Sen nasıl bir mazoşistsin?

97 7 4

Evet canlarım öncelikle yazım yanlışları varsa özür dilerim. Bu arada yorumlarınıza cevap veremiyorum çünkü bazı whattpad sorunları var. Ama en kısa zamanda halledicem.

Îyi Okumalar !

Altıya kadar tüm zamanımı saatle bakışarak geçirdim. Aklımda tek soru vardı. Bu gizemli kişi kim?

Sonunda saat beş oldu da yavaş yavaş hazırlanmaya başladım. O sırada kendime bi fincan kahve yapmayıda unutmadım tabi. Saat tam altı olduğunda yanıma telefonumu alıp aşağı indim. Karşımda gördüğüm kişi karşında şok geçirmedim desem yalan olur.

Bana bir piç smile atarak

"Cezani çekileceksin ufaklık ! " dedi. Bu kişi Arastı.  Bazen Aras'ın mazoşist olduğunu düşünmeden edemiyorum. Ne cezası ? dedim  tek kaşımı kaldırarak. Evet tek kaşımı kaldırabiliyorum !

"Eee hep ayak altında dolaşıyorsun. Bunun bir cezası olmadı demi ?

Ardından sözlerine devam etti.

Bana bağırmamayi ve işlerime burnunu sokmamayı öğreneceksin. Yürü gidiyoruz.

" Ben senle hiçbir yere gelmiyorum. Çok istiyosan kendin defol git!"

Ne oldu ufaklik fazla korkak çıktın.!

Kahretsin işte damarima basmıştı.

Senden mi korkucam be ! Tamam geliyorum!  deyip arkasını yasladığı  arabasına bindim.

Aslında biraz gerildim . 17 yasinda birinin ehliyeti olmadan araba kullanmasi ne kadar normaldı ?

Gerginliğimi bi köşeye attim ve yol boyunca sesimi çıkarmadım. Zaten oldukça hızlı gidiyorduk. Tamam hız severim ama bu kadarı fazla!

Sonunda geldik ve Aras hemen arabadan indi. Gittikçe korkuyodum. Ama Arastan degil . Çünkü onun bi kıza zarar vereceğini zannetmiyorum. Yani umarım .

Yürü!  dedi. Zaten emir vermese ölür!. Karşımdaki eski bir depoya ilerledim. Issız bir alandı. Aras beni burda öldürse cesedim bir haftada anca bulunurdu. Tozlu olan kapı yarım bir şekilde açıktı. Hafifçe ittim ve içeri ilerledim.

Eminim benim zaaflarım üzerine oynayacaktı. Benim güçlü olmam gerekiyordu. Önüme gecti ve koridordaki farklı bir kapiyi acti. Hemen beni içeri itti ve üstüme kapıyı kilitledi.

Heryer karanlikti. Birden spot ışıklar açıldı . Ağzım "O" şeklinde önümdeki iğrenç şeylere baktım. Üstüme gelmeye başladılar. Ama ben kediden nefret ederim. !!!!!

Heleki kedilerin sayısı 20 den fazlaysa! Kendime lanetler okudum. Ne diye onla  buraya geldiysem! İç sesim bi anda konuştu "Salaksın çünkü" Evet gerçekten haklı.

Hemen bi sandalye buldum. Ayaklarımı katlayarak oturdum. Kedilerin sesleri birbirine karışmıştı.Hemen benim karsimda minik bi kamera vardi. Demek ki Aras beni burdan izliyordu.

Adi Herif !

Kamerayı farketmemişim gibi yapacaktım. Sandalyeme yaslandım ve gözlerimi kapattım. Ama içimden Arasa sövüyordum. Bu nasıl bi işkence ya! Eminim kameranın karşısında oturmuş kahkalar eşliğinde beni izliyordur .Uyamaya çalışsam sanırım zaman geçerdi.

#Saatler olmuştu ve ben hayla uyuyamamıştım. Zaten böyle birşey imkansız. Kediler dakikada bir sandalyeme yanaşıyorlar. Bende onları kovmaya çalışıyorum. Artık halim kalmadı. Nasıl panik atak geçirmedim bilmiyorum. Çünkü ben çoğu zaman çok stresli olduğumda panik atak geçiririm. Gözlerim yavaş yavaş kapanmaya başladı. Ellerim titriyordu. Ellerimi bacaklarımın arasına aldım. Durmuyorlardı. Hayır Aras beni korktum diye kriz geçiriyorum zannedecekti. Ama bu bir hastalıktı.

# Uyandığımda kendini yatakta buldum . Kahretsin burası hastaneydi ! En son hatırladığım şey gözlerim karardı  ve o anda başımı sandalye çarpıp bayılmıştım.

Sanırım Aras getirmişti . Zaten ondan başka biri de beni getiremezdi .

