For every story tagged #WattPride this month, Wattpad will donate $1 to the ILGA
Pen Your Pride

anneeem

246 14 10

eve girince yerde yatan annemi gördüm. "Anne annee anneee ses versene anneeee iyi misin?" annem hic tepki vermiyodu. Evdede kimse yoktu. Hemen karşıya kereme koştum. "keereemmm lanet olsun aç şu kapıyı kereeem" göz yaşlarım gözlerimden süzülürken kapı açıldı. "Nilsu ne bu halin noldu?" "keremm anneem..." "tamam nilsu bekle hemen geliyorum." "tamam" diyip annemin yanına koştum. O sırada keremde gelmişti hemen ambulansı aradık. Ambulans sirenini duyduğumda hızlıca kapıyı açtım. Görevliler içeri girerken bende annemin cansız gibi yatan bedenine baktım. O anda gözüm karardı tek duyduğum keremin "Nilsuu.." diye bağrışı oldu.

**********************************

Hastanenin o iğrenç kokusunu küçüklüğümden beri sevmem gözlerimi açmaya çalıştım ama bişey bana engel oluyo gibiydi. Ağzımdan "anne" diye bi mırıltı çıkmıştı. O an herşeyi hatırladım. Annemi yerde yatan bedenini keremi. Yanımdaki yatakta uzanmış kişiye baktığımda keremdi ama annem nerdeydi. Nolmuştu ona yoksa ölmüşmüydü. Hayır ya o ölmez ölemez bırakmaz ki o beni... Annemi bulmak içkn ayaklandım. Kolumdaki serumu çıkardım. Hala okul kıyafetler vardı üstümde. Tam kapıdan çıkıcakken "Nilsuu" arkama dönüp "Kerem" "nereyee??" "annemi bulmalıyım diyip dışarı çıktım arkamdan onunda geldiğini duyabiliyordum. "ne zamandır burdayız?" "dün akşamdan beri." "istersen eve git dinlen" "saçmalama nilsuu" "gerçekten ben iyiyim." "hayır dedim anneni görelim bak burda." yoğun bakım odasına almışlardı ama niye annemin bişeyi yoktu ki.. "nilsu" "efendim" "annen..beyin kanaması geçirmiş!" "nasıl? neden?" derken iki damla göz yaşım yanaklarımdan düşerken buz gibi yanaklarımda onların sıcaklığını hissedebiliyodum. "ahh nilsu ağlama ama şimdi doktor çıkıcak ona sorarız." diyip göz yaşlarımı sildi. Bende boynuna sarılarak hıçkırark ağlamaya başladım oda ellerini belime doladı. Sonra kapı sesini duyunca hemen keremden ayrılıp doktorun yanına koştum. "Doktor..annem...o..iyimi?" "bayan anneniz bi beyin kanaması geçirmiş. Kafa tasındada küçük bi çatlak var. yavaş yavaş iyi oluyo. Ama henüz hayati tehlikeyi atlatmış sayılmaz yarın sabahı beklemeliyiz." "teşekkürler" diyip olduğum yere çöktüm elim ayağım tutmuyodu. Kerem beni yerden kaldırıp kucağına aldı...

ÇIKIŞ ZİLİİ

Birden biri dürtünce kafamı kaldırdım. "Nilsu ceza var unuttun mu?" dediğinde herşeyi anladım rüya görmüştüm. Ama ne kadar gerçekçiydi. Bende keremi takip ettim müdür odasına girdik...

yeni okul yeni sefgiliBu hikayeyi ÜCRETSİZ oku!