28.08.2014

64 11 0

Sevgili Luke

Günlerdir yanıma uğramıyorsun bu hastane odasına taşınalı neredeyse iki ay oldu ve ben senden yalnızca bir kez haber alabildim. Çoğu zaman aklım başımda olmuyor zaten düzgün düşünebildiğim zamanlardaysa sana mektup yazmaya çalışıyorum işte. Sırf beni unutma diye yapıyorum bunu Luke. Sırf benden vazgeçme diye. Düşünmeme bile izin vermiyolar Luke buna inanabiliyor musun? Seni almaya çalışıyorlar benden. Gözlerini, gülüşünü, gamzelerini..

Her gün içmek zorunda olduğum o iğrenç haplardan bıktım Luke. Herbirinin tadı ayrı berbat. Dudaklarının tadını özlüyorum. Odandaki küçük pencereden gökyüzünü izliyorum bazen, o bile eski tadı vermiyor, gökyüzü bile senin gözlerin kadar güzel gözükmüyor gözüme.

Burada her gün ayrı ölüm Luke. Bu odanın içine sıkışıp kaldım diye çok üzülüyor annem, tuhaf değil mi? Bu odaya değil kafamın içine sıkışıp kaldım ben Luke. Kendi kafamın içine sıkışıp kaldım öylece. Hiçbir yere kaçamıyorum. Saklanamıyorum. Kurtulamıyorum. Kurtulmam için önce ölmem gerek işin kötüsü burda ölmeme bile izin vermiyorlar. Oysa sensiz her gün biraz daha ölüyorum. Lütfen bana haber gönder Luke.

Seni seviyorum.

Don't Let Me Forget You // l.hBu hikayeyi ÜCRETSİZ oku!