Chapter Four

Nandito na ako sa meeting place namin nina Sunggyu at Woohyun. Hindi ko alam kung anong itsura ko.

@.@

Dalawang araw na ang nakalilipas sumila ng mangyare yun. At sa dalawang araw na yun hindi ako nakatulog ng ayos.

Kaya ang itsura ko ngayon bangag. Mukha akong zombie.

Dahil wala ako sa sarili ko hindi ko namalayan na nakaupo na pala sila sa harapan ko.

"So are you the interviewer?"

Si Woohyun na mukhang hindi makapaniwala sa nakita.

Tiningnan ko rin si Sunggyu para makita ang reaksyon at hindi nga ako nagkamali parehas na parehas sila ng mukha -______-

*inhale exhale*

*inhale exhale*

Nasa trabaho ka Maricar. Umayos ka para magawa mo ng mabilis at maganda ang pinagagawa sayo.

"Give me a minute."

Tumayo na ako agad na dala ang aking bag at hindi na hinintay ang sasabihin nila.

Diretso ako sa banyo. Tinitigan ko ang aking repleksyon sa salamin. Medyo magulo ang buhok. Malaki ang eyebags. Maputla ang mga labi. Magulo ang damit.

In short. . . . .

Haggard. Zombie.

Nanlaki ang mga mata ko. Gosh! Nakakahiya!

>_____<

Nakita nila akong ganun. Ihhh anong mukhang ihaharap ko sa kanila?

Okay Maricar. Relax. Hingang malalim.

Kinuha ko ang aking bag at nilabas lahat ng laman. Lipstick, perfume, make-up, suklay at iba pa.

Humarap ulit ako sa salamin at ngumiti.

Ipakita mo ang tunay na Maricar.

Ilang sandali pa'y lumabas na ako with confidence. Ako si Maricar Cacao. The columnist.

"Sorry for making you wait Misters. And sorry for what happened earlier."

Nagulat sila sa biglang pagsasalita ko. Nakita ko kasing umangat yung mga balikat nila.

Umupo ako ng maayos sa harap nila at sinumulan na ang interview.

"Hmm so I'm Maricar Cacao, the columnist of the famous magazine.And I'm the one who will interview the both of you."

Pormal kong sabi.

Kinuha ko ang notebook at ballpen ko sa loob ng bag para makapagtake down notes ako. Pagkatapos tumingin na ako sa kanila.

"Shall we proceed Misters? "

Pormal kong tanong.

"You're so pormal Maricar. Sunggyu at Woohyun na lang ang itawag mo samin."

sabay ngiti. Magsasalita na sana ako ng magsalita ulit sila.

"At baka naman pwede muna tayong umorder ng makakain? Kanina pa kami hindi kumakain."

Tumungo na lang ako bilang sagot. Nahiya naman ako ng paghintayin ko sila kanina.

Nakatingin lang ako sa kanila habang nagbibigay sila ng order.

"Anong gusto mo?"

"Anything can do."

Sabi ko. Wala naman akong gustong kainin dahil wala pa akong gana pero hindi ko naman kayang tumanggi sa kanila.

When L Begins (INFINITE) (Completed)Basahin ang storyang ito ng LIBRE!