'Ik denk echt dat Jack je uit gaat vragen voor het feest, hoor,' zei Rubby mysterieus en ze nam een hap van haar lunch.

Cecille lachte een beetje ongemakkelijk. 'Dus, wat doen we aan?' Ze probeerde duidelijk het onderwerp "Jack" te vermijden, ook al wist ze dat het goed voor haar status zou zijn, als ze eindelijk weer eens een "hoog" vriendje had.

'Kom, kom,' zei Rubby lachend. 'Niet het onderwerp veranderen! Dus, wat vind je van onze o zo hotte vriend?'

'Prima,' zei Cecille geërgerd. 'Ik zat te denken aan dit jurkje van de Forever 21.' Ze liet het jurkje op de iPad van haar vader zien.

'Aha,' zei Rubby, 'goede keuze schat. Maar wat is er nou met Jack?'

'Hij vindt me leuk, oké?' barste Cecille uit en ze gooide haar handen dramatisch in de lucht. 'En ik hem niet.'

'Die jurk staat je waarschijnlijk echt prachtig,' zei Rubby, die zich plots naar het beeldscherm trok.

Twee dagen later liepen ze door de gangen. Iedereen staarde hen na, zoals gewoonlijk, maar dit keer voelde Cecille zich ongemakkelijk, alsof ze er niet bij hoorde, alsof dit niet mocht. Kat en Jason zaten ergens aan een tafel, in de rechterkant van de kantine. Ze keken alle twee naar de Nokia die ze van meneer Topper hadden gekregen en praatten over iets, maar Cecille kon niet liplezen, dus ze wist niet wat ze zeiden. William en Jessy kwamen bij hen zitten en ze wisselden een aantal woorden. Hun gesprek zag er gezellig uit en Cecille voelde een steek heimwee. Ze glimlachte kort naar hen toen ze aan de tafel met Rubby ging zitten. Ze zag Olivier in een diep gesprek zijn met de leerlingen uit de scholierenraad, die aan een van de grootste tafels in de kantine zaten.

'Ik kan nog steeds niet geloven dat je naar de begrafenis van de Adams bent geweest,' zei Rubby walgend. 'Ik begrijp dat ze rijk waren en zo, maar waarom zou je er heen gaan. Alleen voor die ellendige Katherine? We mogen blij zijn dat ze de plek van haar zus niet over heeft genomen.'

Cecille keek haar beste vriendin geschrokken aan. Rubby had een van haar perfect geëpileerde wenkbrauwen uitdagend opgetrokken. Cecille moest zeggen dat haar vriendin er vandaag goed uitzag. Haar rode geruite hemd, was in een knoopje gelegd en je zag haar navel. Ze had haar haren in een vlecht naar rechts en rode lippenstift op. Ook had ze een zwart, kapot broekje dat ze van Cecille had gestolen aan.

Ordinair, maar perfect, zoals altijd.

'Ik dacht dat het goed zou zijn voor onze reputatie,' zei Cecille en ze nam een hap van haar wrap.

'Of kwam het omdat zij ook betrokken was met de zelfmoord van meneer Topper?' vroeg Rubby, die wel vaker naar dit onderwerp neigde.

'Nee,' zei Cecille. De afgelopen week had ze vaak bij het politiebureau gezeten, net als de anderen. Ze hadden een verhaal bedacht dat meneer Topper zelfmoord had gepleegd en dat ze allemaal zo geschokt waren zat ze even niet terug naar huis konden. Er zaten een aantal gaten in het verhaal, maar de politie nam er genoegen mee; vooral ook omdat de jongeren er verward en moe uitzagen. Cecille wist zeker dat de politie nog een keer vragen zou gaan stellen, maar dat zouden ze dan wel weer zien.

'Het is ook beter voor onze reputatie dat die Annabel dood is,' zei Rubby en ze beet in haar wortel. Als normale mensen het zouden doen, zouden ze er om lachen, maar bij Rubby zag het er bijna sexy uit. 'Ik bedoel, nu herinnert iedereen haar als het meisje wat vermoord is, in plaats van het meisje dat elke fucking keer een tien haalde voor geschiedenis.'

'Hoe kan je dat nou zeggen,' schreeuwde Cecille woedend. De hele kantine keek hen aan. 'Dat meisje is vermoord. Hoe kan je dat op een positieve manier bekijken? Kat mag dan niet populair zijn, en ze mag dan niet onze grootste vijand zijn, maar dat geeft jou niet het recht om zo over haar te praten. Dat is onrespectabel!'

'Sinds wanneer heb jij zo'n grote mond?' vroeg Rubby, die meteen in de verdediging schoot. 'Ik dacht altijd dat jij zo'n bange schijterd was.'

'O, dus dat is wat je van me denkt?' vroeg Cecille uitdagend. 'Je bent een trut. Een manipulatieve bitch. Ga naar hel met je godverdomme populariteit.'

'Ik maak je leven een hel, Cecille,' zei Rubby dreigend. 'Deze school knielt aan mijn voeten. Jij bent bovendien maar een tweede trapper.'

'Ja,' zei Cecille. 'Maar ik heb tenminste wel vrienden.'

Ze pakte haar dienblad vol eten en liep naar Kat, Jason, William en Jessy, terwijl de hele kantine haar na staarde en waarschijnlijk dacht dat ze gek was.

'Ik zei toch dat je een lafaard was,' zei Rubby. 'Dit gevecht is nog niet over.'

Geërgerd stond Cecille op. 'Weet je nog toen ik zei dat die rode lippenstift je stond? Ik loog! Populariteit betekend liegen tegen mensen en daar ben ik klaar mee.' Ze gooide haar drankje over Rubby heen. 'Veel plezier met je leven, bitch.'

Migri {deel 1}Lees dit verhaal GRATIS!