For every story tagged #WattPride this month, Wattpad will donate $1 to the ILGA
Pen Your Pride

Hoofdstuk 3

347 29 2

Ik ontvouwde de brief. Het viel me op dat er maar vier regels stonden. 

Lieve April,

waarom reageer je niet op mijn brieven?

Het spijt me.

Liefs Dave.

Ik snapte er niets van. Wie was Dave? Ik kende helemaal geen Dave. Nou, mijn mentor heette Dave, maar het leek me onwaarschijnlijk dat hij mij een brief schreef. Wat bedoelde hij trouwens? Waarom ik niet op zijn brieven reageerde? Dit is de eerste brief die ik kreeg. En wat speet hem? Verward vouwde ik de brief weer dicht. Ik zag dat er nog iets op de achterkant was geschreven. Een adres. Was het de bedoeling dat ik hem terug schreef? Ik pakte mijn laptop erbij en zocht het adres op, op google maps. Het was een gewoon rijtjeshuis. Twijfelend of ik hem terug zou schrijven, legde ik mijn laptop en de brief weg. Hoe kwam hij aan mijn adres? Een tiental vragen spookten door mijn gedachten en na een tijdje malen viel ik in slaap. 

+++

Ik werd weer gewekt door de wekker en na mijn voorval van gisteren besloot ik maar om meteen uit bed te gaan. Nu kon ik me rustig klaarmaken en hoefde ik niet te haasten. Na mijn dagelijkse ritueel stapte ik op de fiets en fietste iets langzamer dan normaal naar school. Ik had echt geen behoefte aan school. Net toen ik aankwam ging de eerste bel en ik kwam net op tijd de klas binnen. De tweede bel klonk en ik ging snel zitten. 'April, weet jij waar Hayley is?' klonk het door de klas. Ik keek naar mijn Engels lerares en haalde mijn schouders op. 'Geen idee, ziek denk ik.' Het kwam er meer uit als een vraag. Ik had echt geen idee waar ze was. Ik pakte mijn telefoon en hield hem zo, dat de lerares het niet zag. 

Naar Hayley:

Waar ben je? x

Van Hayley:

Sick :(

Naar Hayley:

Schoolziek zeker. I won't forgive you, I'm alone.

Van Hayley:

Sorry schattie, ben er morgen weer. Ga naast Collin? :)

Naar Hayley:

Shit, Teuning heeft volgens mij door dat ik op me tel zit, bye x

Ik stopte zo snel als ik kon mijn telefoon in mijn broekzak en hoopte dat ze niets door had. Ze stuurde me een wantrouwende blik en ik glimlachte vlug. Ze draaide haar hoofd weer naar haar computer. Safe. Collin kwam naast me zitten en drukte een kus op mijn wang. 'Hey,' zei hij en ik mompelde iets terug. 'Is Hayley er niet?' Ik schudde mijn hoofd. 'Ze is "ziek"'. Een glimlach verscheen op zijn gezicht. 'Ach, nu kan ik naast je zitten.' Ik knikte en pakte zijn hand vast. Ons momentje werd verstoord door iemand die kuchte. Ik keek in het gezicht van mevrouw Teuning en keek haar vragend aan. 'Willen jullie dit een ander keertje doen? Dit is Engelse les,' zei ze geïrriteerd. Ik haalde nonchalant mijn schouders op. 'Sure.

