Hoofdstuk 14 The End!

66 8 5

P.O.V Degene naast Carlee..

Dag in dag uit huil ik naast Carlee, waarom doet ze me dit aan? Trouwens ook andere mensen hoor.. Maar toch ik hou super veel van haar! En ik zal altijd van der houden. Back to the point. Ik zit hier naast Carlee, ineens komt er een hele groep mensen naar binnen speciaal voor Carlee, wat lief! Als ze is wakker werd.. Ploseling gaat alles snel, Carlee opent haar ogen.

P.O.V Carlee.

Langzaam open ik mij ogen, en t lukt, gewoon zonder moeite! Nooit verwacht. Ik kijk om me heen en zie een groepje mensen in een witte kamer. Huhh.. ik zat toch in een vliegtuig onderweg naar Amerika? Ik snap er helemaal niks van..

'Kan iemand me uitleggen wat hier gaande is?' Vraag ik met een krakerige stem. Meteen kijkt iedereen naar mij en beginnen ze te gillen.

'Ze is wakker!!'

'OMG, eindelijk!'

'Yeah na al die jaren schatje.'

'Ik had je gemist.'

'Oke mensen, rustig ze is net wakker geworden en we willen niet dat ze een gehoorbeschadiging krijgt.' Roept een jongen, meteen is iedereen stil en kijken ze naar mij. Ik knik langzaam. Ze hebben mijn vraag nog steeds niet beantwoord, maar goed dat doen ze straks wel hoop ik..

'Je ligt hier in een ziekenhuis, al 2 maanden je was in coma geraakt, omdat je hoofd tegen de verwarming kwam en toen bloedde je hoofd zoveel dat je bewuseloos was. En je werd niet meer wakker. Al die tijd zijn wij iedere dag komen kijken hoe het met je ging. En gelukkig ben je nu wakker.' Ratelt een meisje aan een stuk door. 'Wow dus ik ben 2 maanden bewusteloos geweest?' Vraag ik met betraande ogen. Ze knikken.

Alles wat ik meegemaakt heb was.. Was maar een droom? 'Maar.. emh.. Wat ik al die tijd meegemaakt heb was allemaal maar een droom?' Snik ik. Weer knikken ze. Een jongen met een bekend gezicht komt naar me toe en geeft me een knuffel. Hij lijkt een beetje op Max.. 'Ja ik ben Max, je vriendje..' Zegt hij verbaast. 'Oh zei ik dat hardop?' 'Ja.' Lacht hij.

De dokter komt binnen en zegt iedereen gedag. 'Heey, meiske ben je eindelijk wakker? Als het vanavond goed met je gaat mag je naar huis, maar wel rustig aan doen he!' Zegt de dokter met een glimlach. Ik knik langzaam en glimlach terug. 'Waar zijn mijn ouders?' Vraag ik bang, stel dat ze zijn overleden ofso? 'Oh die lichten wij zo in dat je wakker bent geworden, het is 12 uur vandaar dat ze er nog niet zijn.' Zegt een meisje met zwart kort haar ze lijkt een beetje op Alice van Twilight.

Na een kwartiertje gaan de meeste mensen weg, en er blijven maar 5 mensen over. Ik kijk naar t meisje naast me en glimlach naar haar. 'Carlee, doe me dit nooit meer aan! Ik was dood ongerust.' Zegt ze. 'Sorry babe, alleen ik ben de namen van iedereen kwijt, ik heb geen idee hoe dat kan maar goed, hoe heet jij ookal weer?' Glimlach ik. Ze kijkt me ongeloving aan en begint te snikken. 'Ik ben je beste vriendin Zoë.' Huilt Zoë. 'Ahw poepie kom eens hier.' Zeg ik terwijl ik haar knuffel. 'I feel you!' Zegt ze.

Na 10 minuten stormen mijn ouders naar binnen met Sem achter zich aan, Omg dacht ik nou echt Sem? Mijn hoofd doet het weer, alle namen komen ineens in me op. Mijn moeder begint meteen te huilen als ze mij ziet. 'Ahw lieverd, weet hoeveel ik je gemist heb? Ja inderdaad ontelbaar veel. Dus doe me dit nooit meer aan.' Snikt ze. Wtf why huilt iedereen vandaag? Echt irritant zeg! 'Mams niet huilen, alsjeblieft!' Smeek ik. Ze knikt terwijl ze haar tranen wegveegt.

P.O.V Max.

'Dus ze herkende je echt niet meer?' Zegt mijn beste vriend Sven. 'Ze herkende me echt niet. Wat ik raar vind is dat ze me aan de andere kant wel leek te kennen..' Zeg ik verbaast. 'Het komt wel goed maat.' Zegt hij met een schouderklopje.

Ik en Sven zijn bij een ijssalon een hele bestelling te plaatsen, maar het duurt zo ontzettend lang dat we bijna dood gaan. 'Dus van ieder smaak 2 bolletjes op een apart hoorntje?' Vraagt de verkoopster. 'Jaa, sorry hoor maar kan je een beetje op schieten? We hebben nog werk te doen, en zo te zien jij ook.' Zegt Sven geërgerd terwijl hij op de andere klanten wijst. Ze knikt boos en gaat snel aan de slag na een tijdje is ze klaar met opscheppen en geeft ons een hele zak met ijs erin, terwijl wij haar een briefje van 50 geven, omdat wij ook 50 bolletjes gehaald hebben.

P.O.V Carlee.

De dokter is net langs geweest. Ik mag naar huis! Maar als ik me niet zo goed voel moet ik meteen weer terug komen, maar hopelijk is dat het geval niet.

Mijn moeder heeft me net gehopen met douchen omdat dat wat moeilijk ging omdat ik ook een beetje verlamd ben, maar volgens de dokter zal een warme douche wel helpen om van de verlamming af te komen en hij heeft gelijk ik voel me al stukken beter en kan al beter lopen.

Na een tijdje zitten mijn ouders en ik in de auto onderweg naar huis, mijn moeder dwong me een mooie lange jurk aan te doen met een korte vestje erover heen, omdat het al herfst is geworden maar ik heb geen idee waarom en ze heeft me ook opgemaakt, omdat Zoë van haar ouders naar huis moest gaan kon zij me niet helpen met opmaken. Ondertussen zijn we al thuis aangekomen en mijn ouders zetten me thuis af met een huissleutel ze zeiden dat ze uit eten gaan vandaar. Wat een leuke gezin! Hoor je de sarcasme?

Ik sta in de woonkamer t licht aan te doen. Als t licht aan springt, springt iedereen omhoog. 'VERRASSING!' Schreeuwen ze.

THE END!!

Het was heel erg leuk om dit verhaal te schrijven en ik hoop dat jullie het een leuk verhaal vonden. Laat in de Comments achter wat je er van vond! LoveYouuuAllx

Dream! (Voltooid)Lees dit verhaal GRATIS!