Surprise Birthday Party

Birthday Five

Birthday Five

Allyson's POV

Tinawagan ko agad mga magulang ni Isha. Mukhang nag-aalala din
sila. Nakita ko sila nagmamadali din bumaba at nagtanong kung
ano nangyari sa kanya. Tumawag yun kuya niya sa ospital.

By the way , I'm Allyson Nicole Santiago , I was bestfriend of
Alanna Isha Kang since young. Siguro 7 years na kami or 8 years
na kami magkakasama. Nang dahil sa askidente nangyari noon
kaarawan niya kaya ayaw niya mag-celebrate ng birthday niya.

Sinugod na si Isha sa ospital at nag-antay na kami sa labas.

It was a 3 years ago , kasama din ako jan dahil invited ako.
Pupunta na kaming MOA para kumain nga at mag-celebrate birthday
ni Isha. Nung pauwi na kami , may nangyari ayun nga aksidente
kami , car addicent. Nakabungo kami ng isa pang kotse at yun
kotse tumilapon sa amin. Instead of ako matamaan , si Isha ang
natamaan. She was protective friend to me. Napaka-protective
niya , kung sino man nag-aaway sa akin , susugurin niya. Dahil
sa pagiging protective niya , ayun siya natamaan at sinugod na
namin siya sa ospital.

Sabi ng doktor nun that time , she had a amnesia. A selective
amnesia. She selected me to forget that's why. She remember
everything even that traumaitc accident for her. Edi ayun ,
pumunta na akong sa ibang bansa noong panahon na yun para manahimik at hindi nagpakita sa kanya.

Biglang lumabas na yun doctor at tinanong kung sino mga pamilya
nun pasyente edi tumaas ng kamay nina tito at tita at nag-tanong
kung ano nang-yari.

"Uh , okay lang naman siya because of she had amnesia , siguro
may something na gusto niya maalala , wag nalang dahil baka
malala pa"

"Ano po bang mangyayari?"

"Siguro kakalimutan niya ang lahat kung ano meron siya"

That statement hits me. Ah-choo.

Noong malaman ko na okay na si Isha. Umuwi ako dito at sinadya
ko mag-aral kung saan siya nag-aaral since doon din ako nag-
aaral talaga. Lumipat lang ako ng school dahil nga aksidente.
Loner siya kaya hindi niya ako pinapansin that's all. Alam kong
masyadong cliché. Wala na akong magagawa eh.

Pumasok na ako sa kwarto ni Isha. Tulog parin siya. I want to
do another memories with her. I know that I'm back to zero.
I want her birthday is happy not sad anymore. Tinignan ko lang
siya. Mas maganda parin siya kaysa sa akin. Naalala ko nanaman
kami noong bata pa kami , nun nagkaroon din kami ng away. Marami
din kami pinagdaanan noong bata pa kami.

"Bes Isha. Ako to si Allyson na bestfriend mo noon. Kilala mo
lang ako by name lang kaya gusto ko kilalanin mo ako ulit in
personally. Alam kong mahirap yan dahil lalo sasakit ulit ulo
mo kung aalalahin mo mga past natin. Mas maganda kung gagawa
tayo ulit ng magandang memories na mas better pa. Sana matandaan
mo na ako maski imposible na"

Dahil malapit na birthday niya , gagawa akong paraan para
maganda na ulit birthday niya.

Nagulat ako na bigla pumasok si tita na may dalang pagkain

"Sensya ka na hija kung may nangyari sa kanya. Alam ko naman
na gusto mo na makilala ka niya at maibalik ang dating niyo
kahit imposible na iyon at ayoko makalimutan ang pamilya niya"

Maybe Isha brain was right , She selected me instead of her family to forget and erase those memories that she had

"Okay lang po yun tita. It is better to forget me and create
another better memories I guess"

Napangiti nalang si tita sa sinabi ko.

"Sige na hija , umuwi ka na sa inyo at may pasok ka pa"

"Hindi po , okay lang po ako dito. Gusto ko po na pag-gising
niya , ako agad makita niya"

"Kahit hindi ka maalala ng anak ko , gusto na niya na masaya
ka at ayaw ka niya nalulungkot natandaan mo pa ba yun? Kaya
pumasok ka na bukas ah?"

Napabuntong hininga nalang ako.

"Sige po tita , uuwi na po ako"

"Pahatid nalang kita sa kuya ni Isha. Alfonso , hatid mo na si
Allyson"

"Sige mama. Ally , tara na"

Sumunod na ako sa kuya ni Isha. Bumaba at lumabas na kami ng
hospital at sumakay ng kotse. Umopo ako sa passenger seat at
nag-soundtrip at naka-tulog. Maya't maya , nagising ako na nasa
bahay na kami. Nag-paalam na ako sa kanya at bumaba na. Pumasok
na ako sa gate at umakyat hanggang makarating ako sa floor
namin. Kumatok ako sa pinto , wala tulog. Kumatok ako ulit na
binuksan ito ni kuya. Himala gising pa to. Pumasok na ako sa
kwarto at umupo sa sofa.

"Pasalamat ka inintay kita"

"Bat gising ka pa?"

"Kasi gising pa ako"

"Kuya!"

"Wala naman kasi ako pasok bukas eh"

"Edi okay. Mauna na ako sa kwarto ah. Good night"

"Good night"

My family also know what happened to Isha. Pumasok na ako sa
kwarto tsaka nag-bihis na pamtulog. Tinalian ko buhok ko tsaka
na ako humiga sa kama.

I hope that I could make another better memories with her