Sa Math Building

9 0 0

Tanghaling tapat... Mainit... Tumatagaktak ang pawis

Papunta ako sa Math Building noon. Humahangos dahil late na ako sa klase ko ng Math 14. Trigonometry ang lesson kaya araw-araw tinatamad akong pumasok. Kaya lang, pag di pa ako nag- attend nung classes na iyon, baka ma drop na ako due to excessive unexcused absences.

12:09 am. Isang minuto na lang late na ako. Dali-dali akong tumakbo na parang wala nang bukas. Pagdating ko sa Math building, basang basa na yung likod ko. Pinagtitinginan ako ng mga tao. Gayunpaman, pumunta na ako sa classroom. Punyemas! Kung minamalas ka nga naman! Cancelled yung classes. Wala kasi yung prof. May nakapost sa pinto na "Classes are postponed. Attendance is in Room 121". Great! Ngayon na nga lang ako sinipag tapos wala pang klase. Talk about luck!

[SA PERSPEKTIBO NI JILLIAN]

I am lost in tears. I don't know what to do. My father just died this July and my mother is still in shock. I am the eldest in the family and since my mom couldn't bear the torture of my dad's death, I needed to be strong. I had to sell my body for cheap bucks to satisy the desire of my customers. They relentlessly ravished my body with their tainted claws. I had nowhere to go. I had to give in. They app....

"Ate!!!! Itigil mo na yang novel writing mo! Dad's here na and back from United States. He promised us Ipads and Macbooks!"

"Sige lang Anna! Malapit na ako matapos dito". Excited kaming lahat sa pagbalik ni Daddy. Paano ba naman kasi, twice a year lang ang uwi nya from States dahil sobrang busy nya sa work. Kaya eto, naiwan kami dito ni Mommy and Ana sa Philippines. Hindi naman siya nagkulang sa pagmamahal sa amin. Every week na wala siya, nagsskype kami with my mom and Anna. Naipundar nila papa and mama ang bahay naming ito sa Calamba. 2 storeys high tapos mayroong 3 rooms at isang guestroom. Dalawa ang maid namin kaya naman laging malinis ang aming bahay.Siguro, wala na akong ibang pakialam sa mundong ito kundi itong novel na sinusulat ko.  DevCom kasi ang course ko sa UPLB at isa sa requirements namin ay makapagpasa ng isang novel. Yun na yung parang term paper namin. Kaya naman kahapon habang nakasakay ako sa bus dahil nasiraan kami ng car tuliro akong nakatingin sa bubong habang nag-iisip ng magandang ending dito sa novel ko.

Speaking of yesterday, I saw this guy yesterday. Nakaupo siya sa bandang bintana. Even though I could sit anywhere dahil marami pang free seats sa likod, I chose to seat behind him. Ewan ko ba. There's something mysterious about him. Siguro gumagana nanaman yung writer's instinct ko

Si Papa nga pala. Inabot ko yung bag in order to check my things and-- shocks! ung watch. Kinabahan ka agad ako. Bigay pa sa akin ng child hood friend ko yung watch na iyon! Yung child hood friend na nakilala ko nung summer camp namin sa Mount Makiling. I met this young guy and I was also young back then. Marami kaming shared moments and nung time na iyon, all I though about was marrying him. Ang lantuti kong bata!  Anyway, the watch was his kaya di ko pwedeng mawala iyon.

[Sa Hapag kainan]

"How are you kids? Did you miss me?". 

"Hi papa. Super wrong timing ka! I have to go. May class pa ako ng 12:00 and i only have.... -shit! 10 minutes... gotta go!" sabay kiss sa cheeks ni papa. Ramdam ko na malungkot siya dahil first time naming magkikita after 6 months and I didn't even stay for a minute or two. Ngunit kaylangan ko kasi magmadali. Andami ko na kasing unexcused absences sa Math 14. Just one more and maddrop na ako due to unexcused absences. Sa Calamba pa naman tong bahay ko. Sumakay na kagad ako ng jeep dahil hanggang ngayon di pa rin ayos yung car. Kahit hindi ko tiningnan kung pakanan ba or kaliwa, sumakay na ako. Buti na lang, pakaliwa yung jeep. Nasa kaliwa pa naman yung Math Building.

Bumaba ng dali-dali, 10:11 am na. Nagbabakasakaling late si professor. Sa sobrang bilis ng pagktakbo, tinginan ang lahat ng tao.

[Perspektibo ng Manunulat]

Di na namalayan ni Jillian na may tao pala sa daanan niya. Nagulat na lang yung lalaki dahil papalapit na si Jillian. Hindi na makahinto si Jillian. Nagkabanggaan ang dalawa. Buti na lang nasalo ng lalaki yung babae. Nakahiga sila sa sahig habang nakabalot pa rin ang kamay ng lalaki sa babae. Sa hindi inaasang pagkakataon, nagkadikit ang kanilang mga labi. Namula ng todo ang mukha ni Jillian. Dali-daling tumakbo palayo si Jillian palabas ng Math Building.

Tuliro ang lalaki...

KolehiyoBasahin ang storyang ito ng LIBRE!