' Je moet niet met vampieren omgaan! En dan al helemaal niet Dean.' Ze begint onrustig te wrijven over haar armen.

' Ze brengen alleen maar dood en verderf. Je hebt het zelf mee gemaakt.' En daarmee bedoelde ze dan Stephanie zeker.

' Je hebt gelijk.' Zeg ik terwijl ik mijn jas aantrek. Ik sluit de kluis met een plof en kijk haar even aan.

' Maar al die tijd negeer je me, en nu praat je wel weer tegen me.' Ze kijkt met een frons naar mij.

' Hallo! Dat ik boos op je bent betekent niet dat ik niet meer om je geef, en voor je wil zorgen!' Roept ze verontwaardigd. Het is fijn om het te horen van iemand. Maar wanneer ik haar nodig had, heeft ze me hard laten vallen.

' Dank je voor je zorgen, Maxime.' Ik geef haar een glimlach, en loop de school uit. Ze glimlacht kort en loopt dan de andere kant op.  Ik voel een hand om mijn pols. ik kom tot stilstand en vind Dean's ogen.

' Chloé, ik....' Hij spant zijn kaak even aan.

' Ik kan er niks aan doen.' Maakt hij dan af. Ik weet dat hij het over net had, over het vermiste meisje.

' Tuurlijk wel.' Verwijt ik hem. Ik trek mijn arm los, en kijk een andere kant op.

' Ik ben nou eenmaal een vampier' Hij verheft zijn stem.

' Drink dan dierenbloed.'

' Ik ben tevreden met wie ik ben.' Hoor ik tot mijn verbazing Dean zeggen. Declan heeft er een hekel aan, dat deel van hemzelf. Ik kijk hem met grote ogen aan.

' Het is niet erg. Ik ben snel, sterk..'

'... En dood.' Eindig ik zijn zin. Ik trek de jas dichter tegen me aan. Hoe kan hij er blij om zijn, om zo'n gruwel te zijn.

' Je hart klopt niet meer, je vermoord onschuldige mensen, en je zit er niet mee?!' Roep ik boos. Hij verheft zijn stem.

' Ik ben teminste niet zo'n slap gewoon mensje!' Haalt hij uit.

' En jij voelt niks! Geen liefde! Niks, nada, noppes, nihil!' Ik draai me om en wil weg lopen, maar Dean trekt me ruw terug. Dan wordt Dean naar achter geduwd. Ik zie Blake schuin voor me staan.

' Is er iets aan de hand, Chloé?' Blake draait zich kort om naar mij.

' Waar bemoei jij je mee, hond.' Dean's ogen worden rood, en zijn aderen zwellen op. Het maakt me bang om Dean zo te zien. Maar voor Blake lijkt het de normaalste zaak van de wereld.

' Verander je nog? Anders is het geen eerlijk gevecht, dat weet je.' Dean grijnst. Ik zet een paar passen naar achteren. Maar Blake blijft roerloos staan. 

' O nee wacht. Niemand mag weten dat jullie bestaan.' Dean's grijns wordt nog breder. Dan, in een seconde ligt Blake op de grond van het schoolplein, en met Dean boven op hem. Ik wil hulp roepen, maar niks komt uit mijn mond. Dean staat op, en trekt Blake ook omhoog.

' Bemoei je niet met onze zaken. Was het niet weer aan met Lola?' Dean duwt Blake tegen me aan.

' Of ga je met Chloé? Wie wordt het? Nou?!' Dean pakt Blake weer vast, en gooit hem een paar meter verder neer. Een paar kinderen staan te kijken, maar doen niks Blake valt met een kreun neer, en er stroomt bloed uit zijn mond. Ik wil op het af rennen, maar Dean houdt me tegen.

' Dit is wie ik ben Chloé.' Hij verstevigt zijn greep om mijn arm.

' Au, je doet me pijn.' Breng ik er piepend uit. Blake hoest nog steeds, maar komt langzaam overeind. Dean ziet dat en loopt naar Blake.

' Dean stop!' Probeer ik te vergeefs. Dean schopt hard in de maag van Blake, die kreunend omrolt. Dan verschijnt Declan, en die duwt Dean weg van Blake, en grijpt Dean bij zijn kraag. Ik hoor ze vaag wat smoezen, voordat ik naar Blake toe ga.

What are you?!Lees dit verhaal GRATIS!