Tijdens de lunch bleef Collin aan mijn tafel zitten. Ik nam een hapje van mijn broodje en dacht aan de brief. Wie zou Dave zijn? En wat wilde hij van me? Een tikje op mijn arm haalde me uit mijn gedachten. 'Auw,' mompelde ik terwijl ik over mijn arm wreef. 'Waar was dat goed voor?' Collin glimlachte niet. 'Wie is Dave?' vroeg hij met een onleesbaar gezicht. Ik fronste. Hoe kon hij nou van Dave weten? 'Huh?' vroeg ik maar. Zijn gezicht stond nog steeds onleesbaar. 'Wie is Dave? Je brabbelde net zijn naam.' Oeps. Waarom dacht ik ook altijd hardop? 'Uhm, nou,' begon ik. Collins ogen stonden vol angst en teleurstelling. Wacht - dacht hij dat ik? 'Nee, nee! Het is niet wat je denkt. Ik ben niet vreemd gegaan!' riep ik snel. Hij zuchtte opgelucht, maar aan zijn houding zag ik dat hij nog gespannen was. Ik vertelde Collin over de brief die ik van Dave had gekregen. 'Ik blijf er maar steeds over in zitten. Moet ik nou wat terugsturen of niet?' voegde ik eraan toe. Collin wilde wat zeggen, maar ik onderbrak hem. 'En wat bedoelt hij ermee? Ik weet helemaal niets over andere brie-' Een vinger op mijn mond liet me stoppen met praten. Collins vinger. 'Lieverd, je draait door. Het is waarschijnlijk gewoon één of andere grappenmaker die denkt dat het leuk is om jou zo van slag te maken. Het is vast niets.' Zijn woorden stelden me gerust. Ik pakte zijn hand en drukte er een kus op. 'Dankje.'

Nadat de laatste lesuren voorbij waren stapte ik op de fiets. Ik besloot om nog even langs mijn "zieke" vriendin te gaan. Zou ik haar inlichten over de brief? Na een tijdje denken was ik erover uit dat ik het niet ging vertellen. Zoals Collin al zei, het is waarschijnlijk gewoon iemand die leuk dacht te zijn. Ik kwam aan bij het vertrouwde huis, waar ik zeker één keer per week kwam. Ik drukte op de bel en niet veel later kwam Hayleys moeder de deur open doen. 'Hey April, lekker vrij dagje hè!' Wat had ze haar moeder nu weer wijs gemaakt? Een vrije dag? Haar moeder geloofde echt alles. Zo hadden we haar een keer wijs gemaakt dat ik een keelontsteking had en Hayley had aangestoken. We hadden de hele dag ijsjes mogen eten op de bank. Ik grinnikte. Ik brabbelde nog iets en liet mezelf naar binnen. Ik schopte mijn schoenen uit en hing mijn jas op. Daarna liep ik naar boven. 'Hey Hay,' grinnikte ik toen ik de deur opende. Hayley zat op het bed met haar laptop op haar schoot. 'Hé,' begon ze. 'Wat doe jij nou hier?' Ze keek verbaasd. 'Ik kom mijn "zieke" vriendin bezoeken, op mijn "vrije" dag.' Ze schoot in de lach en even later ik ook. 'Hey.' hoorde ik iemand mompelen. Ik ging naast Hayley zitten en keek op het scherm van haar laptop. Ze was aan het skypen met een meisje. 'Hoi.' riep ik vrolijk. Ik keek naar Hayley en maakte een wie is dit-gebaar. 'Dit is Tori, weet je wel. Waar ik de uitwisseling met Zweden mee ga doen.' Opeens schoot het me te binnen. 'Oh ja! Hey, I'm April.' zei ik en zwaaide naar het meisje. Ze zwaaide terug en vertelde dat zij Tori heette. 

'Okay, goodbye!' riep ik nog snel. We hadden een tijdje met haar geskypt en het was etenstijd. 'Eet je mee?' vroeg Hayley. Ik belde mijn moeder om te vragen of het oké was. Het was goed en ik knikte naar Hayley. 'Yes.' We liepen naar beneden en het rook er heerlijk. 'Wat gaan we eten mam?' vroeg mijn vriendin. Haar moeder keek op en vertelde dat er pizza in de oven zat. 'Mm, lekker,' mompelde ik. Ze lachte vriendelijk naar me en na enige tijd haalde ze het Italiaanse eten uit de oven. We gingen aan tafel zitten en aten de pizza's op. Hayley en ik gingen nog een ijsje halen bij de ijsboer om de hoek en namen ook een beker mee voor haar ouders en broertje. Ik glimlachte nog een keer naar de jongen achter de balie en liep toen de ijssalon uit. We brachten het ijs naar Hayleys huis en daarna besloot ik naar huis te gaan. 'Ik zie je morgen weer hè? Als je er niet bent, weet ik je te vinden,' grinnikte ik. Hayley knikte lachend en gaf me een knuffel. 'See ya!'

Liefs DaveLees dit verhaal GRATIS!