<21>

526 43 8

"အဲ့လိုနဲ႔ Jim Hawkins က........$&@/:)-(/:@&.."

"ငါမင္းကိုခ်စ္တယ္ မင္းခန္႔.."

မင္းခန္႔ေမာင္ နားထဲ ေဇယ်ာဟိန္းထက္အသံႏွင့္ ဇဲြခန္႔ခေအာင္ အသံမ်ားေရာေထြးေနသည္။

သူ႔အေရွ႕မွာထိုင္ကာ စာရွင္းေနေသာေဇယ်ာဟိန္းထက္ အသံမ်ားမွာ ေပၚလာလိုက္ ေပ်ာက္သြားလိုက္။

ဇဲြေျပာခဲ့ေသာတစ္ခြန္းတည္းေသာစကားကိုသာ နားထဲအထပ္ထပ္အခါခါျပန္ၾကားေယာင္မိေနျပန္သည္။

"မင္းခန္႔ေမာင္..."

အသံမာမာမ်က္ႏွာတင္းတင္းျဖင့္ေခၚလိုက္မွ ပုခံုးတြန္႔သြားရသည္အထိ သတိဝင္မိေတာ့သည္။

"ဗ်..ဗ်ာ...."

"Jim Hawkins ကဘာျဖစ္လဲ..."

"ဗ်ာ... ဘာ..ဘာျဖစ္တာလဲ..."

စာထဲတစ္စက္မွစိတ္မပါေသာ မင္းခန္႔ေမာင္ကိုအငိုက္ဖမ္းလိုက္ေသာ Guide ဆရာ၏ ေမးခြန္းမွာ ျပတ္သားလွသည္။

"မင္းဒီလိုစာကိုစိတ္မပါရင္ စာေမးပဲြဘယ္လိုေျဖမလဲ.."

ကိုယ့္အျပစ္ကိုယ္သိ၍ ေခါင္းငံု႔ကာ နႈတ္ဆိတ္ေနသည္။

"အခုသင္ေနတာ ဘာစာလဲဆိုတာေရာ သိရဲ႕လား..."

"......"

"ငါ့မွာေတာ့ အာေပါက္ေအာင္ရွင္း.. မင္းကေတာ့ ဘာသင္လို႔သင္ေနမွန္းေတာင္ မသိ.. မင္းအေမကို ေျပာမွျဖစ္ေတာ့မယ္.."

"ဗ်ာ... မ..မေျပာပါနဲ႔.. ကြ်န္ေတာ္ စာလုပ္ပါ့မယ္.."

"ဒီေန႔ေတာ့ ဒီေလာက္ပဲ.."

စိတ္ပ်က္လက္ပ်က္ျဖင့္လြယ္အိတ္ကိုင္ကာ ေနရာမွ ခ်က္ခ်င္းထသြားသည္။

ေနာက္ပင္လွည့္မၾကည့္။

"ဟယ္..သား..ဒီေန႔ေစာလွခ်ည္လား.."

"ဟုတ္ အန္တီ..."

"ေအးပါကြယ္... ဂ႐ုစိုက္ျပန္..."

မင္းခန္႔ေမာင္ သူ၏စားပဲြေပၚမွ ဖြင့္လ်က္ရွိေသာ အဂၤလိပ္စာ စာအုပ္ႏွင့္ မ်က္ႏွာအပ္ကာ ေခါင္းေမွာက္ခ်လိုက္ေတာ့သည္။

ေနာက္ေန႔မနက္

အေပၚထပ္မွ မိုးမခ ေက်ာင္းသြားရန္အျဖဴအစိမ္းေလးႏွင့္ ဆင္းလာသည္။

Pasture(Past+Future)Read this story for FREE!