BAĞ BOZUMU...

221 1 0

....

Karagözlerindeki umut siyah saçları kadar karamsardı.

Sevgiyi öldürdüler diye küsmüştü herkese, her şeye ve kadere…

Sanki ona uzanan bütün ellerde keskin bir bıçak vardı

Ha vurdu ha vuracaktı…

Bu benim karanlıklarım benim sırlarım

Gün gelecek onlarda şefkatle kollarına saracaklar diyordu hep

Asılsız sevgilerdi aslında onu yıkan

Umutları olduğu gibi çıkmamış, beklentileri korkuları olmuş

Sanki bütün hayatı kupkuru bir odada tutsak kalmıştı.

Gülüşleri bir sigara içimi kadar azdı ve her nefeste biraz daha azalırken

Bütün beklentileri duman duman uçuyorlardı

Kurallar koyarken dostluklarına

Kuralları bozduğunun ve kaybettiğinin farkında değildi aslında

Şimdi o gözlerde

vakitsiz yağan yağmurlar var

Ve hasat mevsimi bitmiş bahçelerde sağnak sağnak yağıyorlar

Belki de en güzel renkleriyle gökkuşağı açacak gönlünde

Ama altında kimse geçmeyecek

Su yerine zehir akacak ırmaklarından hiç kimseler içmeyecek…

Ya ben…

Şimdilerde bir bağ bozumu hüznü var içimde

Üzümlerim Azap üzümleri, şaraplarım ise gözyaşları…

Sen güz güneşinde kanadı kırık bir kuştun ve konmuştun pencereme

Ben sana şefkatle eğilirken sen uçuverdin birden

Kırık sandığım kanadındaki sahtelik ve sana olan inancımla birlikte

●●●T£0R£M●●●

♥SEVGİLİYE MEKTUPLAR♥Bu hikayeyi ÜCRETSİZ oku!