De conclusie

101 6 1

15 Aug 1995

Moeder 1 (Sarah)

Vandaag moet ik weer naar het "ziekenhuis" nou ja de medicijn vrouw van onze stam. Ik moet ernaar toe omdat ik waarschijnlijk geen kinderen kan krijgen. Ik ben zo bang dat ik onvruchtbaar ben.

Ik sta op en loop naar de slaapruimte van mij en mijn man. Ik zie hem liggen zijn warrige zwarte haar is zo lang dat het als hij staat halverwege zijn rug ligt. Naast zijn bed staat de hoofdtooi, hij is namelijk het stamhoofd van de stam en ik hou zielsveel van hem maar ik ben bang dat als hij weet dat ik geen kinderen kan krijgen dat hij een andere vrouw trouwt.

Ik loop naar zijn bed toe en geef hem een aai over zijn hoofd en loop daarna de tent uit. Ik kijk in het rond, het is hier zo mooi en ik kom hier niet eens vandaan. Ik kom namelijk uit de stad en ik ben hier ooit op vakantie gegaan en nooit meer terug gekomen, omdat ik verliefd werd.

Als ik bij de medicijn vrouw aankom zitten er nog 3 vrouwen de 1 met donkerbruin haar, zij komt hier wel vandaan, naast haar zit een vrouw met net als ik blond haar en er zit ook een iets oudere vrouw met zwart haar. Ik neem plaats naast de vrouw met het donkerbuine haar.

Moeder 2 (Kiara)

Ik zie de vrouw van het stamhoofd binnen komen ze kijkt rond en gaat dan snel naast me zitten.

Ik ben hier vandaag omdat ik een paar dagen heel erge buikkrampen had en ik had iets gehoord over het virus dat je onvruchtbaar kan worden. Mijn man Niro wil heel graag kinderen en ik ook. De vrouw met het zwarte haar wordt geroepen, ik ken haar ze is de vorige vrouw van mijn man: Fiona, ze kon geen kinderen krijgen daarom is mijn man bij haar weg gegaan. Daarom ben ik zo bang dat hij ook bij mij weg gaat, maar dat is meestal zo in deze cultuur.

Het is stil in de wachtkamer ik hoor de onbekende vrouw naast me een liedje neuriën ik ken het niet, maar de vrouw van het stamhoofd blijkbaar wel ze staat namelijk op en gaat naast de onbekende vrouw zitten, het is vast weer zo een blank liedje.

Moeder 3 (Mary)

Zacht begin ik een liedje te neuriën omdat het zo stil is, het is een liedje uit Engeland het is van Robbie Williams het heet Angels die luisterde is vaak toen ik nog thuis in Nederland woonde. Ik woon sinds 3 jaar in Zuid Australië bij de aboriginals, ik vindt het hier heerlijk, het weer, de mensen. Het is zo mooi dat de mensen zich met een soort witte verf onder schminken zodat ze minder opvallen als ze jagen. Ik ben hier samen met mijn vriend gekomen, we zijn inmiddels uit elkaar, maar ik ben sinds kort verliefd op een stamlid en we zijn 3 dagen geleden getrouwd, hij is geweldig en super lief en ik denk dat ik zwanger ben daarom ben ik hier. De vrouw van het stamhoofd komt naast me zitten ze heeft net als ik blond haar, 'hé je neuriët Angels van Robbie Williams, ik hou van dat nummer.' Ze glimlacht naar me. 'Ja klopt het is echt een geweldig nummer, ik ben trouwens Mary.' Zeg ik terug. 'Leuk je te ontmoeten Mary ik ben Sarah.' We praten een tijdje waar we vandaan komen, het is schijnt dus dat Sarah uit amsterdam komt en hier ooit op vakantie is gegaan maar nooit meer naar huis is gegaan. Ik vertel haar ook dat ik denk dat ik zwanger ben, maar als haar gezicht betrekt hou ik er snel over op. Ze denkt dat ze geen kinderen kan krijgen de vrouw met het bruine haar naast me mengt zich ook met ons gesprek, 'Hoi ik ben Kiara, ik hoorde jullie gesprek en ik ben bang dat ik geen kinderen kan krijgen. Met zijn drieën raken we in gesprek over de buik krampen en het virus waardoor je onvruchtbaar wordt, die buik krampen ik ook heb gehad, een angstig gevoel kruipt naar binnen, ben ik dan toch niet zwanger??

Moeder 4 (Fiona)

'Fiona, het spijt me maar er is niets wat ik kan doen om je weer vruchtbaar te maken.' Zegt de medicijn vrouw Malina, ik knik en kleed mezelf aan, zonder nog iets te zeggen loop ik de deur uit. De drie vrouwen zitten bij elkaar en ze praten over onvruchtbaar zijn. Ik loop naar ze toe ik zeg dat ik ook geen kinderen kan krijgen, de drie vrouwen hebben nog een onderzoek te goed voordat ze er zeker van zijn, ik besluit om bij de vrouwen te blijven zitten. Ze stellen zich allemaal voor de twee blonde vrouwen heten Sarah en Mary de andere vrouw heet Kiara, ik ken haar maar al te goed, ze getrouwd met mijn oude man, ik neem het haar niet kwalijk ze kan er niets aan doen, hij ging bij me weg omdat ik geen kinderen kan krijgen, wat als Kiara ook geen kinderen kan krijgen wordt zij dan ook als vuilnis buiten gezet?

Als eerste wordt Kiara naar binnen geroepen, na 10 minuten komt ze naar buiten en ze valt huilend neer op een stoel, Sarah loopt naar haar toe en geeft haar een knuffel, daarna wordt Mary naar binnen geroepen ze wordt langzaam wit als ze opstaat, na 13 minuten en een hoop geschreeuw komt ook Mary naar buiten ook zij rent huilend naar Sarah en Kiara toe ik loop naar ze toen en geef Kiara en Mary een dikke knuffel. Als laatste wordt Sarah naar binnen geroepen, ze loopt vastberaden naar binnen na 20 minuten komt ze naar buiten op haar gezicht is niets af te lezen, maar haar ogen staan vol verdriet. Ik kijk haar vragend aan, ze knikt. We geven haar allemaal een knuffel. We beloven contact te houden en daarna gaan we allemaal terug naar onze tenten en mannen.

De conclusie is dat we alle vier geen kinderen zullen krijgen.

The last Avatars (ON HOLD)Lees dit verhaal GRATIS!