Iedereen was even stil 'grondgebied? wat bedoel je daar precies mee' vroeg Joey terwijl hij de jongen in de gaten hield. 'Gewoon zoals ik het zeg, ons grondgebied, jullie zijn te ver het bos in gelopen en over onze grens gekomen'.

Niemand wist hoe hij of zij daar op moest reageren en dus bleef het stil. 'We zitten nu met jullie opgescheept' zei die jongen, 'ho ho dat kan niet' begon Joey 'wij moeten terug voordat het middag is anders zoeken ze ons en lopen zij zich zorgen te maken omdat ze ons niet kunnen vinden'.

'Hun schuld, moeten ze maar niet van die belachelijke spelletjes met blinddoeken doen' zei de jongen kortaf, 'hoe weet je dat, dat was gisteravond'. 'We houden alles in de gaten in dit bos, als er ook maar iemand in de buurt komt van onze grens dan waarschuwen we die en moet diegene terug' zei Alina. 'Waarom hebben wij geen waarschuwing gekregen dan?' vroeg ik, 'wij hebben momenteel onze eigen problemen en daarom hebben jullie geen waarschuwing gekregen, en vanwege die problemen moeten jullie nu met ons meekomen'.

'Maar Joey zei dat..' begon ik 'stilte! geen discussie mogelijk, jullie gaan met ons mee zei de jongen terwijl hij mij aan keek. Een aantal elfen stapten op hun paard en sommigen bleven om ons heen staan terwijl wij opstonden.

'Vrolijk boeltje' zei Joey zachtjes terwijl hij naast mij kwam lopen, Maarre liep weer naast me, mijn arm vastgekneld in die van haar. 'Het mag wel wat losjes hoor, anders hou ik straks geen arm meer over', 'oh, haha, sorry, ik vind dit gewoon helemaal niks, de ouderejaars die gaan zich straks echt zorgen maken als wij nog niet terug zijn en ons niet kunnen vinden als ze ons gaan zoeken'.

We hoorde duidelijk een geergerde zucht van de jongen die iets verderop op het paard zat, hij draaide zich om en keek ons drietjes aan maar sprak tegen de anderen. 'Ik geloof dat we onze nieuwe kameraden maar gewoon op ons paard moeten nemen aangezien ze niet stil kunnen blijven en het tempo zal niet opschieten zo'.

'Wat zij hij?' vroeg Joey 'huh?' zei ik 'hun brabbel taal, weet je nog?'. 'Oh ja, sorry, hij zei tegen de anderen dat we bij hun op de paarden moeten gaan zitten omdat we niet stil zijn en het tempo nogal erg laag is zo'. 'Oh leuk, paarden zijn niet echt mijn favoriete dieren' ik begon te lachen 'schrikt onze grote Joey ergens voor terug? had ik niet verwacht van jou Joey je stelt me een beetje teleur' zei ik lachend. 'Lik m'n reet' kaatste Joey terug 'dan is ze nog wel even bezig' zei Sander die achter me stond. Maarre begon keihard te lachen terwijl Joey kwaad naar Sander keek.

'Zoals ik al zei, niet stil kunnen zijn' zei de jongen terwijl hij zijn paard omkeerde en onze kant weer op kwam en afstapte. 'Jij' zei hij en hij knikte naar Joey 'jij gaat bij Dillon achterop', 'en Dillon is wie?' een jongen achteraan stak z'n hand op 'aah, dat is Dillon neem ik aan' en Joey liep zijn kant op 'hé, ik ben Joey' hoorde ik hem zeggen.

'Jij' ging de jongen verder en wees naar Remon, 'Remon', 'goed, Remon jij gaat bij Gavin achterop', 'hiero'  hoorde ik ergens in de groep 'Sander was het hè? jij gaat bij Nolan, die staat achter je'. De jongen keek Gijs aan en Gijs stelde zich zelf alvast voor 'Gijs, jij gaat bij Edana achterop, en jij'.

Ik schrok enorm, ik zat meer naar de andere te kijken bij wie ze op het paard kwamen dan dat ik hem in de gaten hield, hij stond achter mij en nogal dichtbij.

