Kırmızı Şapkalı Kız

59 6 4

Multimedia 'da Oğuz

Annemin sesini duyan gizli numara, telefonu hemen kapattı. Kim bu gizli numara?

O sırada telefonum titredi. Mesaj geldiğini anlayıp anneme çaktırmadan telefonuma baktım.

Mesajı okuduğumda şok oldum .Mesajda şu iki kelime yazıyordu;

"Gülümse biraz."

  Mesaj kimden geldi acaba diye şaşkın şaşkın bakarken annemin sesiyle kendime geldim.

''Bırak kız  şu telefonu. Yemeğini ye.''

Hemen telefonu çantama koyarak hamburgerimi yemeye başladım. Annem karşımda sürekli beni gözetliyordu. 

Hamburgerim bittiğinde bu mesajı kim attı acaba diye kendi kendime sorarken, bu kişinin çok ta uzakta olmadığını farkettim. Yoksa bana gülümse biraz diye mesaj atmazdı.

''Neye bakıyorsun kız öyle şaşkın şaşkın?''

''Hiç , öylesine anne. Sende sürekli beni gözetliyorsun.''

''Yok kızım gözetlemiyorumda işte yapacak başka bir şey yok.Hem ben senin annenim tabi gözetlerim.''

'' Tamam anne'' diye sırıttım.

''Hah işte şöyle. Güldüğünü gördüm ya başka bir şey istemem.''

''Ayy annem benim '' diyerek annemin yanına gidip boynuna sarıldım. Annemde bana sıkıca sarıldı.

''Hadi artık gidelim kızım, daha yemek yapacağım''

''Peki '' 

Çantalarımızı ve poşetleri aldıktan sonra alışveriş merkezinden ayrıldık.

  Eve geldiğimizde annem hemen yemek yapmaya koyuldu bende odama çekilip bavulumu hazırlamaya başladım.

Dolabımdan iki - üç tişört ve birkaç sort çıkardım. Onları güzelce katlayıp bavuluma koydum. Birkaç iç çamaşırı ve yeni aldığı giysileride bavula koyduktan sonra artık hazırdım.Bavulun fermuarını çekerek bir köşeye koydum

Hemen yatağıma uzandım.Kulağıma kulaklık takarak Emre Aydın'dan bitti tebrikler şarkısını açtım. Gözlerimi kapatıp Oğuzla geçirdiğimiz günleri hatırladım..

1 Yıl önce

''Heyy kırmızı şapkalı kızz!''

Arkamdan bana bağırıldığını anladığım halde arkama bakmadan ilerlemeye devam etmiştim. Ozan beni  en yakın arkadaşım Günce'yle aldatmıştı. Gözyaşlarımı durduramıyordum.

''Hey sana diyorum'' omzuma değen elle irkilmiştim. Olduğum yerde kalakalmıştım. Çocuk bir hamlede önüme geçti. Kafamı yere eğmiştim. Kimsenin beni burnum kızarık, gözlerimde yaşlarla görmesini istemezdim .Çenemden tutarak kafamı kaldığında gözleri laciverte yakın tonda,yakışıklı bir çocuk duruyordu karşımda.

''Neden ağlıyosun?''

''Önemli bir şey değil'' sesim çok kısık çıkmıştı. Ama duyduğuna eminim.

Elleriyle gözümden akan yaşı siliyordu. Bense onu inceliyordum.

''Siz neden beni çağırıyordunuz?''

''Ben... Seni''

Merakla ağzından çıkacak kelimeleri bekliyordum. Söyleyeceği şey onu çok zorluyordu. Bu merakımı daha da arttırıyordu.

''Rahat olabilirsin''

''Seni seviyorum''

Şaşkın şaşkın çocuğa baktıktan sonra yanından geçerek yürümeye başladım.Çocuk arkamdan geliyordu.

BürgeBu hikayeyi ÜCRETSİZ oku!