Ben hastane odasını incelerken birden kapı açıldı Aras  mı acaba? Diye kafamı kapıya çevirdim.  Ama değildi.  Orta yaşlı bir doktor içeri girdi ve "kendini nasıl hissediyorsun kızım ?"  dedi.  Îyi deyip başımı salladım . Ardından başın ağrıyor mu ? diye sordu . Konuşmak istemediğimden tekrar başımı salladım. Sana bir ağrı kesici yazıyorum .  Şimdi istersen hastaneden  çıkabilirsin. Ama birkaç gün stresten uzak dur.  Tekrar geçmiş olsun dedi ve oradan usulca çıktı . Başımı yanımdaki saate çevirdim . Saat 20: 18 di.  Şimdi eve gidip işin yoksa birde annenden azar işit.

# Eve geldiğim andan itibaren azar yemeye başladım. Ve buna can dayanır mı? Yani tabii ki hayır!Odama gittiğim gibi yatağıma uzandım ve hemen uykuya daldım.

#Uyandığım gibi hazırlanıp hemen çıktım .Okula yarım saat vardı biraz yürüsem hiç fena olmazdı . Uzunca yürüyüş yaptıktan sonra okulun önüne geldim ve gördüğüm kişi karşısında çok şaşırdım . Yok artık çağlar mı?

Bana doğru ilerlemeye başladı ve konuşabilir miyiz? dedi cevap vermeden girdiğim okul kapısından tekrar çıktım .

Hemen geldi ve kolumdan tutarak konuşabilir miyiz lütfen?  dedi O sırada tanıdık gözlerle  karşılaştım . Bu arastı .  Durmuş bana bakıyordu.  Çağlar bileğimib sıkıca tutunca birden bakışlarımı ona çevirdim . Hadi ama benim bileğimle ne zorunuz var !

Bana bakarak senle konuşmak istediğimi söylüyorum senin için bir önemi yok mu ?dedi . Sinirle gözlerinin içine baktım ve yok! dedim . Sesim oldukça yüksek çıkmıştı . Çağlarnile konuşmak istemiyordum çünkü 1 yıl önce beni terk etmişti . 6 ay sevgili olmustuk. Ama ayrılırken beni sevmediğini söylemişti. Yani 6 ay boyunca beni kandırmıştı .

Ama benim için var ! dedi ve beni bir arabaya bindirdi.  Bu onun arabasıydi . 18 yaşında olduğu için ehliyeti de vardı

Bırak beni ya salak mısın ?dedim . Aslında Arasın yardım etmesini bekliyordum. Ama birden bu düşünceninnçok saçma bir düşünce olduğunu anladım.  Çünkü dün o da bana zarar vermek istemişti .

Kendi de arabaya bindi ve kemerini taktı.  Ben o sırada kapıyı açmaya çalışıyordum . Kilitlemişti . Bana bakarak merak etme sadece konuşacağız edi. Düşünüyordum da ben bu salağa nasıl sevmiştim?  Artık bana çok itici geliyor.

Yaklaşık yarım saat bir yolculuktan sonra şirin bir evin önünde durduk  Ben arkada Çağlar önde içeri girdik.  Hiçbir şey söylemiyordu . Aslında  benim için daha iyi çünkü onun sesini duymak bile istemiyorum!

İçeri girdiğimde  gördüklerim karşısında şok oldum .Odanın duvarı boydan boya Çağlarla resimlerimizdi . Evet tam 6 ay çıkmıştık ve  ben onu gerçekten çok sevmiştim. O benim ilk aşkımdı. Ama hiçbir zaman sevgili gibi olamamıştık . En azından ben böyle hissediyordum.  Ama ayrılmayı tercih etmişti ve ayrılırken de beni sevmediğini söylemişti.  6 ay boyunca yaşadığımız tüm anılarımı fotoğraflaştırmıştık ve onlar şuan duvarda çok güzel bir dekor oluşturmuşlardı.

Birden elimi tuttu ve  çekmeye çalışsam bile bırakmadı . Beni farklıbir odaya götürdü. Rengarenk balonlar ve hepsinin üstünde yazılar vardı.

"Özür dilerim " ,"Seni seviyorum ", "Beni affet" ve en sonuncusunda da "Yeniden biz olamaz mıyız ? yazıyordu. Gerçekten çok şaşırmıştım.

Çağlar birden bana gülümseyerek baktı . Bu gülümseme bana çok yapmacık geldi . Çağların elindeki telefon birden titredi. Ve çağlar kaçamak bakışlarla telefona  baktı .  Mesaj geldiğini anladım ve eski bir alışkanlık yüzünden telefonu elinden aldım ve gelen mesaja baktım . Aslında bu yaptığım  kötü bir şeydi ama umurunda mıydı ? Tabi ki Hayır !

Gelen mesaja baktığımda birden yanaklarım kızardı.  Bu turkcelldendi.  Kendimden utandım . Çağlara baktığımda yuzunee rahatlamış bir gülümseme vardı. Telefon elimdeyken tekrar bi mesaj geldi ve birden açıldı. O mesajla donup kaldım.

Gönderen  : MÜGEMMM

Sanırım Nisayı kandıramadım . Ben sana söylemiştim . İddiayı kaybettin. Ben kazandım . Arabamı isterim!

SANA GÜVENEBÎLÎRMÎYÎM ?Bu hikayeyi ÜCRETSİZ oku!