Ik draaide me om en stelde mezelf voor 'Samantha'. 'Samantha jij gaat bij Alina achterop, en deze jongedame mag bij mij achterop'. Maarre keek mij aan en trok een wenkbrauw op en zei zachtjes toen ze voorbij liep 'gezellig'  ik begon te lachen en liep naar Alina.

Terwijl ik naar haar toe liep kon ik haar beter bekijken, lang en slank met lang bruin haar die ze op een aparte manier had vastgebonden. Een mosgroene tuniek had ze aan die overal precies goed zat. Verder komt ze heel rustig over maar haar uitstraling vertelt je wat anders. Volgens mij schuilt daar een hele goede vechter onder.

'Hoi' zei ik een beetje verlegen, 'eh, hoe moet ik opstappen?'. 'Ik haal m'n voet uit de stijgbeugel zodat jij die van jou erin kan zetten pak, jou bij de hand en trek je omhoog terwijl jij je andere been erover heen gooit. En natuurlijk zet jij jezelf af van de grond'. 'Oké dan, duidelijk', 'kan die?' vroeg ze terwijl ze haar hand uitstak 'ik geloof van wel'.

Ik zette eerst mijn voet in de stijgbeugel en pakte toen haar hand. Ik hoefde me bijna niet af te zetten, ze trok me harder omhoog dan ik verwacht had en moest dus snel mijn been er over heen gooien en gaan zitten achter het zadel.

'Al eens eerder op een paard gezeten?', 'nou nee, dit is de eerste keer, ik vind het pracht beesten maar heb er eigenlijk nooit echt wat mee gehad zeg maar'. Ik haalde mijn voet weer uit de stijgbeugel zodat zij haar voet er weer in kon stoppen. 'Als je wil mag je je handen om mijn middel heen slaan, voorlopig lopen we nog dus is het niet nodig maar als je dat fijner vind mag dat'. 'Ik kijk het wel even aan en anders merk je het wel, ik heet Samantha trouwens'. 'Aangenaam Samantha ik ben Alina', 'mooi paard heb je trouwens', 'dankje, ik zal je even voorstellen, dit is Fina dat betekent de sierlijke en ze is een andalusier'.

Ze zag er heel mooi uit, manen die grijs begonnen en bruin eindigden en dat gold ook voor haar staart. Voor de rest was ze zilverwit en hadden haar achterbenen onderaan een lichtelijk bruin tintje.

'Dat is de soort neem ik aan? maar aangenaam Fina' en ik gaf haar een zacht klopje. 'Ja sorry, als we ergens komen en we hebben het over de paarden dan is het makkelijker om het ras te zeggen  dan dat je moet beschrijven hoe goed het paard is of eruitziet. Ik was even vergeten dat je niks met paarden hebt'.

'Geeft niet, heb ik ook weer wat geleerd, zijn dit allemaal andalusiers? als ik ze zo bekijk en vergelijk niet volgens mij'. Alina begon te lachen 'nee daar heb je gelijk in, dat zijn geen andalusiers'. Ze wees naar het paard waar Dillon en Joey opzaten 'dat is bijvoorbeeld een arabier, een vurig beest maar zodra je het vertrouwen hebt van een arabier, doet hij veel voor je'.

Ook dat was een heel mooi paard, volledig zwart en glansde enorm. 'En die daar dan, dat is ook een mooie' ik wees naar het paard waar Maarre en die jongen op zaten, 'waar Edan en Maarre op zitten bedoel je?'. 'Heet hij Edan?', 'ja dat is Edan, onze leider, hij heeft zich niet echt voorgesteld of wel'. 'Nee niet echt nee', 'sorry daarvoor, hij was niet bepaald blij toen hij jullie zag liggen, dat trekt uiteindelijk wel weer bij, het ziet er naar uit dat hij het al goed met Maarre kan vinden dus het begin is er al'.

'Super dan, maar zijn paard?', 'oh ja, zijn paard is een engels volbloed, ze zijn heel snel en dat kunnen we soms goed gebruiken, sommige koeriers of verkenners hebben die ook'. Best een mooi beest'.

Het paard zat tegen het zwart aan zo donker bruin was hij, met onder aan elk been witte sokken. Hij glanse enorm, blijkbaar werden de paarden hier heel erg goed verzorgd.

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

sorry, voor als er wat spelfoutjes in zitten. Op naar 2 (deel 2)!

Andere WereldLees dit verhaal GRATIS!