*2*

221 3 0

 

Keyifli okumalar,Umarım beğenirsiniz :)

***

Başımı sıraya koymuş nefret ettiğim tarih dersinin bir an önce bitmesini bekliyordum.Zeynep üzüldüğümü anladığı için yeni gelecek öğrencilerle ilgili bir şey söylemiyordu.Sanki onlar  bu sınıfa hiç gelmeyecekmiş gibi...Saate bakmak için başımı kaldırmamla kapının önünde duran çocukla göz göze gelmem bir oldu.Tarihçinin sesiyle gözlerimi kapıdaki çocuktan ayırdım.

    “Siz yeni öğrenciler olmalısınız, Müdür bey bahsetmişti.”ses tonundan onlara acıdığı belliydi.Böyle insanlardan nefret ediyordum.Bu liseye ilk geldiğimde bana da aynı şekilde yaklaşmıştı…Çocuk umursamaz tavırlarla sınıfta göz gezdirirken yanında duran kız,

“Evet yeni öğrencileriz.”dedi.Kardeşinin aksine fazlasıyla cana yakın duruyordu.

“O zaman yerlerinize geçmeden kendinizi bir tanıtın.”sanki alıp nüfusuna geçireceksin.

“Tabii,ben Eslem.Muğla’dan geliyoruz.”

“Bu kadar mı geliş sebebiniz nedir?”

“Orası bize özel.”sınıfa geldiğinden beri konuşmayan çocuk sonunda ağzını açabilmişti.Ama ne açış.Hoca bozulsa da taviz vermemeye çalışarak çocuğa dönüp;

“Peki delikanlı kısaca seni de tanıyalım.”dedi.

“Ben Koray. Kardeşimin de söylediği gibi Muğla’dan geliyoruz.Şimdi siz sormadan söyleyeyim ben buradakilerden bir yaş büyüğüm.Özel sebeplerden dolayı okula bir sene gitmemiştim.Bu kadar,başka sorunuz yoksa artık oturalım.”artık kelimesini vurgulayarak ne demek istediğini hoca da anlamış olacak ki ;

“Pekala oturabilirsiniz.”dedi.İsminin Eslem olduğunu öğrendiğim kız sıralara göz gezdirirken ona yanımda ki sırayı işaret ettim.Gülümseyerek gelip yanımda ki sıraya oturdu.Abisi de onun arkasında ki sıraya oturdu,doğal olarak da çaprazıma…

Sonunda yıllar gibi gelen kırk dakika bitmişti.Zeynep’le birlikte Eslem’le konuşmak için yanına gittik.

‘’Selam ben Duru’’

‘’Ve bende Zeynep’’

‘’Memnun oldum,bende Eslem.’’bi arka sırada ki kütüğe bak,bir de şu kıza.

***

Her öğrenci okul bittiği için sevinirken ben rahatça sevinemiyordum bile. Zeynep uyku düzenini hiç bozmadan istinasız her gün son ders uyur,bende  ders bittiğinde onu uyandırmak için kırk takla atardım.Of ki ne of.

“Zeynep hadi uyan ders bitti.”

“Bananee uykum var benim.”her zaman aynı şey, şimdi sen görürsün.

“Zeynep Vini Uehara ölmüş.”sesimin ciddi çıkmasına oldukça özen göstermiştim,kesin uyanır.

“Ne, ne dedin sen ?”ve bingo,işe yaradı.

“Sadece şakaydı,hadi eve gidelim.”

“Kızım seni döverim nasıl korktum,öyle şaka mı yapılırmış.”

***

Eve geldiğimde abim henüz gelmemişti.Şu sıralar benden bir şeyler saklıyordu,bu çok belliydi.Sorduğumda “anlatıcam güzelim,yakında hepsini anlatıcam” diyerek geçiştiriyordu.Kim bilir ne olmuştu…Üzerimi değiştirip bir şeyler atıştırmak için mutfağa geçtim.Cidden bugün ki çocuğa sinir olmuştum.Abim olmasa anne ve babası olmayan erkeklerin böyle umursamaz ve ukala davrandığını düşünürdüm ama abimin hiç böyle huyları yoktu.Bir şeyler atıştırdıktan sonra oturma odasına geçip abimi beklemeye başladım.Sorumsuz şey,insan kız kardeşim evde tek erken gidiyim der bu daha da geç geliyo,aslında bu ilkti hakkını yemiyim anne ve babamın ölümünden sonra bana çok iyi sahip çıkmıştı.Zilin sesiyle “sonunda”diyerek yerimden kalkıp kapıyı açmaya gittim.Kapıyı açarken “Sonunda gelebildin abi…” dememle şaşkınlıktan ağzımın “o” şeklini alması bir oldu.Eslem’in de benden farklı yanı yoktu.Abim şaşkınlığımı iki katına çıkarmak istercesine;

“Sana uzun zamandır anlatacağım bi mesele vardı ya,onu anlatmaya geldik.’’dedi.

UMUTBu hikayeyi ÜCRETSİZ oku!