğum zamanlarda kendimi bir boşlukta hissediyordum.Sadece o boşlukta durmadan düşüyordum.Kendi isteğimle durmadan aşağı çekiliyordum.Sonunda kafamı bir yere çarpıp öleceğimi bilsemde , o boşlukta düşmek istiyordum.Sadece onun boşluğunda...

Saçma değil mi? Saçma.

Ama ilk defa böyle hissediyorum.Böyle garip , böyle ilk defa bu kadar acı.Böyle ilk defa zor.

Kendi kabuğunda yaşayan ben ona herşeyimi anlatıyordum.Ondan hiçbir şeyi saklamıyordum.İçimden geçenleri onun yanında rahatça söylüyordum.

HizmetçiBu hikayeyi ÜCRETSİZ oku!